Mga Tagapagdala ng Pag-asa

Ellen G. White

Copyright © 2021, Ellen G. White Estate, Inc.

Information about this Book

Overview

This eBook is provided by the Ellen G. White Estate. It is included in the larger free Online Books collection on the Ellen G. White Estate Web site.

About the Author

Ellen G. White (1827-1915) is considered the most widely translated American author, her works having been published in more than 160 languages. She wrote more than 100,000 pages on a wide variety of spiritual and practical topics. Guided by the Holy Spirit, she exalted Jesus and pointed to the Scriptures as the basis of one’s faith.

Further Links

A Brief Biography of Ellen G. White

About the Ellen G. White Estate

End User License Agreement

The viewing, printing or downloading of this book grants you only a limited, nonexclusive and nontransferable license for use solely by you for your own personal use. This license does not permit republication, distribution, assignment, sublicense, sale, preparation of derivative works, or other use. Any unauthorized use of this book terminates the license granted hereby. (See EGW Writings End User License Agreement.)

Further Information

For more information about the author, publishers, or how you can support this service, please contact the Ellen G. White Estate at mail@whiteestate.org. We are thankful for your interest and feedback and wish you God’s blessing as you read.

Paunang Salita

Bilang pagtugon sa iniatas ng langit, masiglang pinasok ng mga Seventh-day Adventist ang gawain ng pagbabalita sa pamamagitan ng nilimbag na pahina, ng mga katotohanan tungkol sa Sabbath at ikalawang pagparito. Sa loob ng higit sa sandaang taong pangangaral ng ebanghelyo, ang paglalathala ay naging makapangyarihang ahensiya sa pagpapalaganap ng mensahe ng ikatlong anghel sa buong mundo.

Sa mga nagdaang taon, ang patnubay sa paglilimbag at pagpapalaganap ng ating mga babasahin ay ibinigay sa pamamagitan ng panulat ni Ellen G. White. Sa mga payong ito, ang pagbebenta ng ating mga aklat at babasahing punung-puno ng katotohanan ay nakaangat sa kalagayan ng gawaing maihahambing sa ministeryo ng ebanghelyo. Ang nagtitinda ng mga aklat ay tinatawag na kulpurtor.

Noong 1902 ang ilang mga pahayag mula sa mga sinulat ni Mrs. White na may kaugnayan sa literature ministry ay inipon at inilathala sa Manual for Canvassers. Ang mga sumunod na payo ni Ellen G. White ukol sa ating literature ministry ay naghatid sa pagpapalaki ng gawaing ito, at noong 1920 lumabas ang mas ginugustong aklat na Colporteur Evangelists. Ang maliit na aklat na ito ay inilathala sa maraming mga wika at pinalaganap ng husto.

Ang pagnanais na alisin ang paulit-ulit na pagtalakay para isaayos nang mas maganda ang mga payo ayon sa mga paksa, at isama ang ilan pang karagdagang mga pahayag na pinili mula sa mga aklat, magasin, at sulat-kamay na sinalansan mula kay Ellen G. White ay bumuo ng kasalukuyang aklat na ito ngayon, na isinagawa ayon sa kondisyong pinagtibay ni Mrs. White para sa paglalathala ng mga isinulat niya kapag siya ay namatay na. Ang reperensiya ay inilagay sa bawat quotation, maging ang taon ng pagsulat o unang pagkalimbag ay nakatala.

Ang mga pamagat sa umpisa ng bawat quotation na inilagay ng mga compiler ay magsisilbing gabay sa bumabasa para madaling makita ang hinahanap na mga pahayag. Makakapal na letra ang ginamit para ipakilala ang bawat quotation samantalang naka-italic naman ang mga pamagat na mababasa sa loob na rin ng quotation. Ang buong nilalaman ng aklat na Colporteur Evangelist ay isinama sa bagong aklat na ito maliban sa ilang pahayag na paulit-ulit. Ang lahat ng reperensiya ay mula sa orihinal na pinagkuhanan at hindi galing sa Colporteur Evangelist dahil ito ay tinipon lang din pagkamatay ni Mrs. White.

Madalas mababasa sa buong aklat ang mga salitang gaya ng, “nagkakambas.” “Track and Missionary Society,” at “ahenteng nagkakambas.” Ito’y mga salitang ginagamit noong panahon ni Ellen G. White, at ito’y madaling maiintindihan ng bumabasa.

Na ang mga payo tungkol sa pagkukulpurtor, na muling isinaayos dito sa pinalaking klase, na nawa’y gumabay at magpasigla sa mga kulpurtor para sa mas malago at mas epektibong paglilingkod para sa Panginoon, ay siyang tapat na hangarin ng mga tagapaglathala at ng—

THE TRUSTEES OF THE ELLEN G. WHITE PUBLICATIONS.

Panimula

Ang Seventh-day Adventist Churchay natatalaga at laang ipahayag ang pabalita ng tatlong anghel sa Apocalipsis 14 na may kasiglahan at kalakasan. Isang mahalagang paraan para magampanan itong utos na ibinigay ng Diyos ay sa pamamagitan ng nilimbag na pahina. Mula nang itatag ang ating iglesya, ang literature ministry at ang hukbo ng mga mapagpakumbabang manggagawa nito ay napatunayang kailangang-kailangan sa pagdadala ng pabalita ng Pagdating sa malalayong bahagi ng mundo. Dahil dito, inilimbag ng Trustees of the Ellen C. White Estate ang Colporteur Ministry noong 1953.

Habang palapit nang palapit ang pagbabalik ng ating Panginoon at Tagapagligtas, patuloy na ginagampanan ng pagkukulpurtor ang kanyang papel sa pagpapasulong ng kaharian ng ating Panginoon sa mga puso at tahanan ng mga tao. Ang pagkabatid nito ang nagbigay ng inspirasyon sa amin para muling ilimbag ang aklat na ito sa isang bagong pamagat, Mga Tagapagdala ng Pag-asa.

Ang paglilimbag ng aklat na ito ay isang pagsisikap na paalalahanan tayo sa kahalagahan at kaangkupan ng literature ministry bilang isang oportunidad na galing sa langit, na makikibahagi sa pinakahuling pagpapahayag ng ebanghelyo sa sanlibutan. Bukod dito, ang bagong pamagat ay isang panawagan sa bawat Kristiyanong Adventista na maging tagapagdala ng pagasa.

Ang mga pagsisikap ay ginawa para ang aklat na ito ay madaling mabasa, maganda, at nakakawili. May mga ilustrasyon din para ipakilala ang pagsisimula ng bawat pangkat. Sana’y ang mga larawang ito ay malinaw na magpaalala sa atin noong mga pasimulang panahon ng ministeryo ng paglilimbag at ng patuloy na paglillingkod ng mga anghel sa gawain na pangalawa sa wala.

Kasama din sa mga aklat na ito ay mga piniling tunay na karanasan ng mga kulpurtor na kumakatawan sa sundalo ng mga aklat ng tatlong Union ng Pilipinas.

Para madaling makita, ang mahahalagang pahayag ay pinatingkad sa apat na kulay—pula sa mga babala, asul sa mga payo, berde sa mga pangako, at ube para sa mga paalala. Bukod dito, ilan sa mga kapansin-pansing pahayag ni Ellen G. White ay kinuha mula sa mga teksto para magsilbing “power quotes.”

Madalas na mababasa ang salitang tulad ng “kulpurtor,” “nagkakambas,” “nagkakambas na mangangaral,” at iba pa. Ang mga salitang ito ay pangkalahatang tumutukoy sa mga instrumento ng Diyos sa bukiran ng pagkakambas. Ang mga ito ay sal in mula sa salitang English tulad ng “ literature evangelist,” “canvasser,” o “canvassing evangelist.”

Para mas madaling maunawaan, ang bilang ng mga salitang mas malabo kung isasalin sa Tagalog ay hiniram na lamang. Ang mga salitang ito ay naka-italic.

Sa katapusan ng bawat kabanata ay may pangkat ng “Mga tanong na dapat pag-isipan” para tulungan ang mga nagbabasa maaring mag-isa o isang grupo na magmuni-muni sa mga taos-pusong mensahe mula sa ating Panginoon.

Umaasa ang mga tagapaglathala na makakapasok ang aklat na ito sa puso at buhay ng mga nagbabasa. Ang Diyos ay nagtatanong sa lahat ng mga sumasampalataya sa mapalad na pag-asa, “Sinong hahayo para sa Amin?” Nawa’y marinig niyang sinasabi mo, “Narito ako Panginoon, suguin Mo ako.”

Ang mga Tagapaglathala

Mga Pasasalamat

Salamat...

Kay Pastor Howard F. Faigao, associate publishing director ng General Conference ng mga Seventh-day Adventist, sa nakakahawa niyang impluwensya sa pagtataguyod ng literature ministry ng iglesya, at sa kanyang di-masusugpong pagnanais na makagawa sa kalagitnaan natin ng mas malalim na pagkaalam tungkol sa kahalagahan ng gawain ng paglilimbag. Hindi sana namin sinubukang mayari ang aklat na ito kung wala ang kanyang mabuting pangunguna;

Kina Pastor Johnny Lubis at Pastor Vivencio R. Bermudez, publishing director at associate ng Southern Asia-Pacific Division, sa lubhang mahalagang paggabay at pagtulong na subaybayan ang pagsulong ng proyektong ito, na kadalasa’y biglaan;

Sa Ellen G. White Estate, Inc., sa pagbibigay ng pondo para mailimbag ang Cebuan, Panayan, at Tagalog na kopya ng aklat na ito;

Kay Pastor Claro R. Vicente, direktor ng Literature Ministry Seminary ng North Pilippine Union Mission, sa paghahanda ng “Mga tanong na dapat pag-isipan” sa katapusan ng bawat kabanata. Siya rin ang nagpasimula sa pagpili ng mahahalagang quotation na naglalaman ng mga babala, payo, pangako, at paalala;

Sa mga miyembro ng editorial staff at mga tauhan ng art—sina Nestor C. Rilloma, Lucile B. Tanalas, Janet C. Rosell, Edwardson A. Pedragoza, Evangeline G. Tayamora, at Roger G. Sabio—na bumubuo ng komite ng Mga Tagapagdala ng Pag-asa para sa pag-encode, pag-copyedit at pag-design ng aklat na ito; at

Sa Talagang Pinagmumulan ng karunungan, si Jesu-Cristo, na nagbigay ng kaloob ng propesiya sa Kanyang natirang bayan—purihin ang Kanyang pangalan!

Ang mga Tagapaglathala

Pangkat I - Ang Pagkukulpultor

pagtugon sa panawagan para maglingkod
ni claro r. vicente

Isang araw ng Disyembre, tumugon si Tony sa isang apuradong katok sa kanyang pinto. Doon ay nakatayo ang nakangiting kulportor na si Lynza. Bumili si Tony ng Healing Wonders of Water para sa kanyang sariIi at Tell-It-Again Stories para sa apat na taon niyang anak na si Neill. Ang tiyaga, katapatan, at sigasig ng kulportor nang mga sumunod nitong dalaw ay umakit kay Tony na naging daan sa regular na pag-aaral ng Biblia.

Hindi nagtagal, si Tony ay nasa pagpapasya na. Ang matibay na pagkakaugnay niya sa iglesyang Romano Katoliko ay hindi matibag. Ang dahilan, ang mga kaanib ng kanyang pamilya ay di lamang mga ordinaryong laykong Katoliko na namumuno sa komunidad. Isang tiyahin ang nag-iingat ng imahen ni Cristo na nasa karwahe na pag-aari ng pamilya at ginagamit sa mga prusisyon ng relihiyon. Si Tony mismo ay may ranggong ikalawang digri sa lokal na sangay ng Knights of Columbus. Halos isang buwan na rin siyang inaaralan ng mga Saksi ni Jehovah at ito’y nakadagdag sa pag-aalangan niya.

Bago ang araw ng binyag, humingi siya ng tanda sa Diyos. Siya ay sinagot sa isang panaginip.

Nakita ni Tony ang kanyang sarili na lumalakad sa isang kalye. Sa isang bahagi, isang nagtitinda ng tsinelas ang nag-alok ng kanyang mga paninda, na itinuturo ang napakaIiit na tsinelas ni Tony. Ang mga ito ay pambata. Pagsakay niya sa bus, maging ang mga pasahero’y pinag-uusapan ang maliit niyang tsinelas. Hindi ito bumabagay sa kanyang pormal na bihis.

Nang sumunod na araw, siya’y nabinyagan.

Mabilis na sumunod ang mga pagsubok. Ang isang patuloy niyang problema ay ang kawalan ng permanenteng trabaho. “Panginoon, ano po ang gusto Ninyong gawin ko?” pakiusap niya. “Ipakita po Ninyo sa akin.” At ipinakita nga ng Diyos sa ikalawang panaginip.

Sa panaginip na ito, ang presidente ng kompanyang pinagtatrabahuan niya’y nagsabi, “Mula ngayon, ikaw na ang aming magiging tagapagdala ng sulat sa mga tao.” Bagaman naIiIito at nagdaramdam sa mababang trabaho, siya’y sumunod.

Kung ang unang pagtawag sa kanya ay para siya’y maligtas, ang ikalawa ay walang pagsalang panawagan para siya’y maglingkod. Nais ng Diyos na siya’y maging kulpurtor!

Ngayon, hindi lamang nararanasan ni Tony ang ligaya ng kaligtasan, kundi maging ang ligaya ng paglilingkod.

Kabanta 1 - Ang Ating mga Babasahin at ang Misyon nito

Pasimulan ang Paglimbag.“—Sa isang pagpupulong na isinagawa sa Dorchester, Massachusetts noong Nobiyembre 1848, ipinakita sa akin ang paghahayag ng pabalita ng pagtatatak, at ang tungkulin ng kapatiran na ilathala ang nagniningning na liwanag sa ating daanan.

Nang matapos ang pangitain, sinabi ko sa aking asawa: “May mensahe ako para sa iyo. Kinakailangang magsimula ka sa paglimbag ng maliit na babasahin at ipamigay ito sa mga tao. Hayaang ito ay maliit sa pasimula; subalit habang nagbabasa ang mga tao, sila ay magpapadala ng mga pera na pampalimbag, at ito ay mananagumpay mula sa pasimula. Sa munting pasimula, ipinakita sa akin na ito ay magiging gaya ng mga sinag ng liwanag na tatanglaw nang maliwanag sa buong mundo.”— Life Sketches, p. 125. (1915)

Gawing Maliwanag at Madaling Unawain ang Katotohanan.—Ang ating mga inililimbag ay may isang napakabanal na gawain upang gawing maliwanag, simple at madaling unawain ang espirituwal na batayan ng ating pananampalataya. Ang tao saan mang dako ay may pinapanigan; lahat ay nagpapasakop; maaaring sa ilalim ng bandila ng katotohanan at katuwiran o maaaring sa ilalim ng mga kapangyarihang tumalikod at naghahangad maging kataas-taasan. Sa panahong ito, marapat lamang na ang mensahe ng Diyos sa sanlibutan ay maipahayag nang lantaran at may kapangyarihan upang ang tao’y maihatid sa katotohanan nang mukhaan, isip sa isip at puso sa puso. Kinakailangang makita nila ang pangingibabaw ng katotohanan sa lubhang dami ng kamaliang nang-aagaw pansin at kung maaari ay humalili pa sa salita ng Diyos sa dakilang panahong ito.

Ang pinakalayunin ng ating paglilimbag ay ang itaas ang Diyos at makuha ang pansin ng mga tao sa buhay na katotohanan ng Kanyang salita. Nananawagan ang Diyos sa atin upang itaas ang Kanyang pamantayan ng katotohanan at hindi ang pamantayan natin o ng mundong ito.— Testimonies, vol. 7, pp. 150, 151. (1902)

Ilathala ang Liwanag at Katotohanan.—Noong gabi ng Marso 2, 1907, maraming bagay ang inihayag sa akin tungkol sa kahalagahan ng mga paglalathala natin ng napapanahong katotohanan at sa munting pagsisikap ng ating kapatiran sa mga iglesya upang ang mga ito ay maipalaganap nang husto.

Paulit-ulit na ipinahayag sa akin na ang ating mga palimbagan ay patuluyang gagamitin sa paglathala ng liwanag at katotohanan. Ngayon ay panahon ng kadilimang espirituwal sa mga iglesya sa buong mundo. Ang kamangmangan sa mga banal na bagay ang nagkubli sa Diyos at sa katotohanan. Ang puwersa ng kasamaan ay may kalakasang nagtitipon. Niloloko ni Satanas ang mga kamanggagawa niya sa pag-aakalang siya ay makagagawa ng bagay na bibihag sa sanlibutan. Habang bahagyang hindi kumikilos ang iglesya, si Satanas at ang mga kampon niya ay puspusan namang gumagawa. Ang mga nag-aangkin bilang Kristiyanong iglesya ay hindi hinihikayat ang sanlibutan; sapagkat sila mismo ay naging masama dahil sa pagiging makasarili at kahambugan, at kailangang madama ang makapangyarihang paghikayat ng Diyos sa kalagitnaan nila bago nila maakay ang iba sa mga dalisay at mas mataas na pamantayan.— Testimonies, vol. 9, p. 65. (1909)

Ang Paraan ng Mabilis na Paghatid ng Mensahe.—Ang paggawa ng aklat ang dapat maging paraan ng mabilis na paghatid ng banal na liwanag ng napapanahong katotohanan sa buong mundo. Ang mga babasahing mula sa ating mga palimbagan ngayon ay dapat may kakayahan upang palakasin ang bawat pako at haligi ng pananampalatayang itinatag ng salita ng Diyos at ng mga pagpapahayag ng Kanyang Espiritu.

Ang katotohanang ibinigay ng Diyos sa Kanyang bayan sa mga huling panahong ito ay dapat magpapatatag sa kanila kapag sa iglesya ay may nangangaral ng mga maling kuru-kuro. Ang katotohanang matibay na nanindigan laban sa mga pag-atake ng kaaway higit kalahating daang taon na ang nakalipas ang siya ring dapat magbigay ng kapanatagan at kaaliwan sa bayan ng Diyos.

Ang ating katibayan sa mga hindi mananampalataya na nasa atin nga ang katotohanan ng salita ng Diyos ay maibibigay sa pamamagitan ng pagsasakabuhayan ng mahigpit na pagtanggi sa sarili. Hindi natin dapat gawing biro ang ating pananampalataya, bagkus panatilihin sa ating sarili ang halimbawa Niya na bagaman Prinsipe ng sangkalangitan, ay bumaba at namuhay ng isang buhay ng pagtanggi sa sarili at pagsasakripisyo para patunayan ang katuwiran ng salita ng Kanyang Ama. Kaya’t tayo’y magpasyang gawin ang ating pinakamabuti upang ang ilaw ng ating mabubuting gawa ay magliwanag sa buong mundo.— Testimonies , vol. 9, pp. 69, 70. (1909)

Para Maghanda ng mga Tao sa Pagsalubong sa Diyos.—Ang mga babasahin mula sa ating mga palimbagan ay dapat maghanda ng mga tao sa pagsalubong sa Diyos. Sa buong mundo, ay gagawin nila yong gaya ng ginawa ni Juan Bautista para sa bansang Judio. Sa mga nakakagulat na mensahe ng babala, ginising ng propetang ito ng Diyos ang mga tao sa makamundong pangangarap. Sa pamamagitan niya, tinawagan ng Diyos ang tumatalikod na Israel upang magsisi. Sa Kanyang pagsambit ng katotohanan, ibinunyag niya ang mga umiiral na panlilinlang. Taliwas sa mga maling kurukuro noong panahon niya, ang katotohanan sa kanyang aral ay nangangahulugan ng walang hanggang kasiguruhan. “Magsisi kayo, sapagkat malapit na ang kaharian ng langit,” ay siyang mensahe ni Juan Bautista. Mateo 3:2. Ganito ring mensahe ang dapat ipaabot sa sanlibutan ngayon sa pamamagitan ng mga babasahin mula sa ating mga palimbagan....

At sa isang malaking bahagi, sa pamamagitan ng ating mga palimbagan ay matatapos ang gawain nung ibang anghel na bumaba mula sa langit na may dakilang kapangyarihan at siyang nagbigay liwanag ng kanyang kaluwalhatian sa sanlibutan.— Testimonies, vol. 7, pp. 1 39, 140. (1902)

Mga Babasahing Makakarating Saanman.—Ang ating mga babasahin ay dapat makarating saanman. Ilathala ito sa maraming wika. Ang pabalita ng ikatlong anghel ay dapat ihayag sa ganitong kaparaanan at sa pamamagitan ng buhay na tagapagturo. Magsigising kayong mga naniniwala sa katotohanang ukol sa panahong ito. Tungkulin ninyong pag-isipan ang lahat ng paraang maaaring makatulong sa mga nakakaunawa ng katotohanan upang maipahayag nila ito. Ang bahagi ng perang nalilikom mula sa pinagbentahan ng ating mga babasahin ay dapat gamitin upang dagdagan ang ating mga kagamitan para sa produksiyon ng mas maraming babasahing magmumulat ng mga mata at titibag ng mga matitigas na puso.— Testimonies , vol. 9, p. 62. (1909)

Maraming lugar ang hindi nakakarinig ng tinig ng ministro, mga lugar na maaaring maabot lamang ng ating mga babasahin,—aklat, artikulo, at mga polyetong puno ng mga katotohanang mula sa Biblia na kailangan ng mga tao. Ang ating mga babasahin ay dapat na maipakalat kahit saan. Ang katotohanan ay dapat ihasik sa tabi ng lahat ng tubigan; sapagkat hindi natin alam kung alin ang lalago, ito ba o iyon. Sa ating nagkakamaling pananaw, marahil ay iniisip nating hindi tamang magbigay pa ng mga babasahin sa mga taong tunay namang handang tanggapin ang katotohanan. Hindi natin alam kung anong magiging kahihinatnan ng pagbibigay ng isang polyetong naglalaman ng napapanahong katotohanan.— Manuscript 127, 1909.

Nalalapit na tayo sa kawakasan. Ang paglilimbag at pagpapakalat ng mga aklat at iba pang mga sinulat na naglalaman ng katotohanang ukol sa panahong ito ang siyang dapat nating gawin.— Testimonies , vol. 8, p. 89. (1904)

Sa Bawat Bansa at Panahon.—Dapat paramihin ang mga babasahin, at ipakalat na gaya ng mga dahon sa panahon ng taglagas. Ang mga tahimik na tagapagbalitang ito ay nagbibigay liwanag at humuhubog sa isip ng Iibu-libong mga tao sa bawat bansa at bawat panahon.— Review and Herald, Nov. 21, 1878.

Sa Bawat Wika.—Mula sa isang lungsod tungo sa ibang lungsod, sa isang bansa tungo sa ibang bansa, sila [ang mga kulpurtor] ay dapat magdala ng mga babasahing naglalaman ng pangako ng nalalapit na pagparito ng Tagapagligtas. Ang mga babasahing ito ay dapat isalin sa bawat wika, sapagkat ang ebanghelyo ay dapat ipangaral sa buong mundo. Ipinapangako ni Cristo sa bawat manggagawa ang banal na kakayahan upang managumpay ang kanyang mga pagpapagal.— Testimonies, vol. 9, p. 34. (1909)

Pagliwanagin ang Buong Mundo.—Ang mundo ay kailangang makatanggap ng liwanag ng katotohanan sa pamamagitan ng pangangaral ng mga salitang nakasulat sa ating mga aklat at magasin.— Testimonies, vol. 9, p. 61. (1909)

Mula sa ating mga aklat at mga babasahin ay dapat sumikat ang maningning na liwanag na tatanglaw sa mundo ukol sa napapanahong katotohanan.— Testimonies, vol. 8, p. 87. (1904)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Mula sa pagsilang ng Adventist Church (1844), ilang taon bago ibinigay ang Publishing Ministry bilang tungkulin? ____________ taon.

2. Ano ang misyon ng literaturang Adventista?
a. “ Ang ating paglilimbag ay may isang napakabanal na Gawain upang gawing ____________ , ____________, at ____________ ____________ang espirituwal na batayan ng ating pananampalataya.”
b. “Ang pinakalayunin ng ating paglilimbag ay ang ____________ ang Diyos at ____________ ang pansin ng mga tao sa buhay na katotohanan ng Kanyang salita.”
c. “Upang palakasin ang bawat ____________at ____________ ng pananampalatayang itinatag ng salita ng Diyos....”
d. “Para ____________ ng mga tao sa pagsalubong sa Diyos.”
e. “Tatanglaw sa mundo ukol sa ____________ ____________ .”

3. Paano makakatulong ang literaturang Adventista sa gawain ng ating mga ministro?__________________________________________________________________________________________________________________

Kabanta 2 - Isang Gawaing Pangalawa sa Wala

Matagumpay na Ministeryo sa Pagliligtas ng Kaluluwa.—Ang pagkakambas, kung isasagawa sa wastong paraan, ay isang gawaing misyonerong nasa pinakamataas na antas, at iyon ang magaling at matagumpay ding paraan na magagamit sa pagpapaabot sa mga tao ng mahahalagang katotohanan para sa panahong ito. Totoong napakahalaga ang gawain ng pagkaministro; subalit maraming nagugutom sa tinapay ng buhay ang walang pagkakataong makarinig ng salita mula sa mga mangangaral na sugo ng Diyos. Dahil dito, lubhang kailangan na ang ating mga nilalathala ay malawak na maipakalat. Sa ganito’y makakaabot ang mensahe sa mga lugar na hindi maaaring marating ng mga mangangaral, at matatawag ang pansin ng marami sa mahahalagang pangyayari na may kinalaman sa katapusang yugto ng kasaysayan ng sanlibutan.

Isang Gawaing Inordenahan ng Diyos .—Inordenahan ng Diyos ang gawain ng pagkakambas bilang paraan ng paghahayag sa mga tao ng liwanag na nilalaman ng ating mga aklat, at dapat maikintal sa mga nagkakambas ang kahalagahan ng mabilis na paghahatid sa mundo ng mga aklat na kailangan para sa kanilang edukasyon at kaliwanagang espirituwal. Ito mismo ang gawaing nais ng Panginoong gawin ng Kanyang bayan sa panahong ito. Lahat ng nagtatalaga ng kanilang sarili sa Diyos sa pamamagitan ng pagkakambas ay tumutulong sa paghahatid ng huling mensahe ng babala sa mundo. Hindi natin lubhang mahuhusgahan ang gawaing ito; sapagkat kung hindi dahil sa pagsisikap ng mga nagkakambas, marami ang hindi makakarinig ng babala.— Testimonies , vol. 6, p. 313. (1900)

Isang Pinakamahalagang Gawain.—Kung may isang gawaing mas mahalaga kaysa iba, iyon ay ang paghahatid ng ating mga babasahin sa madla, sa gayo’y inaakay silang suriin ang Kasulatan. Ang gawaing misyonero—pagpapakilala ng ating mga babasahin sa mga pamilya, pakikipag-usap, at pananalangin kasama nila at para sa kanila—ay isang magandang gawain at siyang magtuturo sa mga lalaki at babae ng gawaing pangpastor.— Testimonies, vol. 4, p. 390. (1880)

Kapag napagtanto ng mga kaanib ng iglesya ang kahalagahan ng pagpapakalat ng ating mga babasahin, mas maraming oras ang kanilang ilalaan sa gawaing ito. Ang mga babasahin, mga polyeto, at mga aklat ay mapapasatahanan ng mga tao para ipangangaral ang ebanghelyo sa iba’t ibang linya ng mga ito.... Dapat pagtuunan ng pansin ng iglesya ang gawain ng pagkakambas. Ito ay isang paraan upang ang iglesya ay magliwanag sa sanlibutan. At siya ay hahayong “kasingganda ng buwan, kasinliwanag ng araw, at kakila-kilabot gaya ng hukbong may mga bandila.”— Manuscript 113, 1901.

Isang Panawagan sa Nagising na Interes.—Ang kahalagahan ng pagkakambas ay patuloy na nananatili sa akin. Hindi sana naantala ang gawaing ito kung ang buhay na minsang ibinigay ng mga dating ahente na nagpakadalubhasa sa gawaing ito ay ibinuhos nila dito. Ang mga nagkakambas ay tinatawagan mula sa kanilang gawain ng pangangaral ng ebanghelyo para lumahok sa ibang trabaho. Hindi dapat ganito ang mangyari. Marami sa mga nagkakambas natin, kung tunay na nahikayat at nagtalaga, ay mas maraming magagawa sa linyang ito ng gawain kaysa ibang pamamaraan ng paghahatid ng napapanahong katotohanan sa mga tao.

Nasa atin ang salita ng Diyos upang ipakita na nalalapit na ang wakas. Kailangang mabigyan ng babala ang mundo, at di gaya noon, ngayon dapat tayo ay maging kamanggagawa ni Cristo. Ang gawaing ito ay ipinagkatiwala sa atin. Dapat tayo ay maging mga daluyan ng liwanag sa sanlibutan, na ibinabahagi sa iba ang liwanag na tinanggap natin mula sa dakilang Tagapagdala ng Liwanag. Ang mga salita at gawa ng lahat ng tao ay susubukin. Huwag na tayong umurong pa. Hindi na dapat patagalin pa ang pagbibigay ng babalang kailangang malaman ng sanlibutan. Huwag pabayaang tumamlay ang gawaing ito ng pagkakambas. Bayaang ang mga aklat na naglalaman ng liwanag tungkol sa napapanahong katotohanan ay mapasa kamay ng posibleng dami ng tao.— Testimonies, vol. 6, p. 329. (1900)

Kasing Halaga ng Pagmiministro.—Ang mga nagkakambas ay dapat humayo sa iba’t ibang bahagi ng bansa. Ang kahalagahan ng gawaing ito ay lubos na katumbas ng pagmiministro. Ang buhay na mangangaral at ang tahimik na tagapagbalita ay parehong kailangan sa pagtapos ng malaking gawaing nasa harap natin.— Review and Herald, April 1, 1880.

Ang pagkakambas ng ating mga babasahin ay isang mahalaga at kapaki-pakinabang na linya ng gawain ng pangangaral. Ang ating mga babasahin ay nakakarating sa mga lugar na hindi napagdadausan ng pagtotolda. Sa gayong mga lugar, ang tapat na misyonerong nagkakambas ay pumapalit sa buhay na mangangaral ng ebanghelyo. Sa pagkakambas, ang katotohanan ay naipapahayag sa Iibu-libong taong disin sana’y hindi nakarinig.— Review and Herald, October 7, 1902.

Wala nang panahon na dapat sayangin. Mahalaga ang gawaing iniatas sa atin, at kung tayo ay magiging tamad, siguradong mawawala ang gantimpala ng langit para sa atin. Ngunit iilan lamang ang may malawak at malalim na pananaw kung paanong maaabot ang mga tao sa pamamagitan ng personal at may malasakit na pagsasagawa ng tamang pamamahagi ng ating mga babasahin. Marami sa mga hindi naaakit sa pakikinig ng katotohanang sinasabi ng buhay na mangangaral ay tumatanggap ng polyeto o anumang babasahin at magbabasa nito; at karamihan sa mababasa ni la ay angkop sa kanilang ideya, na dahilan upang patuloy na basahin ang lahat ng nilalaman nito.— Review and Herald, Dec. 19, 1878.

Para Maintindihan ang ating Tungkulin.—May panganib na tayo ay pumasok sa pangangalakal at mawili sa makamundong negosyo na anupa’t ang kadalisayan at kapangyarihan ng mga katotohanan ng salita ng Diyos ay hindi maisakabuhayan. Ang pag-ibig sa pangangalakal at tubo ay mas nagiging laganap. Mga kapatid ko, sikapin ninyong maging tunay na hikayat. Kung meron mang panahong dapat nating maintindihan ang ating tungkulin, iyon ay ngayon na, na ang katotohanan ay nakalugmok sa mga lansangan at ang katarungan ay hindi makapasok. Si Satanas ay bumaba na may matinding kapangyarihan upang gumawa na may lahat ng pandaraya ng kalikuan sa mga napapahamak; at lahat ng puwedeng yanigin ay yayanigin, at yung mga hindi nayanig ay matitira. Tunay na nalalapit na ang pagparito ng Panginoon, at pinapasok na natin ang mga eksena ng kalamidad. Ang mga ahensiya ni Satanas, bagaman hindi nakikita, ay kumikilos upang wasakin ang buhay ng tao. Subalit kung ang ating buhay ay natatago sa Diyos kasama ni Cristo, masasaksihan natin ang Kanyang biyaya at pagliligtas. Paririto si Cristo upang itatag ang Kanyang kaharian sa daigdig. Pakabanalin natin ang ating mga dila at gamitin sa pagluwalhati sa Kanya. Tayo ay gumawa ngayon ng higit kaysa dati. Tayo ay pinapayuhang “magsikap sa kapanahunan at sa di-kapanahunan.” 2 Timoteo 4:2. Gumawa tayo ng mga paraan para maipasok ang katotohanan. Pagbutihin natin ang bawat pagkakataong makapag-akay ng mga kaluluwa kay Cristo.

Bilang isang bayan, dapat tayo ay muling mahikayat, ang ating buhay ay maging banal para ipahayag ang katotohanan gaya ng kay Jesus. Sa pagpapakalat ng ating mga babasahin, tayo ay makakapagsalita tungkol sa pag-ibig ng isang Tagapagligtas mula sa buhay at tumitibok na puso. Ang Diyos lamang ang may kapangyarihang magpatawad ng mga kasalanan; kung hindi natin ito sasabihin sa mga hindi pa nahihikayat, ang ating kapabayaan ang magpapasya ng kanilang pagkawasak.... Ang Panginoon ay nananawagan sa ating lahat na pagsikapang iIigtas ang mga napapahamak na kaluluwa. Si Satanas ay kumikilos upang dayain maging ang mga hinirang, at ngayon ang panahon ng ating alistong paggawa. Ang ating mga aklat at babasahin ay kailangang mabigyang pansin ng mga tao; ang ebanghelyo ng napapanahong katotohanan ay dapat maipamahagi agad. Hindi ba tayo kikilos sa ating tungkulin?— Testimonies, vol. 9, pp. 62, 63. (1909)

Ang Gawain ng Diyos.—Dapat tandaan ng nagkakambas na siya ay may pagkakataong maghasik sa tabi ng lahat ng tubigan. Tandaan niya, na habang siya ay nag-aalok ng mga aklat na magpapabatid ng katotohanan, ay ginagawa niya ang gawain ng Diyos at bawat talento ay dapat gamitin sa pagluwalhati ng Kanyang pangalan. Ang Diyos ay makakasama ng sinumang nagsisikap unawain ang katotohanan upang maibahagi niya ito nang malinaw sa iba. Ang Diyos ay nagsalita ng naiintindihan at malinaw. “Ang Espiritu at ang babaing ikakasal ay nagsasabi, Halika. At ang nakikinig ay magsabi, Halika.” Apocalipsis 22:17. Hindi na natin dapat pang patagalin na ipaalam ang tagubilin sa mga nangangailangan nito, upang sila’y makaalam ng katotohanan na gaya ng kay Jesus.— Testimonies, vol. 6, pp. 314, 315. (1900)

Mga Bantay at mga Tagapagbalita.—Dumating na ang panahon na ang isang malaking gawain ay dapat gawin ng mga nagkakambas. Tulog ang sanlibutan, at bilang mga bantay, dapat nilang patunugin ang kampanang babala upang magising sa kanilang panganib ang mga nangatutulog. Hindi alam ng mga iglesya ang panahon ng paghatol sa kanila. Kadalasan, mas nalalaman nila ang katotohanan dahilan sa pagsisikap ng mga nagkakambas. Yung mga humahayo sa pangalan ng Panginoon ay Kanyang mga tagapagbalitang maghahatid ng masayang balita ng kaligtasan kay Cristo sa pagsunod sa kautusan ng Diyos, doon sa napakaraming taong nasa kadiliman at kamalian.— Testimonies, vol. 6, p. 315. (1900)

Makitang Nahihikayat ang mga Kaluluwa.—Hayaang humayo ang mga nagkakambas na dala ang salita ng Panginoon, na tinatandaan na ang mga sumusunod sa mga utos at itinuturo din sa iba na sundin iyon ay gagantimpalaan sa pamamagitan ng makitang nahihikayat ang mga kaluluwa, at ang isang kaluluwang tunay na nahikayat ay mag-aakay din ng ibang tao kay Cristo. Sa gayo’y ang gawain ay makakapasok sa bagong teritoryo.— Testimonies, vol. 6, p. 315. (1900)

Habang may Kalayaan pa.—Habang may kalayaan pa, meron ding pagkakataong gumawa ang nagkakambas. Kapag ang mga relihiyon ay nakiisa na sa kapapahan upang pagmalupitan ang bayan ng Diyos, ang mga lugar na may kalayaang pangrelihiyon ay mabubuksan ng pangangaral na pagkakambas. Kung malala ang pag-uusig sa isang lugar, dapat sundin ng mga manggagawa ang bilin ni Cristo. “Kapag inuusig kayo sa isang bayan, tumakas kayo tungo sa kasunod.” Kapag nagkaroon ng pag-uusig doon, pumunta kayo sa iba pang lugar. Pangungunahan ng Diyos ang Kanyang bayan at gagawing pagpapala sa maraming lugar. Kung hindi dahil sa paguusig sila ay hindi malawakang mangangalat para ipahayag ang katotohanan. At ang sabi ni Cristo: “Hindi ninyo mapupuntahan lahat ang mga bayan ng Israel, bago dumating ang Anak ng Tao.” Mateo 10:23. Laging may lugar na puwedeng makagawa, at may mga pusong tatanggap ng pabalita hanggang sabihin sa langit ang salitang, “Natupad na.”— Testimonies, vol. 6, p. 478. (1900)

May malaking gawaing dapat tapusin at bawat pagsisikap na magagawa ay dapat maghayag na si Cristo ay mapagpatawad na Tagapagligtas, Tagapasan ng kasalanan at maningning na Tala sa umaga; at ang Panginoon ay magbibigay sa atin ng pabor sa harap ng sangkatauhan hanggang ang gawain ay matapos.— Testimonies, vol. 6, pp. 20, 21. (1900)

Walang mas Mataas pang Gawain.—Wala nang hihigit pang gawain sa pangangaral na pagkakambas, sapagkat kasama dito ang pagsasagawa ng pinakamataas na tungkuling moral. Yung mga kasangkot sa gawaing ito ay dapat palaging nasa ilalim ng kapangyarihan ng Espiritu ng Diyos. Hindi dapat magtaas ng sariIi. Ano bang nasa atin na hindi nanggaling kay Cristo? Dapat tayong magmahalan bilang magkakapatid at ipakita natin ito sa pamamagitan ng pagtutulungan sa isa’t isa. Dapat tayo’y maging maawain at magalang. Sama-sama tayong magpatuloy, at humihila na pantay-pantay ang tali. Sila lamang na namumuhay sang-ayon sa panalangin ni Cristo, at ginagawa iyon sa praktikal na pamumuhay, ang makakatayo sa pagsubok na darating sa buong sanlibutan. Silang nagtataas ng kanilang sariIi ay nagpapasakop sa kapangyarihan ni Satanas at handang magpadaya. Ang sabi ng Panginoon sa Kanyang bayan ay itaas nang itaas ang pamantayan. Kung ating susundin ang Kanyang sinasabi, Siya ay gagawang kasama natin, at ang ating pagsusumikap ay gagantimpalaan ng tagumpay. Sa ating paglilingkod, tayo ay tatanggap ng masaganang pagpapala mula sa langit at mag-iipon ng kayamanan sa tabi ng trono ng Diyos.

Kung alam lamang natin ang naghihintay sa atin, hindi sana tayo patigil-tigiI sa gawain ng Panginoon.

Mananagot sa Gawaing Natapos Sana Natin.—Nasa panahon na tayo ng pagliliglig, panahon na ang lahat ng puwedeng mayanig ay yayanigin. Hindi paliligtasin ng Panginoon yung mga nakakaalam ng katotohanan kapag hindi ni la sinunod sa kanilang salita at gawa ang Kanyang mga utos. Kung hindi tayo gumagawa ng paraan para magdala ng kaluluwa kay Cristo, tayo ay mananagot sa gawaing natapos sana natin subalit hindi natin ginawa dahil sa katamarang espirituwal. Yung mga kabilang sa kaharian ng Panginoon ay dapat lang na magsumikap para sa kaligtasan ng maraming kaluluwa. Dapat nilang gawin ang kanilang bahagi sa pagbigkis ng kautusan at pagtatak nito sa gitna ng mga alagad.

Sino ang Hahayo?—Ipinanukala ng Panginoon na ang ilaw na ibinigay Niya sa mga Kasulatan ay magliwanag nang malinaw at matingkad; at tungkulin ng ating mga nagkakambas ang mag-ukol ng malakas at pinagsama-samang pagsisikap para maisakatuparan ang panukala ng Diyos. Isang malaki at mahalagang gawain ang kinakaharap natin. Alam ito ng kaaway, at ginagawa niya sa kanyang kapangyarihan ang lahat ng paraan upang akayin ang nagkakambas sa ibang linya ng gawain. Kailangang mabago ang mga ganitong takbo ng pangyayari. Tinatawagan ng Diyos ang mga dating nagkakambas na bumalik sa kanilang gawain. Tumatawag Siya ng mga boluntaryo, na ibubuhos ang kanilang buong lakas at kaalaman sa gawain upang makatulong saanmang may pangangailangan. Ang Panginoon ay nananawagan sa bawat isa na gawin ang tungkuling ibinigay sa kanya ayon sa kanyang kakayahan. Sino ang tutugon sa panawagan? Sino ang hahayo ayon sa karunungan at biyaya at pagibig ni Cristo para sa mga nasa malapit at malayo? Sino ang magsasakripisyo ng kaginhawahan at kalayawan, at papasok sa mga lugar ng kasamaan, pamahiin at kadiliman upang gumawang may sikap at tiyagang maghahayag ng katotohanan sa simpleng paraan, mananalanging may pananampalataya, at magbabahay-bahay? Sino sa ngayon ang hahayong palabas ng kampo na puspos ng kapangyarihan ng Espiritu Santo, magtitiis ng kahihiyan alang-alang kay Cristo, magbubukas ng mga Kasulatan sa mga tao, at mananawagang magsipagsisi?

May mga manggagawa ang Diyos sa bawat panahon. Ang panawagan ng oras ay matutugon sa pamamagitan ng paglapit ng tao. Kaya nga kapag ang banal na tinig ay nanawagan, “Sinong susuguin ko, at sinong hahayo para sa Amin?” may tutugon, “Narito ako; suguin mo ako!” Isaias 6:8. Dapat madama sa puso ng bawat gumagawa sa larangan ng pagkakambas, na kanilang ginagawa ang gawain ng Panginoon sa paglilingkod sa mga kaluluwang hindi nalalaman ang katotohanan para sa kasalukuyan. Pinatutunog nila ang tono ng babala sa mga daang-bayan at mga sangang-daan upang maghanda ng mga tao para sa dakilang araw ng Panginoon, na malapit nang dumating sa mundo. Hindi na dapat pang mag-aksaya ng panahon. Dapat himukin ang ganitong gawain. Sino ngayon ang hahayo dala ang ating mga babasahin?

Ipinagkakaloob ng Panginoon ang pagiging angkop sa gawain sa bawat lalaki at babaing makikiisa sa banal na kapangyarihan. Lahat ng kailangang talento, lakas ng loob, pagtitiyaga, pananampalataya, at pamamaraan ay darating habang isinusuot nila ang sandata. Isang malaking gawain ang dapat tapusin sa ating mundo, at ang mga tao bilang ahensiya ay siguradong tutugon sa pangangailangan. Dapat marinig ng mundo ang babala. Pag dumating ang panawagan, “Sinong susuguin ko, at hahayo para sa Amin?” gawing malinaw ang sagot, “Narito ako; suguin mo ako!”— Testimonies, vol. 6, pp. 331-333. (1900)

Komentaryo ng mga Walang Ingat na Tumitingin.—Ang mga walang-ingat na tumitingin sa inyo ay maaaring hindi kilalanin ang inyong trabaho o makita ang kahalagahan nito. Puwedeng isipin nilang ito’y isang negosyong panay kalugihan at isang buhay na hindi napapasalamatan ang pagpapagal at sakrispisyo. Ngunit ang lingkod naman ni Jesus ay tumitingin dito ayon sa liwanag na nagmumula sa krus. Ang kanyang sakripisyo ay nagmumukhang maliit kung ikukumpara sa mga sakrispiyo ng mapalad na Panginoon, subalit masaya siyang sumusunod sa Kanyang mga yapak. Ang bunga ng kanyang pagpapagal ang nagbibigay sa kanya ng pinakadalisay na kagalakan at iyon ang pinakamariwasang pabuya sa buhay na matiyagang nagpapakasakit.— Testimonies, vol. 6, p. 340. (1900)

Walang Panahon na Dapat Sayangin.—Ang pagkakambas ay isang gawaing may malaking responsibilidad at napakamakabuluhan sa mga lalaki at babaing sangkot sa gayong gawain. Nabubuhay tayo sa panahong may isang malaking gawaing dapat tapusin, at ano pang mas magandang pagkakataon ang meron tayo para ibigay ang panawagan sa hapunang inihanda ni Cristo? Yung mga nagkakambas sa panahong ito na may pagtitiyaga at pagtatalaga ay tunay na pagpapalain. Wala na kayong panahon na dapat sayangin. Ibigay ninyo sa gawaing ito ang inyong sarili nang maluwag sa loob at buong puso. Tandaan na ito’y may likas ng pangangaral, at nakakatulong sa pagbibigay-babala na talaga namang kailangan.— Manuscript 113, 1901.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Paano ipinahahayag ang paglalarawang “pangalawa sa wala” ng publishing ministry?
a. “Ang pagkakambas, kung isasagawa sa wastong paraan, ay isang gawaing misyonerong nasa ____________ na ____________.”
b. “Kung may isang gawaing ________________________________________________kaysa iba....”
c. “Ang kahalagahan ng gawaing ito ay ____________ na ____________ ng pagmiministro.”
d. “Wala ____________ nang pang ____________ sa pangangaral na pagkakambas....”

2. Paano itinuturing ng mga taong “walang ingat na tumitingin” ang publishing ministry?
a. “Hindi ____________ ang inyong trabaho.”
b. “Hindi ______________ ang kahalagahan nito.”
c. “Isipin nilang ito’y isang negosyong ________________.”
d. Isang buhay na hindi ________________ ang pagpapagal at ____________________________________

Kabanta 3 - Panawagan Para sa mga Kulpurtor

Panawagang Mangalap.—Gabi-gabi, ako’y tumatayo at nagdadala ng positibong patotoo sa mga tao, at nakikiusap na sila’y lubusang gumising at bumangon upang magbahagi ng ating mga babasahin.—Review and Herald, April 20, 1905.

Kailangan ng karagdagang mga manggagawa sa pagkakambas. Yung mga sumasangkot sa gawaing ito sa diwa ng Panginoon ay makakapasok sa tahanan nung mga nangangailangan ng katotohanan. Sa mga ito, maisasalaysay nila ang simpleng kasaysayan ng krus, at sila ay palalakasin at pagpapalain ng Diyos habang inaakay nila ang iba sa liwanag. Ang katuwiran ni Cristo ay nangunguna sa kanila, at ang kaluwalhatian ng Diyos ang kanilang gantimpala.— Review and Herald, June 16, 1903.

Bumangon at Magliwanag.—Ang pagkakambas ay hindi na dapat ipagsawalang-bahala. Maraming ulit na ipinahayag sa akin na dapat may mas malaganap na interes sa gawain ng pagkakambas natin. Ang pagpapakalat ng ating mga babasahin ay isang napakahalagang pamamaraan ng paghahatid sa mga lalaki at babae ng liwanag na ipinagkatiwala ng Diyos sa Kanyang iglesya para ibigay sa sanlibutan. Ang mga naipagbiling aklat ng mga nagkakambas ang magbubukas ng hindi malirip na kayamanan ni Cristo sa maraming isip.

Sa pagliIingkod sa Diyos, maraming uri ng gawaing maaaring gawin. Sa serbisyo sa templo ay may mga tagaputol ng kahoy, at meron ding iba’t ibang uri ng mga pari na may iba’t ibang tungkulin. Ang mga kaanib ng ating iglesya ay dapat bumangon at magliwanag sapagkat ang kanilang liwanag ay dumating na, at ang kaluwalhatian ng Diyos ay sumikat na sa kanila. Gumising na ang mga nangatutulog na nakakaalam ng katotohanan, at sikaping abutin ang mga taong nasa kanilang paligid. Hindi na natin dapat pang pabayaan ang gawain ng Panginoon, at unahin pa ang mga makamundong interes. Hindi tayo dapat magpatamadtamad at manlupaypay. Kailangang ipahayag ang ebanghelyo sa buong mundo. Ang mga babasahing naglalaman ng liwanag ng katotohanang napapanahon ay dapat maipaabot sa lahat ng dako....

Bakit hindi pa tayo lubusang gumigising? Bawat manggagawa ay maaari nang maunawaan ngayon ang kanyang espesyal na gawain, at tanggapin ang lakas at muli itong pangasiwaan. Kakaiba at hindi karaniwang mga pag-unlad ng walang sukat na kaluwalhatian ng Diyos ang magdadala ng iba’t ibang uri ng mga papuring handog sa paanan ni Jesus. Ang bawat bagong pagbubunyag ng pag-ibig ng Tagapagligtas ang nagtatakda sa ilang kaluluwa sa isang direksiyon o sa kabila. Ang wakas ng lahat ng mga bagay ay malapit na. Ang mga tao sa mundo ay nagmamadali sa kanilang pagkawasak. Marami silang mga pakulo at mga sabwatan. Ang mga bagong pakana ay patuloy ding pag-iisipan upang ipawalang-bisa ang payo ng Diyos. Ang mga taong ito ay nagtitipon ng mga kayamanang ginto at pilak na susunugin lamang ng apoy sa mga huling araw.— Review and Herald, June 2, 1903.

Ang Diyos ay Nananawagan sa Marami.—Tayo ay nahaharap sa panibagong taon, at dapat magkaroon ng mga plano para sa masikap at matiyagang paggawa sa gawain ng Panginoon. Ako ay inatasang buhaying muli ang pagkakambas, at dapat itong isagawa nang mas matagumpay. Ito’y gawain ng Panginoon, at ang pagpapala ay sasakanilang nakikisangkot dito na may sikap at tiyaga.— Review and Herald, Jan. 20, 1903.

Ang Panginoon ay nananawagan sa mas maraming tao upang makisangkot sa pagkakambas.... Alang-alang kay Cristo, mga kapatid ko, gamitin ninyo ang malaking bahagi ng oras nitong bagong taon sa paghatid ng mahalagang liwanag ng napapanahong katotohanan sa mga tao. Ang Anghel ng tipan ay pinalalakas ang Kanyang mga tagapaglingkod upang maihatid ang katotohanan sa lahat ng bahagi ng sanlibutan. Kanyang sinugo ang Kanyang mga anghel na dala ang mensahe ng kahabagan; ngunit ibinibigay Niya sa bawat kaanib ng Kanyang iglesya ang tungkuling magbunyag ng pabalitang ito, na para bang hindi sapat ang pagmamadali ng mga anghel na busugin ang Kanyang pusong sabik na magmahal. “At ang nakikinig ay magsabi, Halika.” Dapat ipakita ng bawat kaanib ng iglesya ang kanyang katapatan sa pamamagitan ng pag-iimbita sa nangauuhaw, na uminom ng tubig ng buhay. Isang hanay ng mga buhay na saksi ay dapat mag-anyaya sa mundo. Gagawin mo ba ang iyong bahagi sa malaking gawaing ito?

Lalaki man o Babae.—Si Jesus ay tumatawag ng maraming misyonero, ng mga lalaki at babaing magtatalaga ng kanilang mga sarili sa Diyos, handang gumawa at magpagamit sa Kanyang serbisyo. O, hindi baga natin naaalalang narito ang isang mundong dapat paglingkuran? Hindi ba tayo unti-unting susulong, na magpapagamit sa Diyos bilang Kanyang matulunging kamay? Hindi ba natin ihahain ang ating sarili sa altar ng serbisyo? At kung magkagayon, ang pag-ibig ni Cristo ang hihipo sa atin at tayo ay babaguhin, at gagawin tayong laang gumawa at maglakas-loob para sa Kanya.— Review and Herald, Jan. 27, 1903.

Napakaraming lalaki at babae ang mahusay na makakapaglingkod sa pamamagitan ng pagkakambas ng mga aklat na puno ng maliwanag at simpleng aral tungkol sa praktikal na kabanalan.— Manuscript 81, 1900.

Panawagan sa mga Kabataan.—Tinatawagan ng Panginoon ang ating mga kabataan na maglingkod bilang mga kulpurtor at mangangaral, at magbahay-bahay sa mga lugar na hindi pa nakakapakinig ng katotohanan. Siya ay nakikipag-usap sa ating mga kabataan na nagsasabi, “Kayo ay hindi sa inyong sarili. Sapagkat kayo’y binili sa isang halaga, kaya’t luwalhatiin ninyo ang Diyos sa inyong katawan at kaluluwa, na pawang pag-aari ng Diyos.” Yung mga hahayo upang maglingkod sa ilalim ng pangunguna ng Diyos ay tunay na pagpapalain. Yung mga lubos na ginagawa ang makakaya ni la sa buhay na ito ay magiging angkop sa imortal na buhay sa hinaharap.— Review and Herald, May 16, 1912.

May gawain tayong dapat gampanan. Turuan, turuan, turuan ang mga kabataang ibigay ang sariIi nila sa pangangaral ng salita. Turuan silang magkambas ng mga aklat na iniudyok ng Banal na Espiritu ng Diyos sa mga isip upang isulat. Dahil dito, ang babasahin ay maipaaabot sa maraming klase ng taong hindi sana makakapakinig ng katotohanan kung hindi ito nadala sa kanilang mga pintuan. Ito ang gawain ng mangangaral.— Letter 135, 1900.

Nananawagan si Cristo sa mga kabataang magkukusang-loob na dalhin ang katotohanan sa mundo. Kailangan ang mga taong matatag ang espiritu, mga taong nakakasumpong ng gawain, sapagkat kanila itong hinahanap. Kailangan ng iglesya ang mga bagong tao na magbibigay sigla sa mga nangunguna, mga taong angkop sa panahon, na makatatagal sa mga pagkakamali nito, mga taong may sariwang kasigasigan na magpapasigla sa mga nanlalambot na pagpapagal ng mga iilang manggagawa, mga taong may maiinit na pag-ibig Kristiyano, at may mga kamay na sabik na gumawa sa gawain ng kanilang Panginoon.— Manual for Canvassers, p. 22. (1902)

Daan-daang Hahayo.—Nawa ay kilusin ng Panginoon ang marami sa ating mga kabataan upang pasukin ang larangan ng pagkakambas bilang nagkakambas na mangangaral. Sa pagkakambas, naihahatid ang katotohanan sa libu-libong hindi sana makakapakinig nito. Maikli na ang ating panahon para gumawa...

Bakit walang mas masikap na paghahanap sa Panginoon, upang ang daan-daan ay mapuspos ng Espiritu Santo, at humayo upang ipahayag ang katotohanan, na “gumagawang kasama nila ang Panginoon at pinatotohanan ang salita sa pamamagitan ng mga tandang kalakip nito?” Ang utos sa atin ay pagliwanagin ang ilaw kahit saan mula sa palimbagan. Sa pamamagitan ng pahinang nilimbag, maging yung mga nasa kasuluk-sulukan ay maabot ng liwanag, yung mga walang pagkakataong marinig ang buhay na mangangaral. Ito ang pinakamapalad na gawaing misyonero. Ang mga nagkakambas ay puwedeng maging kamay ng Panginoon na tumutulong sa pagbukas ng mga pintuan upang makapasok ang katotohanan....

Dapat nating gisingin ang kasigasigan at pagsisikap ng mga ahenteng nagkakambas, at sila’y tawagin upang dalhin ang liwanag sa madidilim na lugar ng daigdig. Walang laya ang mga may talento at kakayahan. Sila ay dapat maging mga instrumento ng Panginoon, dapat makipagtulungan sa Panginoong Jesus sa pagbabahagi ng liwanag ng langit sa mundong ito na pinadilim ng kasalanan.— Letter 21, 1902.

Mga Manggagawa Mula sa Bawat Iglesya.—Ang Diyos ay tumatawag ng mga manggagawa mula sa bawat iglesya natin upang pasukin ang Kanyang gawain bilang mga kulpurtor. Mahal ng Diyos ang Kanyang iglesya. Kung gagawin lang ng mga miyembro ang Kanyang kalooban, at sisikaping ihayag ang liwanag sa mga nasa kadiliman, Kanyang pagpapalain nang husto ang kanilang mga pagsisikap. Kanyang inilalarawan ang iglesya bilang ilaw ng sanlibutan. Dahil sa tapat nitong paglilingkod, ang lubhang karamihang hindi mabilang ay magiging mga anak ng Diyos, at karapat-dapat sa walang hanggang kaluwalhatian. Bawat bahagi ng nasasakupan ng Diyos ay dapat mapuno ng Kanyang kaluwalhatian. Ano ngayon ang ginagawa ng iglesya upang bigyang liwanag ang mundo, upang mula sa lahat ng bahagi ng daigdig ang handog ng papuri, panalangin at pasasalamat ay pumailanlang sa Kanya?— Letter 124, 1902.

Bawat Mananampalataya ay Dapat Tumulong.—Bawat mananampalataya ay dapat magpakalat ng mga polyeto at mga babasahin at pati mga aklat na naglalaman ng pabalita para sa panahong ito. Kailangan natin ng mga kulpurtor, na hahayo upang ipamahagi ang ating mga babasahin saan mang dako.— Review and HeraId, Nov. 12, 1903.

Mga Taong Mula sa Karaniwang Pamumuhay.—Sa pangwakas na gawaing ito ng ebanghelyo, may malawak na bukirang dapat pagkaabalahan; at, higit kaysa dati, ang gawain ay dapat kumuha ng mga makakatulong mula sa mga karaniwang tao. Ang mga kabataan at may edad na, ay parehong tatawagin mula sa bukiran, ubasan, at pagawaan, at isusugo ng Panginoon na magbahagi ng Kanyang pabalita. Marami sa kanila ay mababa ang pinag-aralan; subalit nakikita sa kanila ni Cristo ang mga katangiang magbibigaykakayahan sa kanila upang ganapin ang Kanyang hangarin. Kung ibinibigay nila ang puso nila sa gawain, at patuloy na handang matuto, gagawin Niya silang karapat-dapat na maglingkod para sa Kanya.— Education, pp. 269, 270. (1903)

Ipinangako ang Pagpapala ng Diyos.—May isang gawaing misyonero na dapat gampanan sa pamimigay ng mga polyeto at babasahin, at sa pagkakambas ng iba’t ibang nilalathala natin. Walang sinuman sa inyo ang dapat mag-isip na ayaw ninyong sumali sa ganitong gawain dahil ito ay pahirap, at kailangan ng maraming panahon at pag-iisip. Kung kailangan man nito ng panahon, ibigay n’yo nang masaya; at sasa-inyo ang pagpapala ng Diyos. Ngayon ang panahong higit na kailangan ang mas maraming manggagawa. Maraming mga lalaki at babae mula sa lahat ng hanay natin ang dapat na disiplinahin ang kanilang sarili na makisangkot sa gawaing ito; sa lahat ng iglesya natin ay dapat may magawa upang mapalaganap ang katotohanan. Tungkulin ng bawat isa na pag-aralan ang iba’t ibang bahagi ng ating pananampalataya upang maging handa silang mangatwirang may kapakumbabaan at takot para sa pag-asang nasa kanila.— Review and Herald, April 1, 1880.

Ituturo ni Cristo Kung Anong Sasabihin.—Marami ang nalulungkot at nanlulupaypay, mahina ang pananampalataya at pagtitiwala. Dapat silang gumawa ng kahit ano para tulungan ang mga taong mas nangangailangan kaysa kanila at sila’y lalakas sa kalakasan ng Panginoon. Sila ay isangkot sa magandang gawain ng pagbebenta ng ating mga aklat. Sa gayon, matutulungan nila ang iba, at ang naranasan nila ay magbibigay ng kasiguruhang sila nga ay matulunging kamay ng Diyos. Sa pagsusumamo nila sa tulong ng Panginoon, aakayin Niya sila sa mga taong naghahanap ng liwanag. Magiging malapit sa tabi nila si Cristo at tuturuan sila kung ano ang sasabihin. Sa pag-aliw sa iba, sila mismo ay maaaliw.

Sumasama ang mga Anghel at Inihahanda ang Daan.—Humihiling ako sa inyo mga ginigiliw kong Kristiyanong manggagawa, na gawin ang inyong magagawa sa pagpapalaganap ng mga aklat na sinabi ng Panginoong dapat maihasik na nakakalat sa buong mundo. Gawin ninyo ang pinakamaigi upang ang mga ito ay mapasatahanan ng pinakaposibleng dami ng tao. Isipin n’yo na lang kung gaano kalaking gawain ang magagawa kung ang malaking bilang ng mga mananampalataya ay magkakaisa sa paghahatid sa mga tao ng liwanag na ipinabibigay ng Panginoon sa kanila sa pamamagitan ng pagpapakalat ng mga aklat na ito. Sa ilalim ng banal na patnubay, ay magpatuloy kayo sa paggawa, at umasa sa tulong ng Panginoon. Aasikasuhin kayo ng Espiritu Santo. Sasamahan kayo ng mga anghel ng langit, at ihahanda ang daan.— Review and Herald, Jan. 7, 1903.

Ang Pagtatalagang Hinihiling ng Diyos.—Kailangan natin ng mga kulpurtor, mga mangangaral at mga ministrong tumanggap ng Espiritu Santo, at kabahagi ng banal na likas. Kailangan natin ng mga manggagawang ginagawa ang makipag-usap sa Diyos at pagkatapos ay sa mga tao. Nababagabag akong makita ang napakaraming balakid na dumarating para ilihis ang tao mula sa pangangaral ng ebanghelyo, at hinahadlangan ang gawain ng Diyos.... Paalala ko sa mga dapat ay nasa pagkakambas, at nagpapakalat ng mga aklat na kailangang-kailangan kahit saan, maging maingat na huwag talikuran ang gawaing kung saan kayo ay tinawagan ng Panginoon. Huwag bayaang ang mga taong tinawagan ng Diyos upang ipalaganap ang ebanghelyo ay masangkot sa kaabalahan ng pagnenegosyo. Sila ay dapat manatili sa kalagayang pabor sa espirituwalidad.... Gusto ng Diyos na ang bawat manggagawang nagsasabing naniniwala sa napapanahong katotohanan ay magtalaga ng kanyang sariling katawan, kaluluwa at espiritu, sa pagsisikap na iligtas ang mga kaluluwang napapahamak sa paligid niya.— Manuscript 44, 1903.

Kailangan ang mga Kulpurtor sa Siyudad.—Ang mga aklat na naglalaman ng mahalagang liwanag ng napapanahong katotohanan ay nakasalansan sa mga istante ng ating mga bahay-palimbagan. Dapat maipakalat ang mga ito. Kailangan ang mga kulpurtor na papasok sa mga malalaking siyudad dala ang mga aklat na ito. Sa kanilang pagbabahay-bahay, sila ay makakasumpong ng mga kaluluwang gutom sa tinapay ng buhay, na mababahaginan nila ng mga salitang nasa panahon. Kailangan ng mga kulpurtor na nakadarama ng pasanin para sa mga kaluluwa. Maaaring sabihin mo, “Hindi ako pastor. Hindi ko kayang mangaral sa mga tao.” Maaaring hindi ka nga makapagsermon; subalit puwede kang makapaglingkod, puwede mong tanungin yung mga nakakaharap mo kung mahal nila ang Panginoong Jesus. Puwede kang maging mangangaral. Puwede kang maging isang matulunging kamay ng Diyos na gagawa gaya ng mga alagad noong isugo sila ni Cristo. Mga kabataan, tinatawagan kayo ng Panginoon upang gampanan ang Kanyang gawain. Ang lupain ay tag-gutom sa purong ebanghelyo.—Manuscript 113, 1901.

Mga Manggagawa na Tinawagan sa mga Daang-bayan at Sangang-daan.—Ang mga bagay sa mundong ito ay malapit nang malipol. Hindi ito nalalaman nung mga taong hindi naliwanagan ng Diyos, at hindi nakaagapay sa gawain ng Diyos. Ang mga lalaki at babaing naitalaga ay dapat magbigay-babala sa mga daangbayan at mga sangang-daan. Pinakikiusapan ko kayo mga kapatid ko na huwag sumali sa mga trabahong magiging hadlang sa inyo sa pagpapahayag ng ebanghelyo ni Cristo. Kayo ay mga tagapagsalita ng Diyos. Dapat ninyong sabihin ang katotohanan na may pag-ibig sa mga kaluluwang napapahamak. “Pumunta ka sa mga daang-bayan at sa mga bakuran, at pilitin mo silang pumasok, upang ang Aking tahanan ay mapuno,” wika ni Cristo. Hindi ba’t malinaw na tinutukoy ng mga salitang ito ang gawain ng nagkakambas? Kasama sa puso si Cristo, siya ay pupunta sa mga daang-bayan at sangang-daan ng buhay, na nag-iimbita sa handaan ng kasalan. Ang mayayaman at maiimpluwensiyang tao ay darating, kung sila’y iimbitahan. May mga tatanggi, subaIit salamat sa Diyos, hindi lahat.

Sana’y libu-libo pang mga kapatiran natin ang nakakaalam sa kung saang panahon na tayo nabubuhay, at sa gawaing dapat tapusin sa bukiran ng paglilingkod, sa pagbabahay-bahay. Napakaraming hindi nakakaalam ng katotohanan. Kailangan nilang marinig ang panawagan para lumapit kay Jesus. Ang nalulungkot ay dapat pasayahin, ang mahihina ay palakasin, ang nagluluksa ay aliwin. Ang ebanghelyo ay dapat maipangaral sa mga mahihirap.

Alam ng Panginoon kung sino ang Kanyang mga manggagawa at minamasdan Niya sila saan mang bahagi ng Kanyang ubasan sila gumagawa. Tinatawagan Niya ang Kanyang iglesya na gumising at alamin kung anong sitwasyon. Tinatawagan din Niya yung mga nasa institusyon natin na gumising at paganahin ang mga impluwensiyang magpapasulong ng Kanyang kaharian. Magsugo sila ng mga manggagawa sa bukiran, at siguruhing ang kapakanan nila ay hindi nanghihina dahil sa kakulangan ng pagdamay at mga pagkakataon para lumago.— Review and Herald, June 2, 1903.

Ikalat ang mga Aklat Gaya ng mga Dahon sa Taglagas.—Ito ang gawaing dapat gampanan. Nalalapit na ang wakas. Maraming panahon na ang nasayang na sana ay nagugol sa pagpapakalat ng mga aklat na ito. Ipagbili ang mga ito sa malayo man o malapit. Ikalat ang mga ito gaya ng mga dahon sa taglagas. Ang gawaing ito ay dapat magpatuloy nang walang kinatatakutang sinuman. Ang mga kaluluwang wala kay Cristo ay nangapapahamak. Sila ay bigyang-babala tungkol sa Kanyang nalalapit na pagpapakita sa mga alapaap ng langit.— Review and Herald, Aug. 13, 1908.

Isang Daan sa Halip na Isa.—Ang mga nawawalang tupa ng kawan ng Diyos ay nangalat kahit saan, at ang gawaing dapat gawin para sa kanila ay pinababayaan. Sa binigay na liwanag sa akin, alam kong sa halip na may isang nagkakambas lang sa bukiran, ay dapat may isang daan.— Testimonies, vol. 6, p. 315. (1900)

Kasiguruhan ng Tagumpay.—Isang dakila at mabuting gawain ang maaaring maisagawa sa pamamagitan ng pagkakambas na dala ang ebanghelyo. Ang Panginoon ay nagbigay sa mga tao ng pamamaraan ng pakikitungo at mga kakayahan. Yung mga gumagamit ng mga ipinagkatiwalang talentong ito para sa Kanyang kaluwalhatian, na isa-isang pinagsasama-sama ang mga prinsipyo sa Biblia, ay bibigyan ng tagumpay. Dapat tayong gumawa at manalangin, na nagtitiwala sa Kanya na hindi nabibigo.— Testimonies, vol. 6, p. 340. (1900)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Sino ang tumatawag sa mga kulpurtor at saan sila dapat magmula? “Ang ____________ ay tumatawag ng mga manggagawa mula sa ____________ iglesya natin upang pasukin ang Kanyang gawain bilang mga kulpurtor.”

2. Sinu-sino ang mga tinatawagan?
a. “Napakaraming _ _ _ _ _ _ _ at _ _ _ _ _ _ _ ang mahusay na makakapaglingkod sa pamamagitan ng pagkakambas ng mga aklat....”
b. “Tinatawagan ng Panginoon ang ating mga ____________ na maglingkod bilang mga kulpurtor at mangangaral, at magbahay-bahay...”
c. “Ang mga kabataan at ____________ na ay parehong tatawagin mula sa ____________,... at isusugo ng Panginoon na magbahagi ng Kanyang pabalita.”

3. Saan sila isusugo?
a. “Kailangan ang mga kulpurtor na papasok sa mga malalaking ____________ dala ang mga aklat na ito.”
b. “Ang mga lalaki at babaing naitalaga ay dapat magbigaybabala sa mga ____________ at mga ____________.”

Kabanta 4 - Pagpili ng mga Kulpurtor

Yung mga Nakadarama ng Pasanin ng Paglilingkod.— Yamang ang pag-aalok ng ating mga babasahin ay gawaing misyonero, dapat itong isagawa ayon sa paninindigang misyonero. Ang mga lalaki at babaing piliin bilang kulpurtor ay dapat nakadarama ng pasanin ng paglilingkod, na ang layunin ay hindi ang kumita, kundi ang magbigay liwanag sa mga tao. Lahat ng ating paglilingkod ay dapat isagawa sa pagluluwalhati sa Diyos, at magbigay ng liwanag ng katotohanan sa mga nasa kadiliman. Ang makasariling prinsipyo, pag-ibig sa pakinabang, karangalan, o posisyon, ay hindi dapat makita sa atin kahit minsan.— Testimonies , vol. 6, p. 317. (1900)

Pag-iingat sa Pagpili ng mga Manggagawa.—Ang pagkakambas ay isang gawaing higit na mahalaga kaysa sa inaakala ng marami, kaya kailangan ng higit na ingat at karunungan sa pagpili ng mga manggagawa gaya ng pagpili sa mga ministro. Ang mga kabataan ay puwedeng sanaying gumawa nang mas maigi kaysa sa mga nagawa na at mas kaunting bayad kaysa sa tinanggap ng marami. Itaas ang pamantayan at isama sa hukbo ng mga manggagawa ang mga taong itinatanggi ang sarili at marunong magsakripisyo, maibigin sa Diyos at kapwa. Hayaan silang lumapit, na hindi umaasa ng ginhawa, bagkus ay nagpapakatapang at may lakas ng loob sa kabila ng mga pagtataboy at kahirapan. Hayaang magsilapit ang mga makapagbibigay ng mabuting ulat tungkol sa ating mga babasahin sapagkat sila mismo ay kumikilala sa kahalagahan ng mga ito.— Testimonies , vol. 5, pp. 405, 406. (1885)

Ang ating mga kapatiran ay dapat mag-ingat sa pagpili ng mga magkakambas at ng mga kulpurtor, baka sila’y makapagpasya para lang mapasinungalingan at di makita ang katotohanan. Dapat nilang bigyan ng sapat na sahod ang lahat ng tunay na manggagawa; subalit ang halaga ay hindi dapat mataas na parang binibili ang nagkakambas, dahil makakasama ito sa kanila. Sila’y magiging makasarili at gastador. Sikaping maikintal sa kanila ang diwa ng tunay na gawaing misyonero at ng mga katangiang nararapat upang magtagumpay. Ang pag-ibig ni Jesus sa kaluluwa ang magpapadama sa nagkakambas na isang pribilehiyo ang gumawa sa pagpapalaganap ng liwanag. Kanyang pag-aaralan, pagpaplanuhan, at pag-uukulan ng dalangin ang bagay na ito.— Testimonies, vol. 5, p. 403. (1885)

May Mas Bumabagay Kaysa Iba.—May mga taong mas bumabagay sa isang partikular na trabaho kumpara sa iba; kaya hindi tamang isipin na lahat ay puwedeng maging kulpurtor. Ang ilan ay hindi talaga nababagay sa ganitong gawain; gayunman, hindi sila dapat ituring na walang pananampalataya at ayaw lang gumawa, dahil lamang dito. Hindi masasabing ang Panginoon ay hindi makatwiran sa Kanyang mga kahilingan. Ang iglesya ay tulad ng isang halamanang may iba’t ibang bulaklak na may kanya-kanyang katangian. Bagaman lahat ay may pagkakaiba, bawat isa naman ay may kanya-kanyang halaga.

Hindi umaasa ang Diyos na ang bawat isa sa Kanyang bayan ay magiging handa sa alinman at saanmang lugar gayong sila ay may iba’t ibang ugali. Tandaan ng lahat na merong iba’t ibang pagkakatiwala. Hindi gawain ng sinuman ang magdikta ng gawain sa ibang tao na labag sa kanyang sariIing matibay na paniniwala ng tungkulin. Tama ang magbigay ng payo at magmungkahi ng mga plano, ngunit ang bawat isa ay dapat bigyang kalayaan na humanap ng kanyang direksiyon sa Diyos, na Siyang may-ari sa kanya at Siya niyang pinaglilingkuran.— Testimonies, vol. 6, pp. 333, 334. (1900)

Ang mga kabataang lalaki at babaing dapat ay kasangkot sa paglilingkod, sa pangangaral ng Biblia, at sa pagkakambas ay hindi dapat igapos sa mekanikal na trabaho.— Review and Herald, May 16, 1912.

Mga Taong may Magandang Asal, Pamamaraan, at Pananaw.— Kailangan ng mga misyonero kahit saan. Sa lahat ng bahagi ng bukiran, dapat piliin ang magkakambas hindi mula sa pakalat-kalat na elemento sa lipunan, hindi rin mula sa mga lalaki at babaing hindi maaasahan at walang natatapos, kundi mula doon sa mga taong may magandang asal, pamamaraan, malinaw na pananaw sa buhay, at abilidad. Ganyan ang kailangan upang managumpay bilang isang kulpurtor, nagkakambas, at ahente. Ang taong angkop sa ganitong gawain ay gagawa dito, datapuwa’t may mga hindi karapat-dapat na ministro ang magpapaniwala sa kanila na ang kanilang kaloob ay mas magagamit sa opisina sa halip na sa gawain lamang ng isang kulpurtor Sa gayon ang gawain ay namamaliit. Sila ay iniimpluwensiyahang kumuha ng lisensya sa pangangaral; at mismong sila na dapat nasanay upang maging magagaling na misyonerong bibisita sa tahanan ng mga pamilyang kanilang kakausapin at idadalangin, ay nagiging mahihinang klaseng ministro; at ang bukirang nangangailangan ng lubhang paglilingkod, na marami sanang naisagawa alang-alang sa gawain, ay napapabayaan. Ang mahusay na kulpurtor, maging ang ministro, ay dapat magkaroon ng sapat na kabayaran sa kanyang paglilingkod kung ginagawa niya ito nang tapat.— Testimonies, vol. 4, pp. 389, 390. (1880)

Yung Mga May Pinakamaiging Talento.—Hindi lahat ay bagay sa gawaing ito. Yung mga may pinakamaiging talento at abilidad, na gagawang may pagkaunawa at sistema, at itataguyod ito nang may buong pagtitiyaga ang mga dapat piliin. Dapat ay merong pinakaorganisadong plano; at dapat itong maisagawang may katapatan. Ang mga iglesya saanmang dako ay dapat madama ang pinakamalalim na interes sa pamimigay ng polyeto at gawaing misyonero.— Testimonies, vol. 4, p. 390. (1880)

Kailangang may Espirituwal na Karanasan.—Pumili ng mga Kristiyanong kabataang magpapakalat ng mga aklat na naglalaman ng napapanahong katotohanan. Ang mga kabataang walang espirituwal na karanasan ay hindi dapat tanggapin sa pagkakambas ng ating mga aklat, dahil hindi nila maipakikilala nang tama ang katotohanang dapat ipahayag. Hindi matuwid para sa kanila at sa gawain ng Panginoon kung ang mga ganyan ay isusugo sa bukiran ng pagkakambas. Ito ay isang banal na gawain, at yung mga papasok dito ay dapat puwedeng maging saksi ni Cristo.— Review and Herald, Oct. 7, 1902.

Ang pagkakambas ang pinakamainam na paraan upang magkaroon ng karanasan. Siguraduhing ang mga kaluluwang ito ay lubos na hikayat bago sila yayain sa anumang linya ng gawain. Saka sila patrabahuin, at ang Diyos ay gagawang kasama nila.— Manuscript 126, 1899.

Isang Banal na Gawain.— Ang gawain ng pagkakambas ay dapat ituring na banal, at yung mga may maruruming kamay at madudungis na puso ay hindi dapat yayaing pasukin ito. Hindi masasamahan ng mga anghel ng Diyos sa bahay ng mga tao ang mga hindi nakatalaga; kaya lahat ng hindi hikayat, na masasama ang isip, at maaaring makadumi ang kanilang kasiraan sa katotohanang hihipuin nila, ay dapat umiwas sa paghawak ng katotohanan ng Diyos. — Review and Herald, May 20, 1890.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Bakit kailangang maging maingat sa pagpili ng mga kulpurtor?
a. “Ang pagkakambas ay isang gawaing higit na ____________ kaysa sa inaakala ng marami, kaya kailangan ng higit na ingat at karunungan sa pagpili ng mga manggagawa gaya ng pagpili sa mga ____________.”
b. “Hindi tamang isipin na ____________ ay puwedeng maging kulpurtor.”
c. “Ang gawain ng pagkakambas ay dapat ituring na , yung mga may ____________ kamay at puso ay hindi dapat yayaing pasukin ito.”

2. Sinu-sino ang dapat piliin?
a. “Piliin... ay dapat [yung mga] nakadarama ng ____________ ng paglilingkod, na ang layunin ay hindi ang , kundi ang magbigay ____________sa mga tao.”
b. “Isama sa hukbo ng mga manggagawa ang mga taong ____________ at , ____________ maibigin sa at .”
c. “Doon sa mga taong may magandang ____________, ____________, ____________ na , ____________ at ____________.”
d. “Yung mga may pinakamaiging ____________ at ____________ na gagawang may ____________ at ____________...ang mga dapat piliin.”
e. “Siguraduhing ang mga kaluluwang ito ay ____________ na hikayat.”

3. Sinu-sino ang HINDI dapat piliin bilang mga kulpurtor?
a. Yung mga “hindi talaga ____________ sa ganitong gawain.”
b. “Mula sa ____________ na elemento sa lipunan... hindi ____________ at____________ natatapos.”
c. Yung mga “walang ____________ na karanasan.”
d. “Yung mga may ____________ kamay at ____________ na puso.”

Kabanta 5 - Ang Ating mga Estudyante at ang Pagkukul purtor

Isang Planong Banal para sa Ating mga Estudyante.— Nagtatag ng isang plano ang Panginoon kung saan maraming estudyante sa ating mga paaralan ang puwedeng matuto ng praktikal na mga liksiyong kailangan sa pagtatagumpay ng susunod na bahagi ng buhay nila. Binigyan Niya tayo ng karapatang mangasiwa nitong mahahalagang aklat na itinalaga sa pagpapasulong ng ating gawaing pang-edukasyon at pang-ospital. Sa pagdadala mismo ng mga aklat na ito, ang mga kabataan ay maraming mararanasang bagay na magtuturo sa kanila kung paanong haharapin ang mga problemang naghihintay sa kanila. Habang sila’y estudyante pa, marami ang natututo kung paanong lalapit nang may paggalang sa mga tao, at paanong gagamitin ang mga pamamaraan sa pakikipag-usap sa kanila tungkol sa iba’t ibang bahagi ng napapanahong katotohanan sa pamamagitan ng pagdadala ng mga aklat na ito. At kapag sila ay nakaranas ng paglagong pinansiyal, may mga matututong magtipid at mag-impok na magsisilbing malaking kabutihan nila kapag sila ay humayo na bilang mga misyonero.— Review and Herald, June 4, 1908.

Mga Paaralan para Maghanda ng mga Kulpurtor.—Ang ating mga paaralan ay itinatag ng Panginoon; at kung ang mga ito ay pamumunuang kaayon ng Kanyang layunin, ang mga pinapag-aral dito ay magiging laging handang sumali sa iba’t ibang sangay ng gawaing misyonero. Ang ilan ay puwedeng maturuang pasukin ang gawain bilang mga misyonerong nars, kulpurtor, mangangaral, guro at ang iba ay mga ministro ng ebanghelyo. — Review and Herald, Oct. 15, 1903.

Pagkakataon para maging Estudyanteng Kulpurtor.—Kapag tapos na ang pasukan, may pagkakataon para sa marami upang lumabas at gumawa bilang nagkakambas na mangangaral. Ang tapat na kulpurtor ay makakapasok sa maraming tahanan at makakapag-iwan ng babasahing laman ang katotohanang para sa panahong ito.— Review and Herald, Aug. 27, 1903.

Matuto sa Paaralan ni Cristo.—Bilang mga estudyante, dapat lagi kayong natututo sa paaralan ni Cristo; dapat ninyong dalhin ang ipinagkatiwala sa inyong lakas ng katawan at isipan bilang puhunan sa paggawa. Hindi tinatanggap ng Diyos ang hating puso. May mga lalaki at babaing dapat ay tinuturuan ang sarili nilang maging kulpurtor at tagabasa ng Biblia [tagapagturo ng Biblia]. Dapat nilang alisin ang bawat isipang hindi banal at nakasasamang gawain para sila’y mapabanal sa katotohanan. Dapat silang maging kabahagi ng banal na likas yamang natakasan na ang kabulukang sanhi ng masamang pagnanasa na nasa mundong ito. Tanging ang kapangyarihan lang ng Diyos ang gagawa at magpapanatiling matuwid sa inyo. Wala dapat kayong ihandog sa Diyos na anumang kulang sa inyong pinakamabuti. Ang inyong gawain ay dapat pabuti nang pabuti habang inyong isinasakabuhayan ang inyong natutunan. — Review and Herald, May 20, 1890.

Isang Paraan ng Edukasyon.—Meron akong espesyal na liwanag ukol sa pagkakambas, at hindi ako iniiwan ng impresyon at pasanin nito. Ang gawaing ito ay paraan ng edukasyon. Ito’y isang mahusay na paaralan para sa mga gustong pumasok sa paglilingkod. Yung mga gumagawa ng gawaing ito, at dapat lang talaga, ay inilalagay ang kanilang sarili kung saan natututo sila kay Cristo at sumusunod sa Kanyang halimbawa. Ang mga anghel ay inatasang humayong kasama ng mga gumagawa ng gawaing ito na may tunay na pagpapakumbaba.— Manuscript, 26, 1901 .

Ang pinakamaiging edukasyon na maaaring makamit ng mga kabataan ay sa pamamagitan ng pagpasok sa gawain ng pagkakamabas at pagbabahay-bahay. Sa gawaing ito, magkakaroon si la ng pagkakataong sabihin ang salita ng buhay. Sa gayo’y, nakakapaghasik si la ng mga binhi ng katotohanan. Ipakita ng mga kabataan na nasa balikat nila ang pasanin mula sa Panginoon. Ang tanging paraan upang mapatunayan nilang makakatindig silang matibay sa Diyos, na suot ang buong sandata, ay sa pamamagitan ng tapat na pagsasagawa ng gawaing iniatas ng Diyos. — Manuscript 75, 1900 .

Tunay na “Mas Mataas na Edukasyon.”—Huwag nating sirain ang loob ng ating mga kapatid at papanghinain ang kanilang mga kamay na dahil dito’y ang gawaing nais ng Diyos na gawin nila ay hindi matapos. Hindi dapat gumugol ng maraming oras sa paghahanda ng mga taong gagawa sa gawaing misyonero. Ang pagtuturo ay kailangan, subalit dapat alalahanin ng lahat na si Cristo ang Dakilang Guro at Bukal ng lahat ng tunay na karunungan. Italaga ng mga kabataan at ng matatanda ang kanilang sariIi sa Diyos, pasanin ang gawain, at humayong gumagawa na may pagpapakumbaba sa ilalim ng kapangyarihan ng Espiritu Santo. Yung mga nanggaling sa paaralan ay humayo sa gawain at gamitin ang kanilang mga natutunan. Kung ito ay gagawin ng mga nagkakambas, na gagamitin ang kakayahang bigay ng Diyos, na humihingi ng payo sa Kanya at pinagsasama ang pagbebenta ng mga aklat at personal na paglilingkod sa kapwa, lalago ang kanilang mga talento habang ginagamit, at marami silang matututunang liksiyon sa buhay na baka hindi nila posibleng matututunan sa paaralan. Ang edukasyong nakakamit sa ganitong praktikal na paraan ay tama lang na tawaging mas mataas na edukasyon.— Testimonies , vol. 6, pp. 330-331. (1900)

Isang Napakahalagang Karanasan.—Lahat ng nagnanais ng pagkakataon para sa tunay na paglilingkod, at magbibigay ng kanilang sarili sa Diyos nang walang pasubali, ay makasusumpong ng pagkakataon sa pagkakambas upang magsalita ng maraming bagay patungkol sa buhay na walang kamatayan sa hinaharap. Sa gayon, ang karanasang nakamit ay napakahalaga para sa kanila na naghahanda ng kanilang sarili sa paglilingkod. Ang pakikisama ng Banal na Espiritu ng Diyos ang siyang naghahanda ng mga manggagawa, lalaki man o babae, para maging mga pastor ng kawan ng Diyos. Habang iniingatan nila ang kaisipang si Cristo ang kanilang Kasama, isang banal na pagkamangha at kagalakan ang madarama nila sa kabila ng kanilang mga mahihirap na karanasan at pagsubok. Matututo silang manalangin sa paggawa nila. Sila ay mangatututo ng pagtitiis, kabutihan, paggalang, at pagtulong. Isasakabuhayan nila ang tunay na kagandahang-loob ng Kristiyano, na isinasaisip na si Cristong Kasama nila ay hindi umaayon sa magagaspang at hindi mabubuting pananalita o damdamin. Ang kanilang mga salita ay dadalisayin. Ang kapangyarihan ng pagsasalita ay ituturing na mahalagang talentong pinahiram sa kanila para gumawa sa isang mataas at banal na gawain. Ang taong instrumento ay matututo kung paano ipakita ang banal na Kasamang kasa-kasama niya. Sa isang Banal na iyon na hindi nakikita, siya ay gagalang at yuyukod sapagkat pasan niya ang Kanyang pamatok at natututunan ang Kanyang dalisay at banal na lakad. Yung mga nananampalataya sa banal na Tagapaglingkod na ito ay lalago. Sila ay pagkakalooban ng kapangyarihang isuot nang may banal na kagandahan ang mensahe ng katotohanan.— Testimonies, vol. 6, p. 322. (1900)

Isang Paghahanda para sa Paglilingkod.—Ang ilan sa mga tinawagan ng Diyos sa paglilingkod ay pumasok sa gawain bilang mga kulpurtor. Ipinabatid sa akin na ito ay isang magandang paghahanda kung ang layunin nila sa buhay ay magsiwalat ng liwanag, upang ihatid ang mga katotohanan ng salita ng Diyos diretso sa tahanan. Sa pag-uusap, malimit silang magkakaroon ng daang sabihin ang tungkol sa relihiyon ng Biblia. Kung ang gawain ay pinasok ayon sa wastong paraan, madadalaw ang mga pamilya, maipakikita ng mga manggagawa ang Kristiyanong pagkalinga at pag-ibig sa mga kaluluwa, at malaking kapakinabangan ang magiging resulta. Sa sinumang may pagmamahal sa paglilingkod, ito ay magiging isang magandang karanasan.

Yung mga naghahanda sa pagmiministro ay wala nang iba pang mapapasok na trabaho na makapagbibigay ng malawak na karanasang gaya ng maibibigay ng pagkakambas.— Testimonies, vol. 6, p. 334. (1900)

Mas maraming hirap sa ganitong gawain kaysa ibang mga sangay ng trabaho; subalit ang mga liksiyon na natutunan, ang pamamaraan at disiplinang nalaman, ay ihahanda kayo sa ibang gawaing kapakipakinabang, kung saan makapaglilingkod kayo sa mga kaluluwa. Yung mga hindi natuto, mga walang ingat at basta-basta na lamang sa paglapit sa mga tao, ay magpapakita pa rin ng gayong kakulangan ng pamamaraan at kakayahan sa pakikitungo sa mga isip, kapag sila ay pumasok na sa pagliIingkod....

Sa pagkakambas, ang mga kabataan ay mas higit na maihahanda sa gawaing pangministro kaysa sa maraming taon na gugugulin sa paaralan.— Manual for Canvassers , pp. 41, 42. (1902)

Ang Mahalagang Kaalaman.—Doon sa mga pumapasok sa paaralan upang matutunang gawin nang tama ang gawain ng Diyos, ito ang sasabihin ko: Tandaan ninyo na sa pamamagitan lang ng araw-araw na pagtatalaga sa Diyos kayo magiging tagahikayat ng kaluluwa. May mga hindi nakakapasok sa paaralan dahil sa kahirapan. Ngunit nang sila ay maging mga anak ng Diyos, pinanghawakan nila ang gawain sa kabila ng kalagayan nila, na naglilingkod sa mga nakapalibot sa kanila. Bagaman kapos sa kaalamang matututunan sa paaralan, itinalaga nila ang kanilang sarili sa Diyos, at ang Diyos ay gumawa sa pamamagitan nila. Gaya ng mga alagad nang tawagin sila mula sa paglalambat para sumunod kay Cristo, natuto sila ng mahahalagang liksiyon mula sa Tagapagligtas. Iniugnay nila ang kanilang sarili sa Dakilang Guro, at ang kanilang mga kaalamang galing sa Kasulatan ay ginawa silang karapat-dapat upang sabihin sa iba ang tungkol kay Cristo. Sa gayon, sila ay naging tunay na matatalino, sapagkat hindi nila iniisip sa kanilang sarili na napakatalino na nila para tumanggap pa ng turo ng langit. Ang nakapagpapasiglang kapangyarihan ng Espiritu Santo ang nagbigay sa kanila ng praktikal at pangligtas na lakas.

Ang kaalaman ng pinakamatalinong tao, kung hindi siya natuto sa paaralan ni Cristo, ay kamangmangan kung ang pag-uusapan ay pag-akay ng kaluluwa kay Cristo. Ang Diyos ay makagagawa lamang sa mga tatanggap ng paanyaya: “Lumapit kayo sa Akin, kayong lahat na nanlulupaypay at lubhang nabibigatan at kayo’y bibigyan ko ng kapahingahan. Pasanin ninyo ang Aking pamatok at matuto kayo sa Akin; sapagkat Ako’y maamo at may mapagpakumbabang puso at makakatagpo kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Sapagkat madaling dalhin ang Aking pamatok at magaan ang Aking pasan.” Mateo 11:28-30.— Testimonies, vol. 6, p. 318. (1900)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ang Summer Student Literature Program ba ay imbento lamang ng tao?
a. “Nagtatag ng isang piano ang ____________ kung saan maraming estudyante sa ating mga paaralan ang puwedeng matututo ng ____________ na mga liksiyong kailangan sa pagtatagumpay ng susunod na bahagi ng buhay nila.”
b. “Meron akong ____________ na liwanag... at hindi ako iniiwan ng impresyon at pasanin nito. Ang gawaing ito ay paraan ng ____________ .”

2. Ano ang matututunan ng mga estudyante sa “Mas Mataas na Edukasyon”?
a. “Kung paanong haharapin ang mga ____________ naghihintay sa kanila... kung paanong lalapit nang may ____________ sa mga tao... paanong gagamitin ang mga ____________... ____________matututong ____________ at ____________.”
b. “Matututo silang ____________ ____________ sa paggawa nila... mangatututo ng ____________, ____________, ____________, at . Isasakabuhayan nila ang tunay na ____________ ____________ ng Kristiyano.”

3. At para sa mga magpapastor?
a. “Yung mga naghahanda sa pagmimimstro ay wala nang iba pang mapapasok na trabaho na makapagbibigay ng malawak na ____________ gaya ng maibibigay ng pagkakambas.”
b. “Sa pagkakambas, ang mga kabataan ay mas higit na maihahanda sa gawaing ____________ kaysa sa maraming taon na gugugulin sa paaralan.”

Kabanta 6 - Gawaing Panghihikayat ng Kaluluwa

Isang Paraan sa Pag-akay ng Kaluluwa kay Cristo.— Kailangang malaman natin ang kahalagahan ng pagkakambas bilang isang maiging paraan sa paghanap sa mga nasa peligro at dalhin sila kay Cristo. Ang mga nagkakambas ay hindi dapat pagbawalan sa pagsasalita ng tungkol sa pag-ibig ni Cristo, at ng karanasan nila sa paglilingkod sa Panginoon. Dapat malaya silang magsalita at manalanging kasama ang mga namulat. Ang simpleng kasaysayan ng pag-ibig ni Cristo para sa tao ang magbubukas ng mga pinto para sa kanila, maging sa mga tahanan ng hindi mananampalataya.— Testimonies, vol. 6, p. 324. (1900)

Ang nagkakambas nang tama ay dapat maging tagapagturo at estudyante. Samantalang siya ay nagtuturo sa iba, siya naman ay dapat matutong gawin ang gawain ng mangangaral. Sa paghayo sa gawain ng mga kulpurtor na may pusong mapagpakumbaba at puspos ng kasigasigan sa paggawa, sila ay magkakaroon ng maraming pagkakataon na sabihin ang napapanahong salita sa mga kaluluwang malapit nang mamatay dahil sa panlulupaypay. Matapos maglingkod sa mga nangangailangang ito, masasabi na nilang: “Kayo’y dating kadiliman, subalit ngayon ay liwanag sa Panginoon.” Efeso 5:8. Pag nakita nila ang kasalanang tinatahak ng iba, masasabi nilang: “Ganyan ang mga ilan sa inyo noon. Subalit nahugasan na kayo, ginawa na kayong banal, at inaring-ganap na kayo sa pangalan ng Panginoong Jesu-Cristo, at sa Espiritu ng ating Diyos.” I Corinto 6:11.— Testimonies, vol. 6, p. 353. (1900) Mga kapatid ko, tandaan ninyo, na isang araw kayo ay tatayo sa harap ng Panginoon ng buong daigdig upang managot sa mga bagay na ginawa sa katawan. At mahahayag kung ano talaga ang inyong ginawa. Malawak ang ubasan, at tumatawag ang Panginoon ng mga manggagawa. Huwag pabayaang may humadlang sa inyo sa gawain ng pagliligtas ng kaluluwa. Ang pagkakambas ay isang pinakamabisang paraan sa pagligtas ng kaluluwa. Hindi mo ba ito susubukan?— Review and Herald, June 2, 1903.

Kulpurtor Para Ipahayag si Cristo.—Ang mga hangarin ni Cristo ang una at pinakamataas sa lahat ng hangarin. May pag-aari Siya sa mundong ito na nais Niyang masigurong ligtas para sa Kanyang walang hanggang kaharian. lyon ay para sa kaluwalhatian Niya at ng Kanyang Ama na ang Kanyang mga sugo ay humayo sa ngalan Niya; dahil sila at Siya ay iisa. Dapat nilang ipahayag Siya sa mundo. Ang Kanyang mga interes ay kanila ring mga interes. Kung sila ay magiging kamanggagawa Niya, sila ay magiging tagapagmana ng Diyos, at makakasama ni Cristo, sa walang katapusang pamana.— Review and Herald, June 2, 1903.

Sabihin ang mga Salita ng Katotohanan.—Ang pagkakambas ay isang gawaing may malaking responsibilidad, at napakahalaga nito hindi lamang sa mga sangkot sa gawaing ito, kundi maging sa mga taong pinaglilingkuran nila. Dapat tandaan ng nagkakambas na ang kanyang gawain ay isang uri ng pangangaral, at nais ng Diyos na maligtas ang mga nakakaharap niya. Kailangang panatilihin niyang mapasailalim ng kapangyarihan ng Espiritu Santo ang kanyang puso. Panatilihin din niyang malapit ang Biblia sa kanya bilang sanggunian at kapag dumating ang pagkakataon para sabihin ang mga salita ng katotohanan, siya ay manalangin para sa biyaya upang makapagsalitang may katalinuhan, nang sa gayon, ang kanyang sinasabi ay magiging pampalasa sa buhay ng iba.— Review and Herald, June 16, 1903.

Para Maghanap at Mangisda ng mga Kaluluwa.—Kailangan ng mga mangangaral na kulpurtor para maghanap at mangisda ng mga kaluluwa. Ang pagkakambas ay dapat pagsikapan at pagpasyahang gawin ngayon. Ang kulpurtor na may kababaang-loob at maamong puso ay makagagawa ng maraming kabutihan. Sa paghayong daladalawa, maaabot ng ating mga kulpurtor ang mga klase ng taong hindi naaabot ng ating pagtotolda. Sa bawat pamilya, dala nila ang mensahe ng katotohanan. Dahil dito ay napapalapit sila sa mga tao, at nakakasumpong ng maraming pagkakataon na magsalita tungkol sa Tagapagligtas. Umawit at manalangin sila kasama ng mga naging interesado sa mga katotohanang dapat nilang ibahagi. Magsalita sila ng mga salita ni Jesus sa mga pamilya. Sila ay makakaasa sa tagumpay; sapagkat nasa kanila ang pangakong, “Narito, Ako’y kasama ninyong palagi, hanggang sa katapusan ng panahon.” Ang mga nagkakambas na humahayo sa espiritu ng Panginoon ay sasamahan ng mga anghel.

Ako ay nakikiusap sa mga may responsibilidad sa gawain ng Diyos na huwag hayaang mamagitan ang anumang pangangalakal sa kanila at sa gawain ng pagliligtas ng kaluluwa. Huwag payagan ang anumang negosyo na ubusin ang oras at mga talento ng mga manggagawang dapat ay kasangkot sa paghahanda ng mga tao para sa pagparito ng Panginoon. Ang katotohanan ay dapat sumulong gaya ng ilawang nagniningas. Maikli ang panahon; sisikaping gawin ng kaaway ang lahat para palakihin sa ating isipan ang mga bagay na di naman gaanong importante, at aakayin tayong maliitin ang mismong trabahong higit na kailangang isagawa.— Review and Herald , June 2, 1903.

Abutin ang Lahat ng Klase ng Tao.—Upang maabot ang lahat ng klase ng tao, dapat natin silang puntahan kung saan sila naroon. Madalang na sila’y magkukusa na hanapin tayo. Hindi lamang mula sa pulpito nakikilos ng espirituwal na katotohanan ang puso ng mga tao. May iba pang bahagi ng gawain, bagaman parang mas hamak, gayunman, lubos din itong maaasahan. Ito ay natatagpuan sa tahanan ng maralita, at maging sa mansiyon ng dakila.— The Desire of Ages, p. 152. (1898)

Doon sa mga Nasa Daang-bayan.— Dalhin ang mga aklat sa mga negosyante, sa mga nagtuturo ng ebanghelyo, na ang mga isipan ay hindi pa natawag sa mga tanging katotohanan para ngayon. Dapat ipamalita ang mensahe “sa mga daang-bayan” — sa mga taong abalang-abala sa gawain ng mundo, sa mga guro at pinuno ng bayan. Libu-Iibo ang maaaring maabot sa pinakasimple at mababang paraan. Ang pinakamatatalino, yung mga lalaki at babaing kinikilala sa mundo na lubhang pinagkalooban, ay malimit na napapanariwa ng mga simpleng salita ng isang taong umiibig sa Diyos, at nasasabi ang pag-ibig na ito sa natural na paraan gaya rin naman ng isang taong makasanlibutan na nagsasabi ng tungkol sa mga bagay na interesado siya. Kadalasan, ang pinaghandaan at pinag-aralang sasabihin ay mahina ang impluwensya. Subalit ang totoo at tapat na pahayag ng isang anak ng Diyos, na sinasabi sa natural at simpleng paraan, ay may kapangyarihang magbukas sa pinto ng mga pusong matagal nang nakasara kay Cristo at sa pag-ibig Niya.— Review and Herald , Jan. 20, 1903.

Aabutin ng mga aklat yung mga taong hindi maaabot sa ibang paraan—yung mga naninirahang malayo sa malalaking pamayanan. Ang tawag ko sa kanila ay mga tagapakinig sa sangang-daan. Sa kanila dapat madala ng mga kulpurtor natin ang mga aklat na laman ang mensahe ng kaligtasan.

Ang mga kulpurtor natin ay dapat maging mga mangangaral ng Diyos, na nagbabahay-bahay sa mga lugar na malayo sa daangbayan, at binubuksan ang Kasulatan sa mga nakakaharap nila. Masusumpungan nila yung mga desidido at sabik na matuto sa mga Kasulatan....

Lubos kong ninanais na gawing lahat sa aking abot-kaya na maabot yung mga nasa mga daang-bayan at sangang-daan.— Letter 155, 1903 .

Sa mga Lansangan ng Paglalakbay.—Sa mga sikat na dulugang pangkalusugan at sentro ng komersiyo ng mga turista, na dinadagsa ng Iibu-libong naghahangad ng kalusugan at kasiyahan, dapat ay may mga nakadestinong ministro at mga kulpurtor na kayang kumuha ng pansin ng marami. Bantayan ng mga manggagawang ito ang pagkakataong maipahayag ang mensahe para ngayon, at magtolda kung maaari. Dapat si lang maging maagap sa pagsunggab ng mga pagkakataon na makapagpahayag sa tao. Kasama ng Espiritu Santo, hayaang katagpuin nila ang mga tao na dala ang mensaheng sinasabi ni Juan na Tagapagbautismo: “Magsisi kayo sapagkat malapit na ang kaharian ng langit.” Kailangang ilahad nang malinaw at may kapangyarihan ang salita ng Diyos, upang yung mga may tengang nakakarinig ay marinig ang katotohanan. Sa gayon, ang ebanghelyo ng napapanahong katotohanan ay mailalagay sa daan nung mga hindi nakakaalam nito, at tatanggapin ng hindi iiIan lamang, at dadalhin nila sa kani-kanilang tahanan sa iba’t ibang bahagi ng sanlibutan.— Review and Herald , Jan. 25, 1906.

Tulungan ang mga Walang-Pagpipigil. — Sa inyong paggawa makakakita kayo ng mga taong nakikipaglaban sa kanilang mga hilig. Magsalita kayo ng mga bagay na magpapalakas at magpapatapang ng kanilang loob. Huwag payagang patayin ni Satanas ang huling katiting ng pag-asa sa kanilang mga puso. Sa mga taong nagkakamali, nanginginig, at nakikipagpunyagi sa kasamaan, sinasabi ni Cristo, “Lumapit siya sa Akin;” at inilalagay Niya ang Kanyang kamay sa ilalim niya at siya’y itinataas. Ang ginawa ni Cristo ay inyo ring magagawa sa pagpunta ninyo sa bawat lugar bilang Kanyang mga mangangaral. Gumawang may pananampalataya na umaasang may mga kaluluwang madadala sa Kanya na nag-alay ng buhay upang ang mga lalaki at babae ay makatayo sa tabi ng Diyos. Lumapit na kasama ang Diyos upang maakay ang mga lasenggo at mga taong deboto sa paninigarilyo, mula sa mga bisyong nagpababa sa kanila sa antas ng hayop na napapahamak. — Review and Herald, Jan. 7, 1903.

Ipanalangin ang mga may Sakit at Nanlulupaypay.—Saan man si Cristo, Siya ay naghahasik ng binhi ng katotohanan, at bilang tagasunod Niya, puwede kayong sumaksi para sa Panginoon, na gumagawa ng napakahalagang gawain sa tahanan ng mga tao. Sa gayong paglapit sa mga tao, madalas na makakakita kayo ng mga may sakit at nanlulupaypay. Kung pilit kayong lumalapit sa tabi ni Cristo, na pasan ang Kanyang pamatok, araw-araw kayong matututo sa Kanya kung paanong ihatid ang mensahe ng kapayapaan at kaaliwan sa mga nalulumbay at nabigo, sa mga malungkot at wasak ang puso. Maituturo ninyo sa salita ng Diyos ang mga nanlulumo at maidadalangin sa Panginoon ang mga may sakit. Sa pananalanangin, kausapin ninyo si Cristo gaya ng ginagawa ninyo sa isang pinagkakatiwalaan at pinakamamahal ninyong kaibigan. Panatilihin ang kalugud-lugod, malaya, at kaaya-ayang dignidad, bilang anak ng Diyos. Ito ay kikilalanin.— Testimonies , vol. 6, pp. 323, 324. (1900)

Na may Panalangin sa mga Labi.—Ang mga karapatan ng Diyos ay dapat laging nasa atin. Hindi natin dapat kalimutang tayo’y mananagot sa mga bagay na ginawa sa katawan. Kargado ng ganitong kaisipan, ang mga nagkakambas ay magbabantay ng mga kaluluwa, at ang kanilang panalangin para sa karunungan na masabi ang salitang napapanahon sa mga nangangailangan ng tulong ay magmumula sa mga labing hindi mapagkunwari. Ang mga ganitong manggagawa ay patuloy na itinataas at dinadalisay ang kaluluwa sa pamamagitan ng pagsunod sa katotohanan. Mapapasakanila ang tunay na pagkaunawa sa halaga ng kaluluwa, at gagamitin ang lahat ng pagkakataon sa pagpapahayag ng kasaganaan ng biyaya ni Cristo. Humayo ang mga kulpurtor na may panalangin sa mga labi, “Panginoon, ano ang nais Mong gawin ko?” Magtrabaho siya na gaya ng may nagmamasid na Diyos at sa presensya ng mga anghel ng kalangitan; naisin niyang maging katanggap-tanggap sa Diyos sa lahat ng bagay; at hindi mawawalan ng bunga ang paglilingkod niya.

Bawasan ang pakikipagtalo, at higit pang ipakilala si Cristo. Ang ating Manunubos ang sentro ng buong pananampalataya at pagasa natin. Yung mga makapagpapahayag ng Kanyang walang katulad na pag-ibig, at makakaudyok sa mga puso na ibigay sa Kanya ang kanilang pinakamainam at pinakabanal na pagmamahal, ay gumagawa ng dakila at banal na gawain. Sa masipag na pagkakambas, at tapat na pagpapahayag sa tao ng krus ng Kalbaryo, dinodoble ng kulpurtor ang kanyang kapakinabangan. Ngunit habang ipiniprisinta natin ang ganitong paraan ng paggawa, hindi tayo puwedeng magsaayos ng isang linyang hindi mababago para sundan ng bawat isa. Binabago ng mga pangyayari ang sitwasyon....

Magsalita Tungkol sa Pag-ibig ni Cristo.—Kadalasan, walang tanging epekto ang pagtalakay ng mga paksa ukol sa doktrina; sapagkat inaasahan ng mga taong ipipilit lang sa kanila ng iba ang doktrina; pero kung ang walang-katulad na pag-ibig ni Cristo ang tatalakayin, ang Kanyang biyaya ay umaakit sa puso. Marami ang tapat na naghahanap ng liwanag, na hindi alam kung anong dapat gawin para maligtas. O, sabihin sa kanila ang tungkol sa pag-ibig ng Diyos, ang sakripisyong ginawa sa krus ng Kalbaryo para lamang mailigtas ang nangapapahamak! Sabihin sa kanilang ilagay ang kanilang mga pagpapasya sa panig ng kalooban ng Diyos; at, “kung ang sinuman ay nagnanais gumawa ng kalooban ng Diyos ay makikilala niya kung ang turo ay mula sa Diyos.” Juan 7:17.— Manual for Canvassers, pp. 36-38. (1902)

Iwasan ang mga Kontrobersyal na Punto.—Ang ilang gumagawa sa gawain ng pagkakambas ay may sigasig na hindi ayon sa pag-iisip. Dahil kulang sa karunungan, at gustong gayahin ang mga ministro at teologo, parang kinakailangan nang maghigpit sa mga kulpurtor natin. Kapag nanawagan ang Panginoon, “Sinong susuguin ko, at sinong hahayo para sa Amin?” Ilalagay ng Espiritu Santo sa inyong puso ang isasagot: “Narito ako; suguin Mo ako!” Isaias 6:8. Subalit isaisip ninyo na dapat munang lumapat sa inyong mga labi ang bagang mula sa dambana. Kung magkagayon, ang mga salita ay magiging maganda at banal na salita. At kayo ay magkakaroon ng karunungan para malaman ang dapat at hindi dapat sabihin. Hindi ninyo susubukang ipakita ang inyong galing bilang teologo. Magiging maingat kayong huwag magkaroon ng espiritu ng pakikipagtalo o maging sanhi ng pag-iwas dahil sa pagpapakilala ng kontrobersyal na punto ng doktrina. Makasusumpong kayo ng sapat na sasabihing hindi magiging sanhi ng pagkontra, bagkus ay magbubukas ng pusong magnanais pa ng mas malalim na kaalaman sa salita ng Diyos.

Handang Magbigay ng Sagot.—Nais ng Panginoon na kayo’y maging mga tagaakay ng kaluluwa; kaya, bagaman hindi ninyo iginigiit ang mga doktrina sa tao, dapat “lagi kayong maging handa na ipagtanggol sa bawat taong humihingi sa inyo ng katuwiran ang tungkol sa pag-asang nasa inyo.” I Pedro 3:15. Bakit matatakot? Matakot kayo kung ang sinasabi ninyo ay nahahaluan ng pagpapahalaga sa sariIi, mga salitang hindi ipinapayo, o mga salita at paraang hindi gaya ng kay Cristo. Tibayan ang pakikipag-ugnayan kay Cristo, at ipahayag ang katotohanang gaya ng sa Kanya.— Testimonies, vol. 6, pp. 324, 325. (1900)

Itaas si Cristo.— Gumawa gaya ni Pablo. Saanman siya naroon, kaharap man ang mga nakasimangot na Fariseo o mga awtoridad na Romano, mahirap man o mayaman, edukado o hindi, ang pilay sa Lystra o ang mga makasalanang preso sa Macedonia, itinaas niya si Cristo bilang Siya na galit sa kasalanan at mahal ang makasalanan, Siya na umako sa ating mga sala upang ibahagi sa atin ang Kanyang katuwiran.— Manual for Canvassers, p. 34. (1902)

Ang Ministro Bilang Kulpurtor.—Ang kulpurtor na matalino, may takot sa Diyos at maibigin sa katotohanan ay dapat irespeto; dahil siya ay nasa isang posisyong kapantay ng ministro ng ebanghelyo. Marami sa ating mga kabataang ministro at sa mga naghahandang maging ministro, kung tunay na nahikayat, ay higit na mabuti ang magagawa sa pamamagitan ng pagkakambas. At sa pakikiharap sa mga tao at pagpapakita sa kanila ng ating mga nilathala magkakaroon sila ng mga karanasang hindi nila mararanasan sa pagsesermon lamang. Sa kanilang pagbabahay-bahay, makakausap nila ang mga tao, taglay ang bango ng buhay ni Cristo. Sa gayong pagsisikap upang pagpalain ang iba, sila mismo ay pagpapalain; magkakaroon sila ng karanasan sa pananampalataya; higit na dadami ang kaalaman nila sa Kasulatan; at patuloy silang matututo kung paano mag-akay ng kaluluwa kay Cristo.

Dapat madama ng lahat nating ministro ang kalayaang magdala ng mga aklat upang ipagbili saanman sila pumunta. Saanman magtungo ang ministro, maaari siyang mag-iwan ng aklat sa pamilyang tinitirhan niya maaaring sa pamimigay o pagbebenta nito sa kanila. Ganito ang karamihang ginawa noong unang kasaysayan ng mensahe. Ang mga ministro ay gumawa gaya ng kulpurtor, na ginagamit ang kanilang kinikita sa pagbebenta ng aklat sa pagpapasulong ng gawain sa mga lugar na kailangan ang tulong. Sila ang mahusay na makapagsasabi tungkol sa paraang ito ng paggawa; sapagkat may karanansan sila sa linyang ito.

Walang sinumang dapat mag-isip na nakapagpapababa sa isang ministro ng ebanghelyo ang pagsangkot sa pagkakambas bilang paraan ng paghatid ng katotohanan sa mga tao. Sa ganitong paraan siya ay gumagawang gaya ni apostol Pablo na nagsabi: “Nalalaman ninyo kung paanong namuhay akong kasama ninyo sa buong panahon mula sa unang araw na ako’y tumuntong sa Asia, na naglilingkod sa Panginoon ng buong kapakumbabaan at may luha, at may mga pagsubok na dumating sa akin dahil sa mga pagtatangka ng mga Judio. Hindi ko ipinagkakait na ipahayag sa inyo ang anumang bagay na kapaki-pakinabang, at hayag na nagtuturo sa inyo, at sa mga bahay-bahay, na nagpapatotoo sa mga Judio at gayundin sa mga Griyego tungkol sa pagsisisi tungo sa Diyos at pananampalataya sa ating Panginoong Jesu-Cristo.” Gawa 20:18-21. Si Pablo na mahusay magsalita, na sa kanya’y nagpakilala ang Diyos sa kamangha-manghang paraan, ay nagbahay-bahay na may mapagpakumbabang isip, at maraming luha at tukso.— Testimonies, vol. 6, pp. 321-322. (1900)

Kasing Halaga ng Pangangaral.—Ang ministrong mangangaral na nakikisangkot sa pagkakambas ay gumagawa ng isang paglilingkod na kasing halaga ng pangangaral ng ebanghelyo sa kongregasyon bawat Sabbath. Ang tapat na kulpurtor na mangangaral ay tinitingnan ng Diyos na may pagsang-ayon na kapantay ng sa sinumang tapat na ministro. Pareho silang may ilaw at parehong dapat magliwanag sa naaabot ng kanilang impluwensiya. Nananawagan ang Diyos sa bawat tao na makiisa sa dakilang Misyonerong Manggagamot at humayo sa mga daang-bayan at sangang-daan. Bawat isa sa kanyang partikular na linya ng paglilingkod ay may gawaing dapat gampanan para sa Diyos. Ang gayong mga manggagawa, kung nahikayat, ay tunay na mga misyonero.— Letter 186, 1903.

May mga taong nababagay sa pagiging kulpurtor at higit na maraming magagawa sa ganitong linya kaysa pagsesermon. Kung ang Espiritu ni Cristo ay nasa kanilang mga puso, makakasusumpong sila ng pagkakataong ipahayag ang Kanyang salita sa iba at ituro ang kanilang mga pag-iisip sa mga tanging katotohanan para sa panahong ito.— Testimonies, vol. 6, p. 323. (1900)

Kagalakan sa Paglilingkod.—Kagalakan ni Cristo ang pagtulong sa mga nangangailangan, paghanap sa nawawala, pagsagip sa nangagdurusa, pagbangon sa nakalugmok, pagpapagaling ng mga may sakit, pagsasalita ng mga kataga ng pakikiramay at pang-aaliw sa mga nanlulumo at magulo ang isip. Kapag higit tayong napuspos ng Kanyang Espiritu, higit din tayong magsisikap na gumawa para doon sa mga nasa palibot natin; at kapag higit pa tayong maglilingkod sa iba, higit ding lalago ang pagmamahal natin sa gawain, at lalo tayong nalulugod na sumunod sa Panginoon. Ang puso natin ay mapupuspos ng pagibig ng Diyos; at makapagsasalita tayo tungkol sa ipinakong Tagapagligtas nang may kasigasigan at kapangyarihang mangumbinsi.

Ang tanong ko sa mga tumanggap ng liwanag ng katotohanan: Ano ang gagawin ninyo sa buong taong ito na nagsisimula pa lang? Titigil na ba kayo sa pag-aaway-away, pagpapahina at pagsira ng tiwala ng tao sa sangkatauhan? o ilalaan ninyo ang inyong panahon sa pagpapatibay ng mga natira, na malapit nang mamatay? Pag ang ating mga kapatiran ay nakisangkot sa masigasig na paggawa para sa Panginoon, ang mga reklamo ay hindi na natin maririnig. Maraming babangon mula sa kawalang pag-asa na sumisira sa kanilang katawan at kaluluwa. Sa paggawa nila para sa iba, maraming nakatutulong na bagay ang kanilang masasabi kapag sila’y nagtitipon upang sumamba sa Diyos. Ang kanilang mga patotoo ay hindi madilim at malungkot, kundi puno ng tuwa at tapang. Sa halip na mag-isip at magsalita tungkol sa mga pagkakamali ng kanilang mga kapatid, at tungkol sa sarili nilang pagsubok, sila ay mag-iisip at magsasalita tungkol sa pag-ibig ni Cristo, at sisikaping maging mas epektibong mga manggagawa para sa Kanya.— Review and Herald, Jan. 7, 1903.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ano ang likas ng ministeryo ng pagkakambas? “Dapat tandaan ng nagkakambas na ang kanyang gawain ay isang uri ng ____________, at nais ng Diyos na ____________ ang mga nakakaharap niya.”

2. Paano isinasagawa ang gawaing ito ng paghikayat ng kaluluwa?
a. “Gumawa gaya ni ____________...itinaas niya si Cristo bilang Siya... na umako sa ating mga sala.”
b. “Panatilihin din niyang malapit ang ____________ sa kanya bilang sanggunian at kapag dumating ang pagkakataon para sabihin ang mga salita ng katotohanan... ang kanyang sinasabi ay magiging pampalasa sa buhay ng iba.”
c. “Aabutin ng mga ____________ yung mga taong hindi maaabot sa ibang paraan____________yung mga naninirahang sa malalaking pamayanan.”
d. “Maituturo ninyo sa salita ng Diyos ang mga nanlulumo at ____________ sa Panginoon ang mga may sakit.”

3. Ang mga pastor ba ay maaaring makisangkot sa ministeryo ng pagkakambas?
a. “Walang sinumang dapat mag-isip na ____________ sa isang ministro ng ebanghelyo ang pagsangkot sa pagkakambas bilang paraan ng paghatid ng sa mga tao.”
b. “Ang ministrong mangangaral na nakikisangkot sa pagkakambas ay gumagawa ng isang paglilingkod na kasing halaga ng ____________ ng ebanghelyo sa kongregasyon bawat Sabbath.”

Pangkat II - Ang Karapat-Dapat Na Kulpurtor

larawan ng isang kampeon
ni remwil r. tornalejo

Walang kapuna-puna at makaagaw-pansin sa personalidad ni Nonita Pingoy. Siya ay simple, malumanay magsalita, at mahinhin. Ang magaang pangangatawan niya at pagkamahiyain ay tila di puwedeng mangasiwa sa mundo ng pagnenegosyo, pero lahat ng ito’y pinabubulaanan ng mga kahanga-hanga niyang naabot sa literature ministry.

Sa likod ng mahinang anyo niya ay ang matatag na diwa ng pagtatalaga sa literature ministry. Siya ay may karisma at pagnanasang manguna.

Si Nonita ay ikapito sa sampung magkakapatid. Pinalaki siya ng mga magulang na debotong Katoliko. Ipinakilala siya sa Adventismo ng kanyang Seventh-day Adventist na guro sa highschool. Lalong lumago ang kanyang interes sa pananampalatayang Adventista nang bigyan siya ng Biblia ng kaklase niyang Seventh-day Adventist. Sa pag-oobserba sa buhay ng mga kaibigang Adventista at sa liwanag na nasumpungan sa mga Kasulatan, siya’y nakumbinsi sa katotohanan. Si Nonita ay nagpasyang magpabinyag kahit ayaw ng kanyang mga magulang.

Itinakwil siya ng kanyang pamilya. Lahat ng kanyang karapatan pati ang pagsuporta sa pag-aaral niya ay itinigil. Lumipat siya sa bahay ng kanyang kapatid na babae sa siyudad, subalit itinaboy din siya nang malaman ng kanyang kapatid ang tungkol sa bago niyang relihiyon.

Hindi nawalan ng loob si Nonita. Inangkin niya ang pangako ng Diyos sa Awit 27:10 “Sapagkat pinabayaan na ako ng aking ama at ina, gayunma’y ibabangon ako ng PANGINOON.”

Hindi siya pinabayaan ng Panginoon. Hinimok siya ng mga Adventistang kaibigan na magkulpurtor. Sa pasimula pa lang ay minahal na niya ang gawain. Napahanga siya ng espirituwalidad ng mga kulpurtor. Siya’y nalulugod na maging manggagawa ng Diyos at nagpapasalamat sa pagkakataong kumita habang nag-aaral.

Natapos niya ang Bachelor of Science in Commerce at ang master sa Economics niya sa pamamagitan ng pagtatrabaho bilang part-time na kulpurtor at sa tulong na rin ng ilang kaibigan. Nang matapos niya ang kanyang graduate studies, maraming nag-alok sa kanya ng mga trabahong matataas ang sahod, pati na ang pagtuturo sa unibersidad kung saan siya nagtapos. Pero pinili niya ang maging regular na kulpurtor.

Si Nonita ay palaging credential na kulpurtor sa Davao Mission simula pa noong 1985. Higit pa sa anim na sunud-sunod na taon na siya’y nanguna sa sales sa South Philippine Union Conference. Bukod pa sa mga narating niyang ito, siya ay ina ng tatlong anak.

Kapag tinanong kung paanong siya na isang pamilyadong babae ay nakakaabot sa ganitong pagtatagumpay, siya’y pangiti-ngiting sumasagot, “Wala namang bago, ah. Basta’t nag-uumpisa lang ako nang maaga at nagsisipag sa pagtatrabaho. Ginagamit kong mabuti ang aking oras dahil meron akong pamilyang dapat asikasuhin.”

Sa kanyang mga kapwa kulpurtor, ito ang payo niya: “Maging mapanalanginin, nagtatalaga, at may iisang layunin sa inyong gawain. Tandaan n’yong ang gawaing ito ay katumbas ng ministro ng ebanghelyo. Sanayin ang katapatan at pagtitiyaga. Maging pala-kaibigan at ipakitang tunay ang inyong malasakit para sa kapakanan ng inyong kustomer.”

Kanyang ipinagtapat na ang kanyang mga nakaharap simula pa noong 1986 ay patuloy na naging kustomer niya hanggang ngayon.

Malinaw ang mga layuning-misyonero niya. Idinadalangin niya ang kanyang kustomer, ini-enrol sa Voice of Prophecy, iniimbitahan sa iglesya at ipinakikilala ang mga gustong mag-aral ng Biblia sa mga layman o pastor.

“Ang aking tagumpay ay kaloob ng Diyos,” bunyag niya. “Pati ang asawa ko ay napakasuportado at maunawain sa uri ng gawain ko.”

“Masaya ako bilang kulpurtor. Sa paglilingkod na ito natamasa ko ang mga pagpapala ng Panginoon maging materyal o espirituwal. Natanggap ko ang higit pa kaysa sa hiniling at pinangarap ko.”

Kabanta 7 - Lubos na Pagsuko sa Diyos

Ang Pangunahing Pangangailangan.—Ang mga kasama sa gawain ng pagkakambas ay dapat munang ibigay ang kanilang sariIi nang buong-buo at walang pag-aalinlangan sa Diyos. Inanyayahan sila ni Cristo, “Lumapit kayo sa Akin, kayong lahat na nanlulupaypay at lubhang nabibigatan at kayo’y bibigyan Ko ng kapahingahan. Pasanin ninyo ang Aking pamatok, at matuto kayo sa Akin; sapagkat Ako’y maamo at may mapagpakumbabang puso at makakatagpo kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Sapagkat madaling dalhin ang Aking pamatok at magaan ang Aking pasan.”— Manuscript 26, 1901.

Bawiin ang Panahon.—Kung inyong binalewala ang panahon ng paghahasik, kung hinayaan ninyong lumampas na walang nagbago ang mga pagkakataong ibinigay ng Diyos, at ibinigay ninyo ang inyong sarili sa kalayawan, hindi ba kayo magsisisi ngayon, bago lubusang maging huli ang lahat, at pagsikapang mabawi ang panahon? Ang obligasyon na gamitin ang inyong mga talento sa serbisyo ng Panginoon ay mabigat na nakapatong sa inyo. Lumapit kayo sa Panginoon, at lubos na isuko ang lahat sa Kanya. Hindi na ninyo dapat sayangin ang isang araw pa. Gawin ang napabayaan ninyong gawain. Alisin ang inyong kawalang-tiwalang pagrereklamo, pagkainggit at masamang pag-iisip, at gumawa na may mapagpakumbabang pananampalataya, at taimtim na pananalangin sa Panginoon para kayo ay patawarin sa mga taon ng kawalang kabanalan. Humingi kayo ng tulong sa Panginoon. Kung hahanapin ninyo Siya nang buong sikap, nang buong puso, Siya ay inyong masusumpungan, at kayo ay Kanyang palalakasin at pagpapapalain.— Review and Herald, Jan. 7, 1903.

Maging Mapagpakumbaba at Matuturuan.—Sa pagpili ng mga lalaki at babae sa Kanyang serbisyo, hindi itinatanong ng Diyos kung sila’y may pinag-aralan, o husay sa pagsasalita o makamundong kayamanan. Ang itinatanong Niya: “Lumalakad ba si la sa ganong kapakumbabaan anupa’t maituturo Ko sa kanila ang Aking pamamaraan? Mailalagay Ko ba sa kanilang mga labi ang Aking mga salita? Maipapakita ba ni la Ako sa mga tao?”

Magagamit ng Diyos ang bawat tao kung mailalagay Niya ang Kanyang Espiritu sa templong kaluluwa. Ang gawaing Kanyang tatanggapin ay yong gawaing nagpapakita ng Kanyang wangis. Dapat dalhin ng Kanyang mga tagasunod ang di mapapawing mga katangian ng Kanyang mga walang kamatayang prinsipyo bilang katibayan nila sa mundo.— Testimonies, vol. 7, p. 144. (1902)

Bakit Maraming Nabigo.—Ang mga nagkakambas ay kailangang mahikayat sa Diyos araw-araw, para ang kanilang mga salita at gawa ay maging pampalasa ng buhay sa buhay, at nang magamit nila ang impluwensiyang makaliligtas. Ang dahilan kung bakit maraming nabigo sa pagkakambas ay dahil hindi sila mga tunay na Kristiyano; hindi nila nalalaman ang espiritu ng pagkahikayat. Sila ay may teoriya kung paanong isagawa ang trabaho, subalit hindi nila nadarama ang pangangailangan nila sa Diyos.

Nababago sa Pamamagitan ng Pagtingin.—Mga kulpurtor, tandaan na sa mga aklat na inyong dinadala ay hindi ninyo ipinahahayag ang basong may alak ng Babilonia, na mga maling doktrinang pinagsasaluhan ng mga hari ng daigdig, kundi basong puno ng pinakamamahal na mga katotohanan ng pagtubos. Kayo ba mismo ay iinom nito? Ang inyong mga isipan ay maaaring madala sa pagkabihag sa kalooban ni Cristo, at mailalagay Niya sa inyo ang Kanyang sariIing titulo. Sa pamamagitan ng pagtingin, kayo ay mababago mula kaluwalhatian hanggang sa kaluwalhatian, mula sa karakter tungo sa karakter. Gusto ng Diyos na pumunta kayo sa harapan at sabihin ang mga salitang ibibigay Niya sa inyo. Gusto Niyang ipakita ninyong kayo ay may mataas na pagtingin sa sangkatauhan, sangkatauhang binili ng mamahaling dugo ng Tagapagligtas. Kapag bumagsak kayo sa Bato at nangadurog, mararanasan ninyo ang kapangyarihan ni Cristo, at mapapansin ng iba ang kapangyarihan ng katotohanan sa inyong mga puso.— Testimonies, vol. 6, pp. 317, 318. (1900)

Isuot si Cristo.—Walang sinumang magiging matagumpay na tagahikayat ng kaluluwa malibang maayos niya mismo ang paksa tungkol sa pagsuko sa Diyos. Ang bawat isa sa atin ay dapat na isuot ang Panginoong Jesu-Cristo. Sa bawat isa sa atin, Siya ay dapat maging karunungan, katuwiran, kabanalan, at katubusan. Kung ang ating pananampalataya ay nanghahawak kay Cristo bilang personal nating Tagapagligtas, ilalahad natin Siya sa iba sa isang bagong liwanag. At kapag napagmasdan ng mga tao si Cristo sa kung ano Siya, hindi na sila magtatalo pa sa mga doktrina; sila ay tatakbo sa Kanya para sa kapatawaran, kadalisayan, at buhay na walang hanggan.

Ang suliranin na dapat mas katakutan ay, kung ang nagkakambas mismo na nakakausap ng mga nagtatanong na kaluluwang ito ay hindi hikayat; siya mismo ay hindi nalalaman sa karanasan ang pagibig ni Cristong nagbibigay ng kaunawaan. Kung siya nga mismo ay walang ganitong kaalaman, paano niya maisasalaysay sa iba ang pinakamamahal na kuwentong matandang-matanda na? Ang mga tao ay dapat maturuan ng pinakadiwa ng tunay na pananampalataya, ng paraan ng pagtanggap kay Cristo, at magtiwala sa Kanya bilang kanilang personal na Tagapagligtas. Dapat nilang malaman kung paano nila masusunod ang Kanyang mga yapak saan man siya magpunta. Sundan ng mga paa ng manggagawa ang bawat hakbang ng bakas ng mga paa ni Jesus, at huwag nang gumawa ng iba pang bakas ng daang patungo sa langit....

Ilapit ang mga Tao sa Manunubos.— Maraming nag-aangking Kristiyano ang lumayo kay Cristo, ang dakilang sentro, at ginawa nilang sentro ang kanilang mga sariIi; ngunit kung nais nilang managumpay sa pag-akit ng iba sa Tagapagligtas, sila mismo ay dapat magsipanumbalik sa Kanya, at kilalanin ang kanilang lubos na pangangailangan sa Kanyang biyaya. Sinubukan ni Satanas sa abot ng kanyang makakaya na putulin ang kadenang nagdudugtong ng mga tao sa Diyos; gusto niyang itali sila sa kanyang karo, at gawin silang mga alipin sa kanyang serbisyo; ngunit tayo ay dapat gumawang laban sa kanya, at ilapit ang mga tao sa Manunubos.— Manual for Canvassers, pp. 38, 39. (1902)

Kaluluwang Dinala kay Jesus Para Maingatan.—Kapag ang kaluluwa ay nadala kay Cristo sa ganitong personal na paggawa, iwanan ang nagsuko at nagpakumbabang puso sa Diyos para makagawa Siya dito; hayaang ipilit sa kanya ng Diyos ang gayong paglilingkod na nakikita Niyang angkop sa kanya. Nangako ang Diyos na ang Kanyang biyaya ay sapat para sa bawat isang lalapit sa Kanya. Yung mga sumuko kay Jesus, na nagbubukas ng pinto ng puso at inaanyayahan Siyang pumasok, ay malalagay sa pag-iingat. Sabi Niya, “Ako ang daan, at ang katotohanan, at ang buhay.” Juan 14:6. Sa pagtaglay kay Jesus, tataglayin nila ang katotohanan. Magiging kumpleto sila sa Kanya.— Manual for Canvassers, pp. 38, 39. (1902)

Lubos na Katapatan.—Kapag tinatahak ng nagkakambas ang maling daan, kapag siya’y nagsasalita ng kasinungalingan at gumagawa ng panloloko, nawawala ang kanyang paggalang sa sarili. Maaaring hindi niya alam na nakikita siya ng Diyos at nalalaman ang bawat transaksiyon sa negosyo, na ang mga banal na anghel ay tinitimbang ang kanyang mga motibo at nakikinig sa kanyang mga salita, at ang kanyang gantimpala ay ibabatay sa kanyang mga gawa; pero kahit posible mang maitago ang kanyang maling gawain sa pagsisiyasat ng tao at ng Diyos, ang katotohanang alam niya mismo ito ay nakakapagpasama sa kanyang pag-iisip at karakter. Ang isang bagay na ginawa ay di nagtatakda ng karakter, subalit tinitibag nito ang harang, at ang susunod na tukso ay mas handang papasukin, hanggang sa bandang huli, ang ugali ng pagsisinungaling at kawalang-katapatan sa trabaho ay nabubuo, at ang tao ay hindi na mapagkakatiwalaan.

Napakarami sa mga pamilya at maging sa iglesya ang bahagya lang na isinasaalang-alang ang napakalinaw na mga paiba-iba. May mga kabataang ipinapakita yung hindi naman talaga sila. Sila ay parang tapat at totoo; pero sila’y parang puntod na pininturahan ng puti, maganda sa labas, pero bulok ang nasa loob. Ang puso ay may batik, namantsahan ng kasalanan; at sa gayon ang rekord ay naroroon pa rin sa hukuman ng langit. Isang proseso ang nangyayari sa kanilang isipan na nagpatigas sa kanila, walang pakiramdam. Subalit kung ang kanilang karakter na tinimbang sa timbangan ng santuwaryo ay idineklarang kulang sa dakilang araw ng Diyos, ito’y magiging isang kalamidad na hindi pa nila naiisip ngayon. Ang katotohanan, napakahalaga at di-narumihang katotohanan, ay dapat maging bahagi ng karakter.

Kalinisan ng Buhay.—Anumang daan ang piliin, ang landas ng buhay ay napapaligiran ng panganib. Kung ang mga manggagawa sa anumang sangay ng gawain ay magiging pabaya at hindi maguukol ng pansin sa kanilang mga walang hanggang kapakanan, sila ay nahaharap sa isang malaking kalugihan. Ang manunukso ay makakapasok sa kanila. Maglalatag siya ng mga silo sa kanilang mga paa, at aakayin sila sa mga daang walang katiyakan. Ang mga ligtas lamang ay yung ang mga puso ay nasa sanggalang ng mga prinsipyong dalisay. Gaya ni David, sila ay mananalangin: “Ang aking mga hakbang ay panatilihin sa iyong mga landas, upang ang aking mga paa ay hindi madulas.” Dapat manatili ang patuloy na pakikipaglaban sa kasakiman at katiwalian ng puso ng tao. Madalas, ang masasama ay parang umaasenso sa kanilang lakad; datapuwa’t yung mga nakakalimot sa Diyos, kahit isang oras o isang sandali lamang, ay nasa mapanganib na daan. Maaaring hindi nila alam ang panganib nito; ngunit bago pa nila malaman, ang mga gawi, gaya ng bendang bakal, ay pumipigil sa kanila sa ilalim ng kasamaang nilikot nila. Kinamumuhian ng Diyos ang kanilang landasin, at ang Kanyang pagpapala ay hindi mapapasakanila.

Huwag Likutin ang Kasalanan.—Nakita ko ang mga kabataan na ginagampanan ang gawaing ito nang hindi ikinukonekta ang sarili nila sa langit. Inilalagay nila ang kanilang mga sarili sa landas ng tukso para ipakita ang kanilang katapangan. Tinatawanan nila ang kalokohan ng iba. Alam nila ang tamang daan; alam kung paano kumilos nang maayos. Napakadali nilang napapaglabanan ang tukso! Walang kabuluhang isipin ang kanilang pagbagsak! Subalit hindi nila ginagawang depensa ang Diyos. Si Satanas ay may mapaglalang na silo na hinanda para sa kanila, at sila mismo ay nagiging tampulan ng mga loko-loko.

Ang dakilang kaaway natin ay may mga tauhang laging naghahanap ng pagkakataon upang wasakin ang mga kaluluwa, gaya ng leong naghahagilap ng kanyang masisila. Lumayo ka sa kanila, bata; dahil samantalang sila ay parang mga kaibigan mo; palihim nilang ituturo sa iyo ang masasamang paraan at pamumuhay. Bobolahin ka nila sa kanilang mga labi, at mag-aalok na tulungan at patnubayan ka; ngunit ang kanilang mga hakbang ay patungong impiyerno. Kapag nakinig ka sa kanilang payo, iyon na siguro ang simula ng pag-iiba ng buhay mo. Ang isang pananggalang na inalis sa konsensya, ang pagpapaunlak sa isang masamang ugali, isang pagpapabaya sa mataas na karapatan ng katungkulan, ay maaaring maging simula ng isang landasin ng pandaraya na maghahatid sa iyo sa hanay ng mga naglilingkod kay Satanas, habang lagi mo namang sinasabing mahal mo ang Diyos at ang Kanyang gawain. Ang isang sandali ng pagpapabaya, isang maling hakbang, ay maaaring ipihit ang buong takbo ng iyong buhay sa maling direksyon. At maaaring hindi mo malalaman kung ano ang dahilan ng iyong pagkasira hanggang banggitin ang sentensiya: “Lumayo kayo sa Akin, kayong mga gumagawa ng kasamaan.”

Iwasan ang Masasamang Kasamahan.—Alam ng ilang mga kabataan na ang aking sinabi ay talagang naglalarawan ng kanilang gawain. Hindi lihim sa Panginoon ang kanilang mga ginagawa, bagaman maaaring ito’y maitago sa kanilang pinakamatatalik na kaibigan, maging sa kanilang ama at ina. Wala na akong nakikitang pag-asa na ang ilan sa mga ito ay magbabago pa sa kanilang gawain ng pagkukunwari at pandaraya. Ang ibang nagkamali ay nagsisikap na mabawi ang kanilang mga sariIi. Tulungan nawa si la ng mahal na Jesus na iharap ang kanilang mukha gaya ng batong napakatigas laban sa mga kasinungalingan at pambobola ng mga taong magpapahina sa kanilang layuning gumawa ng tama o magsingit ng mga pag-aalinlangan o damdamin ng di-paniniwala para ligligin ang kanilang pananampalataya sa katotohanan. Mga kaibigang kabataan, huwag kayong gumugol ng oras na kasama yung mga mag-aalis sa inyo ng karapatan sa dalisay at banal na gawain ng Diyos. Huwag ninyong gawin sa harapan ng mga hindi ninyo kakilala ang mga bagay na hindi ninyo ginagawa sa harap ng inyong ama at ina, o ng mga bagay na ipapahiya kayo kay Cristo at sa mga banal na anghel.

Maaaring isipin ng iba na ang mga paalalang ito ay hindi kailangan ng mga nangingilin ng Sabbath, subalit alam ng mga pinatutukuyan nito ang ibig kong sabihin. Sinasabi ko sa inyo, mga kabataan, magingat; sapagkat wala kayong magagawang hindi makikita ng mga anghel at ng Diyos. Hindi kayo puwedeng gumawa ng isang masamang gawain na hindi makakaapekto sa iba. Samantalang ang takbo ng inyong gawain ay naghahayag kung anong materyales ang ginamit sa paghubog ng inyong sariIing karakter, ito ay meron ding makapangyarihang impluwensiya sa iba. Huwag kalimutan ang katotohanang kayo ay pag-aari ng Diyos, na binili Niya kayo sa halaga at dapat kayong managot sa Kanya sa lahat ng talentong ipinagkatiwala Niya. Walang sinumang dapat magkaroon ng anumang bahagi sa gawain ng kulportor na ang kamay ay may dungis ng kasalanan o ang puso ay hindi maayos sa Diyos, sapagkat ang gayong mga tao ay siguradong sisirain ang puri ng layunin ng katotohanan. Yung mga manggagawa sa bukirang misyonero ay kailangan ang Diyos para gabayan sila. Maging maingat dapat sila na magsimula nang tama at pagkatapos ay manahimik at magpakatatag sa landas nang pagtatapat. Sila ay dapat na desidido, sapagkat si Satanas ay determinado at nagtitiyaga sa kanyang mga pagsisikap na sila ay pabagsakin.— Testimonies, vol. 5, p. 396-399. (1885)

Palagiang Pagdepende sa Diyos.—Siyang nakakasagupa ng mga pagsubok at tukso sa kanyang gawain ay dapat makinabang sa mga karanasang ito, matutong mas disididong sumandal sa Diyos. Dapat niyang madama ang pangangailangan niyang dumepende bawat sandali.

Walang reklamong dapat kimkimin sa kanyang puso o banggitin ng kanyang mga labi. Kapag nagtagumpay, hindi niya dapat angkinin ang kaluwalhatian sa kanyang sarili, sapagkat ang kanyang tagumpay ay dahil sa paggawa ng mga anghel ng Diyos sa kanyang puso. At alalahanin niya na sa panahon ng kalakasan ng loob at pati panlulupaypay, ang mga anghel ng langit ay laging nasa tabi niya. Dapat niyang kilalanin ang kabutihan ng Panginoon, na pinupuri Siyang may kagalakan.

Isinaisantabi ni Cristo ang Kanyang kaluwalhatian at pumarito sa daigdig na ito upang magdusa para sa mga makasalanan. Kapag nakaharap natin ang mga kahirapan sa ating gawain, tayo ay tumingin sa Kanya na Siyang Nagtatag at Nagpasakdal ng ating pananampalataya. Sa gayon, hindi tayo mabibigo, ni manlulupaypay. Matitiis natin ang kahirapan bilang mabubuting kawal ni Cristo Jesus. Alalahanin ang Kanyang sinasabi tungkol sa lahat ng tunay na mananampalataya: “Tayo ay mga kamanggagawa ng Diyos, kayo ang bukid ng Diyos, ang gusali ng Diyos.” 1 Corinto 3:9.— Testimonies, vol. 6, pp. 334, 335. (1900)

Ang Mahigpit na Kailangan ng Mundo.—Ang matinding pangangailangan ng mundo ay ang pangangailangan ng mga tao,— mga taong hindi mabibili o maipagbibili; mga taong sa kaibuturan ng kanilang mga kaluluwa ay totoo at tapat; mga taong hindi takot na tawagin ang kasalanan sa tamang pangalan nito; mga taong ang konsensya ay tapat sa tungkulin gaya ng karayom ng kompas na nakatapat sa hilaga; mga taong maninindigan sa tama kahit pa bumagsak ang mga langit.— Education, p. 57. (1903)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Bakit ang “lubos na pagsuko sa Diyos” ay pangunahing katangian ng karapat-dapat na mangangaral?
a. “Ang mga kasama sa gawain ng pagkakambas ay dapat ____________ ibigay ang kanilang sariIi nang ____________ at walang ____________ sa Diyos.”
b. “Walang sinumang magiging matagumpay na tagahikayat ng kaluluwa malibang maayos niya mismo ang paksa tungkol sa ____________ sa Diyos.”
c. “Ang dahilan kung bakit maraming nabigo sa pagkakambas ay dahil hindi sila mga ____________ na Kristiyano; hindi nila nalalaman ang espiritu ng . ____________ ”

2. Ano ang mga patunay ng isang lubos na pagsuko sa Diyos?
a. ____________ at ____________
b. ____________ ____________
c. ____________ ____________

Kabanta 8 - Handang-handa

Puspusang Paghahanda.—Higit na mas mahusay na gawain ang magagawa sa larangan ng pagkakambas kaysa sa anumang nagawa na. Hindi dapat makuntento ang nagkakambas hangga’t hindi pa siya patuloy na lumalago. Dapat siyang maghandang puspusan, subalit hindi dapat makuntento sa mga hinandang pangungusap; dapat niyang bigyan ng pagkakataon ang Panginoon na gumawa sa kanyang mga pagsisikap at tatakan ang kanyang isipan. Ang pag-ibig ni Jesus na tumatahan sa kanyang puso ay magbibigay kakayahan sa kanya upang makaisip ng mga paraan para makalapit sa mga tao at mga pamilya.— Testimonies, vol. 5, p. 396. (1885)

Sa pamamagitan ng masusing pagtuturo at pagsasanay, gawing karapat-dapat ang isang uri ng kulpurtor sa pagdadala ng mga babasahing magmumula sa palimbagan.— Letter 66, 1901.

Kaalaman sa Salita ng Diyos.—Ang isipan ng lahat ay dapat maimbakan ng kaalaman ng mga katotohanan ng salita ng Diyos, upang sila ay handa sa anumang oras kapag kinakailangan na maglahad ng mga bagay na bago at luma mula sa imbakan.— Testimonies, vol. 4, p. 415. (1880)

Kaalaman sa Ipinagbibili Ninyong Aklat.—Dapat puspusang alamin ng mga nagkakambas ang mga aklat na dinadala nila at maging handa sa pagtawag ng pansin sa mahahalagang kabanata nito.— Testimonies, vol. 6, p. 338. (1900)

Pangangalaga sa Talino at sa Puso.—Kailangan ng mga kabataang nakakaunawa, na nagpapahalaga sa kakayahang pangkaisipang binigay ng Diyos sa kanila, at nililinang ang mga iyon na may lubos na pag-iingat. Pinalalago ng pagsasanay ang ganitong mga kakayahan, at kung hindi kaliligtaan ang pangangalaga sa puso, ang karakter ay mababalanse nang husto. Ang mga pamamaraan ng pag-unlad ay abot-kamay lang ng lahat. Kaya huwag dapat biguin ninuman ang Panginoon kapag dumating Siya na naghahanap ng bunga, tapos mga dahon lang ang maipapakita natin. Ang matibay na layunin, na pinabanal ng biyaya ni Cristo ay makagagawa ng mga kababalaghan.— Testimonies, vol. 5, p. 403. (1885)

Maging tapat na mag-aaral ang mga nagkakambas, na pinagaaralan kung paano gawing matagumpay ang kanilang gawain; at habang nasa trabaho, panatilihing bukas ang kanilang mga mata, at tenga, at pang-unawa sa pagtanggap ng karunungan mula sa Diyos, upang malaman nila kung paano tutulungan yung mga napapahamak dahil sa kakulangan ng pagkakilala kay Cristo. Ibuhos ng bawat manggagawa ang kanilang lakas at gamitin ang kanilang mga kakayahan sa pinakamataas sa lahat ng paglilingkod, upang mabawi ang mga tao sa bitag ni Satanas at bigkisin sila sa Diyos, na ginagawang matibay ang kadena ng pagdepende kay Jesu-Cristo sa trono na pinaliIibutan ng bahaghari ng pangako.— Testimonies, vol. 6, pp. 339, 340. (1900)

Responsibilidad ng mga Tagapagturo sa mga Nagkakambas. — Ang mga tagapagturo sa gawain ng pagkakambas ay may mabigat na responsibilidad na dapat pasanin. Yung mga nakakaunawa ng tama sa kanilang posisyon ay mangunguna at magtuturo na may pagpapahalaga sa kanilang personal na pananagutan doon sa mga nasa ilalim ng kanilang pangangalaga, at magpapasigla sa iba na maging tapat sa gawain. Sila’y higit pang mananalangin, at mauunawaan nila na ang kanilang mga salita at kinikilos ay nagbibigay ng impresyong hindi madaling mapapawi, kundi tatagal nang walang hanggan. Malalaman nilang wala nang ibang susunod sa kanila at magwawasto ng kanilang mga kamalian, o pupuno ng kanilang mga pagkukulang. Napakahalaga pala, kung gayon, na ang paksa, ugali, at espiritu ng mga tagapagturo ay sang-ayon sa alituntunin ng Diyos.— Review and Herald, May 20, 1890.

Maging Edukado at Bihasa.—Ang mga pangulo ng ating mga komperensiya at iba pang nasa mga posisyong may pananagutan ay may katungkulang dapat gawin sa bagay na ito, upang ang iba’t ibang sangay ng ating gawain ay makatanggap ng pantay-pantay na pag-aasikaso. Dapat maging edukado at bihasa ang mga nagkakambas para gawin ang nararapat sa pagbebenta ng mga aklat na ukol sa napapanahong katotohanang kailangan ng mga tao. Kailangan ang mga taong may malalim na karanasang Kristiyano, mga taong balanseng-balanse ang mga pag-iisip, malalakas, mga taong edukado, na makisangkot sa ganitong gawain. Nais ng Panginoon na mangasiwa sa gawain ng pagkakambas yung mga may kakayahang magturo sa iba, na sa linyang ito ay makagigising ng interes ng mga kabataang lalaki at babaing may hinaharap, at aakayin sila sa matagumpay na paggawa sa pagdadala ng mga aklat. Ang ilan ay may talento, pinag-aralan, at karanasang magbibigay kakayahang magturo sa mga kabataan para sa pagkakambas sa paraang mas marami ang matatapos kaysa sa nagagawa ngayon.

May Karanasan Kasama ang Walang Karanasan.—Yung mga nagkaroon na ng karanasan sa gawaing ito ay may espesyal na tungkuling dapat gawin sa pagtuturo sa iba. Turuan, turuan, turuan ang mga kabataang lalaki at babae na magbenta ng mga aklat na ipinasulat ng Panginoon sa Kanyang mga lingkod sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu Santo. Nais ng Diyos na maging tapat tayo sa pagtuturo doon sa mga tumatanggap ng katotohanan upang maniwala sila sa isang layunin at gumawang may katalinuhan sa pamamaraan ng Panginoon. Isama ang mga taong walang karanasan sa mga may karanasang manggagawa, upang matutunan nila kung paano gumawa. Hanapin nila ang Diyos nang buong pagsisikap. Ang mga ito ay makagagawa ng mabuti sa pagkakambas kung susundin nila ang mga salita: “Ingatan mo ang iyong sarili at ang iyong pagtuturo.” 1 Timoteo 4:16. Ang mga nagpapatunay na sila nga ay tunay na nahikayat, at pinasok ang gawain ng pagkakambas, ay makikitang ito ang pinakamagandang paghahanda para sa iba pang linya ng gawaing misyonero.

Kung isasakabuhayan lang ito ng mga nakakaalam ng katotohanan, maiisip ang mga paraan sa pakikipagtagpo sa mga tao saanman sila naroon. Kalooban ng Diyos na sa pagsisimula ng iglesyang Kristiyano ay nagsipangalat ang mga taong banal, na isinusugo sila mula sa Jerusalem tungo sa maraming bahagi ng mundo. Ang mga alagad ni Cristo ay hindi naiwan sa Jerusalem o sa mga kalapit na siyudad, kundi nagtungo sila lampas pa sa mga hangganan ng kanilang sariling bansa, tungo sa malalaking daanan ng pagbibiyahe, na naghahanap sa mga nangaliligaw upang madala sila sa Diyos. Ngayon, nais ng Panginoon na makitang dinadala ang Kanyang gawain sa maraming lugar. Hindi natin dapat limitahan ang ating gawain sa iilang lugar lamang.— Testimonies, vol. 6, pp. 329, 330. (1900)

Dala-dalawa. —Ang mga nagkakambas ay dapat palabasing daladalawa. Ang mga walang karanasang manggagawa ay dapat palabasing kasama ang mga mas may karanasan, na makakatulong sa kanila. Makakapag-usap silang magkasama at mag-aaral ng salita ng buhay na magkasama, nananalanging magkasama at para sa bawat isa. Sa gayon, parehong ang mas bata at mas matandang Kristiyano ay makakatanggap ng pagpapala ng Diyos.— Manual for Canvassers, p. 17. (1902)

Nasa Serbisyo ng Diyos.—Ang mga nagkakambas ay dapat matatakan ng katotohanang ang pagkakambas ang talagang gawaing nais ipagawa ng Panginoon sa kanila. Dapat nilang tandaan na sila ay nasa serbisyo ng Diyos.

Ang maingat na pagsisikap ay kailangan; dapat magbigay ng tagubilin; ang pagkadama ng kahalagahan ng gawain ay dapat mapanatili sa mga manggagawa. Lahat ay dapat pakamahalin ang espiritu ng pagtanggi sa sarili at pagsakripisyo ng sariIi na ipinakita sa buhay ng ating Manunubos.

Ikaanim ng Isaias.—Ipabasa sa mga nagkakambas ang ikaanim na kapitulo ng Isaias, at tandaan ang liksiyon nito sa kanilang mga puso:

“Nang magkagayo’y sinabi ko: Kahabag-habag ako! Ako’y napahamak sapagkat ako’y lalaking may maruruming labi, at ako’y naninirahan sa gitna ng bayan na may maruruming labi; sapagkat nakita ng aking mga mata ang Hari, ang PANGINOON ng mga hukbo! Nang magkagayo’y lumipad papalapit sa akin ang isa sa mga serafin na may baga sa kanyang kamay na kanyang kinuha ng mga sipit mula sa dambana. Inilapat niya ito sa aking bibig, at nagsabi, Ngayong lumapat ito sa iyong mga labi, ang iyong kasamaan ay naalis na, at ang iyong kasalanan ay pinatawad na. At narinig ko ang tinig ng Panginoon, na nagsasabi, ‘Sinong susuguin ko, at sinong hahayo para sa Amin?’ Nang magkagayo’y sinabi ko, Narito ako; suguin Mo ako!” Isaias 6:5-8.

Ang pagsasalarawang ito ay paulit-ulit na mangyayari. Nais ng Panginoong marami ang makibahagi sa malaking gawaing ito, yung mga nakatalaga, na ang mga puso ay mapagpakumbaba, at handang makiisa sa anumang linya na nangangailangan ng kanilang paglilingkod.— Manual for Canvassers, pp. 18, 19. (1902)

Patuloy na Bumubuti.—Ang tagasunod ni Jesus ay dapat patuloy na bumubuti sa kilos, sa pag-uugali, sa espiritu, at sa paggawa. Ito ay magagawa sa pamamagitan ng pagpapanatili ng paningin, hindi sa panlabas lang at mabababaw na naabot, kundi kay Jesus. Ang pagbabago ay nagaganap sa isip, sa espiritu, at sa karakter. Ang Kristiyano ay tinuturuan sa paaralan ni Cristo na pakamahalin ang mga biyaya ng Kanyang Espiritu sa lahat ng kaamuan at kababaangloob. Siya ay nababagay sa samahan ng mga anghel sa langit.— Gospel Workers, p. 283. (1915)

Nais ng Diyos na gamitin natin ang bawat pagkakataon para magkaroon ng kahandaan para sa Kanyang gawain. Umaasa Siyang ibubuhos natin ang ating buong lakas sa pagganap nito, at pananatilihing buhay ang ating mga puso sa kabanalan at sa nakakatakot na mga responsibilidad nito.— The Ministry of Healing, p. 498. (1905)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Kasama sa “puspusang paghahanda” ang kaalaman sa anong dalawang bahagi?

a. “Ang isipan ng lahat ay dapat maimbakan ng kaalaman ng mga katotohanan ng____________ ng Diyos.”
b. “Dapat puspusang alamin ng mga nagkakambas ang mga ____________ na dinadala nila....”

2. Paano makakamtan ang “puspusang paghahanda” na ito?
a. “Maging tapat na____________ ang mga nagkakambas, na____________ kung paano gawing matagumpay ang kanilang gawain.”
b. “Ang mga ____________sa gawain ng pagkakambas ay may mabigat na responsibilidad na dapat pasanin....napakahalaga pala, kung gayon, na ang ____________, ____________ ,at____________ ng mga tagapagturo ay sang-ayon sa alituntunin ng Diyos.”
c. “Yung mga nagkaroon na ng ____________sa gawaing ito ay may espesyal na tungkuling dapat gawin sa____________ sa iba....lsama ang mga taong____________ ____________sa mga ____________ may manggagawa, upang matutunan nila kung paano gumawa.”

Kabanta 9 - Huwaran sa Pag-uugali, Pagkilos, at Pananamit

Isang Mataas at Marangal na Gawain.—Ang gawain ng pagkakambas ay paraan ng Diyos para maabot ang maraming hindi sana makakabatid ng katotohanan. Ang gawain ay maganda, ang layunin ay mataas at marangal; at dapat na may katumbas na dignidad sa pagkilos. Makakaharap ng nagkakambas ang mga taong iba-iba ang isipan. Makakaharap niya ang mga ignorante at mababang uri ng mga tao na walang pinahahalagahang anuman na hindi nila mapagkakakitaan ng pera. Ang mga ito ay magiging mapang-abuso ngunit hindi niya sila dapat intindihin. Ang kanyang mabuting likas ay hindi dapat masira; dapat siyang magkaroon ng masayahin at palaasang pananaw sa bawat kalituhan. Makakaharap niya ang mga naulila, nasiraan ng loob, at nasaktan at sugatan sa espiritu. Magkakaroon siya ng maraming pagkakataong sabihin sa mga ito ang mabubuting salita, at mga salita ng pagpapalakas ng loob, pag-asa, at pananampalataya. Maaari siyang maging bukal upang panariwain ang iba kung gagawin niya; subalit para ito ay maisagawa, siya mismo ay dapat sumalok sa Bukal ng katotohanang buhay.— Testimonies, vol. 5, p. 405. (1885)

Mapanganib ang Walang-ingat na Paggawa.—Maganda sanang maramdaman ng bawat isa ang kanya-kanyang responsibilidad sa gawaing ito. Maganda sanang isaalangalang niya kung ano ang pinakamaiging pagkuha ng atensiyon, sapagkat ang paraan niya ng paglalahad ng katotohanan ay maaaring magpasya ng kapalaran ng isang kaluluwa. Kung makagagawa siya ng kaayang-ayang impresyon, ang kanyang impluwensiya ay maaaring maging pampalasa ng buhay sa buhay ng kaluluwang iyon; at ang isang taong iyon na naliwanagan ng katotohanan ay maaaring magbigay-liwanag sa marami pang iba. Kaya nga, napakamapanganib ang walang-ingat na paggawa sa pakikitungo sa mga isipan.— Testimonies, vol. 5, p. 405. (1885)

Pangangailangan ng Lakas at Kasiglahan.—Sa mga taong nag-aangkin ng katotohanang napapanahon, walang nagtataglay ng espiritung misyonero na katumbas ng ating pananampalataya. Wala ang taginting ng tunay na ginto sa karakter. Ang buhay Kristiyano ay higit pa sa ipinamumuhay nila. Hindi lamang ito binubuo ng kahinahunan, pagtitiis, kaamuan, at kabutihan. Ang mga biyayang ito ay mahalaga; subalit kailangan din ng lakas ng loob, puwersa, kalakasan at pagtitiyaga. Marami sa mga pumapasok sa pagkakambas ay mahihina, duwag, walang espiritu, madaling manghina ang loob. Kulang sila sa tulak. Wala sila nung mga positibong katangian na nagbibigay-kapangyarihan sa mga tao upang makagawa ng isang bagay—ang espiritu at kalakasang nagpapaningas ng kasiglahan. Ang nagkakambas ay kasangkot sa isang marangal na trabaho, at hindi siya dapat kumilos na parang ikinahihiya niya ito. Kung gusto niyang magtagumpay ang kanyang mga pagsusumikap; dapat siyang maging malakas ang loob at umaasa.

Linangin ang mga Aktibong Katangian.—Ang mga aktibong katangian ay dapat linangin, gayundin ang hindi aktibo. Bagaman ang Kristiyano ay laging handang magbigay ng malumanay na sagot na nakakapawi ng galit, dapat din siyang magkaroon ng lakas ng loob ng isang bayani para labanan ang kasamaan. Kasama ng pagibig na tinitiis ang lahat ng bagay, dapat siyang magkaroon ng lakas ng karakter na gagawing positibong kapangyarihan ng kabutihan ang kanyang impluwensiya. Ang kanyang karakter ay dapat yari sa pananampalataya. Ang kanyang mga prinsipyo ay dapat matibay; dapat siyang maging marangal sa espiritu, higit sa lahat ng pagsususpetsa sa kahinaan. Ang mga nagkakambas ay hindi dapat ipamayagpag ang sariIi. Sa pakikihalubilo niya sa mga tao, hindi niya dapat gawing hayag na hayag ang kanyang sarili, na nagsasalita tungkol sa kanyang sarili sa mayabang na paraan; sapagkat sa ganitong landasin, iniinis niya ang matatalino at matitinong tao. Hindi siya dapat maging makasarili sa kanyang pag-uugali ni maghari-harian at dominante sa pag-aasal niya.

Gumamit ng Pamamaraan.—Napakaraming nagpasya sa kanilang mga isip na hindi sila makahahanap ng panahong magbasa ng kahit isa sa sampung libong mga aklat na nililimbag at nilalagay sa pamilihan. At sa maraming pagkakataon, kapag ipinaalam na ng nagkakambas ang kanyang pakay, ang pinto ng puso ay mahigpit na sumasara; kaya malaki ang pangangailangang gawin ang kanyang trabaho na may taktika at sa mapagpakumbaba at mapanalangining espiritu. Dapat siyang maging pamilyar sa salita ng Diyos at magkaroon ng mga salitang masasabi para ipahayag ang mahahalagang katotohanan at ipakita ang napakalaking kabuluhan ng mga dalisay na babasahing dinadala niya.— Testimonies, vol. 5, pp. 404, 405. (1885)

Katapatan at Integridad. — Ang manggagawang nasa puso ang gawain ng Diyos ay hindi magpupumilit na makatanggap ng pinakamataas na suweldo. Hindi siya mangangatwiran, gaya ng ginagawa ng Han nating kabataan, na kung hindi sila magmumukhang sunod sa uso at elegante ang dating, at nakatira sa pinakamagagandang hotel, wala silang magiging suki. Ang kailangan ng nagkakambas ay hindi ang walang kapintasang pananamit o tirahan ng mga first class na tao o ng tagapagpatawa, kundi ang katapatan at integridad ng karakter na naaaninag sa mukha. Ang kabaitan at kahinahunan ay nag-iiwan ng bakas sa mukha, at ang mga sanay na mata ay walang makikitang pandaraya, walang matutuklasang kahambugan sa asal.

Malaking bilang ang pumasok sa bukiran bilang mga kulpurtor na ang mga papremyo ang tanging paraan ng tagumpay. Wala silang tunay na kakayahan bilang mga manggagawa. Wala silang karanasan sa praktikal na relihiyon; ganon pa rin ang kanilang mga pagkakamali, ganon pa rin ang kanilang mga hilig at pagpapalayaw sa sarili na katangian nila bago pa nila angkining sila ay mga Kristiyano. Masasabi sa kanilang, wala ang Diyos sa isipan nila; wala Siyang lugar na matatahanan sa kanilang mga puso. May kaliitan, kamunduhan, kababaan sa kanilang karakter at pagkilos, na nagpapatotoo laban sa kanila na sila’y lumalakad sa landas ng kanilang sariIing puso at sa paningin ng kanilang sariling mga mata. Hindi nila isasakabuhayan ang pagtanggi sa sarili, bagkus ay determinadong magpakasaya sa buhay. Ang kayamanan ng langit ay hindi nakakaakit sa kanila; ang lahat nilang hilig ay pawang pababa, hindi pataas. Maging mga kaibigan at kamag-anak ay hindi mapararangalan ang gayong mga tao, sapagkat wala silang kapasyahan na itakwil ang kasamaan at piliin ang kabutihan.— Testimonies, vol. 5, p. 402. (1885)

Malinis na Pamumuhay, Maamo, Mapagpigil.—Ang mga nagkakambas ay nangangailangan ng pagsasanay ng kaisipan at pinong asal, hindi ang naaapektuhan at huwad na pag-uugali ng sanlibutan kundi ang kalugud-lugod na asal na natural na resulta ng kabutihan ng puso at hangaring gayahin ang halimbawa ni Cristo. Dapat nilang sanayin ang maalalahanin, at mapagkalingang ugali—ugali ng kasipagan at mabuting pagpapasya—at dapat sikaping maparangalan ang Diyos sa pamamagitan ng pagiging lahat ng puwedeng posibleng maging sila. Si Jesus ay gumawa ng walang hanggang sakripisyo upang malagay sila sa tamang relasyon sa Diyos at sa kanilang kapwatao, at ang tulong ng langit na kasama ang pagsisikap ng tao ay magbibigay sa kanila ng kakayahang abutin ang mataas na pamantayan ng kahusayan. Ang nagkakambas ay dapat maging sinlinis ng pamumuhay ni Jose, maamo gaya ni Moises, at mapagpigil gaya ni Daniel; at ang kapangyarihan ay mapapasa kanya saan man siya pumunta.— Testimonies , vol. 5, p. 396. (1885)

Ang manggagawang nasa puso ang gawain ng Diyos ay hindi magpupumilit na makatanggap ng pinakamataas na suweldo.

Kaaya-ayang Pananamit at Asal.—May magagandang pasilidad na tayo ngayon sa pagpapalaganap ng katotohanan; ngunit ang ating mga kapatiran ay hindi tinutumbasan ang mga pribilehiyong binigay sa kanila. Sa bawat iglesya ay hindi nila nakikita at nadadama ang pangangailangang gamitin ang kanilang mga abilidad sa pagligtas ng mga kaluluwa. Hindi nila nauunawaan ang kanilang tungkuling magkaroon ng mga tagatangkilik ang ating mga peryodiko, kasama na ang ating mga magasing pangkalusugan, at ipakilala ang mga aklat at polyeto. Ang mga taong dapat na nasa gawain ay yung mga handing maturuan ng pinakamagandang paraan ng paglapit sa bawat tao at mga pamilya. Dapat malinis silang manamit, ngunit hindi masyadong pasikat, at ang kanilang mga asal ay hindi yong nakayayamot sa mga tao. May malaking kakulangan ng tunay na kagandahang-asal sa atin ilang isang bayan. Ito ay dapat sanayin ng lahat nang natatag sa gawaing misyonero.— Testimonies , vol. 4, pp. 391, 392. (1880)

Ang madungis sa pananamit ay nagdadala ng kahihiyan sa katotohanan na ating sinasabing pinaniniwalaan natin. Dapat ninyong tandaan na kayo ay kinatawan ng Panginoong Jesu-Cristo. Gawing kasang-ayon ng katotohanan ng Biblia ang buong buhay.... Hindi ito basta isang bagay na di-mahalaga; dahil naaapektuhan nito ang inyong impluwensiya sa iba para sa panahong ito at sa walang hanggan. Hindi ninyo maaasahang ibibigay sa inyo ng Panginoon ang lubos na pananagumpay sa paghikayat ng kaluluwa para sa Kanya malibang ang inyong buong pag-uugali at hitsura ay may likas na makakakuha ng paggalang. Ang katotohanan ay mas lumilmaw sa pamamagitan ng impresyon ng kalinisan sa pananamit.— Letter 336, 1908.

Ang mga taong magagaspang ang paguugali ay hindi bagay sa gawaing ito. Ang mga k a la la k ih a n at kababaihang nagtataglay ng husay sa pakikitungo, ng magandang pag-uugali, matalas na pananaw, at mga isipang may kakayahang kumilala ng tama at mali, at nadadama ang halaga ng mga kaluluwa, ang siyang magiging matagumpay.— Manual for Canvassers, p. 15. (1902)

Kristiyanong Paggalang at Pagkamatulungin.—Ang nagkakambas ay dapat gawin ang lahat ng pagsisikap sa kanyang lakas para paliwananagin ang ilaw ng katotohanan sa pamamagitan ng mabubuting gawa. Sa pagtupad niya ng tungkulin, dapat niyang ipakalat sa paligid niya ang halimuyak ng Kristiyanong paggalang, na pinabubuti ang bawat pagkakataon sa pagsasagawa ng serbisyo ng pagtulong. Mahalagang turuan niya ang kanyang sarili na magsalitang malinaw at may bisa. Dapat matuto siya araw-araw sa paaralan ng Dakilang Guro. Siguradong tutulungan ni Cristo yung mga kumakanlong sa Kanya, at umaasa ng lakas sa Kanya.— Review and Herald , June 16, 1903.

Ang madungis sa pananamit ay nagdadala ng kahihiyan sa katotohanan na ating sinasabing pinaniniwalaan natin.

Pag-iingat sa Pagkilos.—Dapat merong disididong paninindigan ang lahat nating ministro at mga nagsasabing naniniwala sa katotohanan, tungkol sa mababang antas na parang gustong panghawakan ng ilan ukol sa kanilang mga sinasabi at kinikilos. Ang mga ito, sa maraming pagkakataon ay hindi natutumbasan ang mga katotohanang banal at sagrado na ating inaangkin. Maraming hindi hikayat ang nag-aakalang sila’y may kakayahan para maging kulpurtor at tagakambas. Hindi sila nagkaroon ng nakapagbabagong biyaya ni Cristo. Hindi sila dalisay. Araw-araw silang namumuhay ng walang-ingat at makasalanang buhay. Ang kanilang mga ginagawa ay yong nagiging dahilan para ikubli ng mga anghel ang kanilang mga mukha. Dapat nating abutin ang mataas na pamantayan, kung hindi, magbibigay lang tayo ng kahihiyan sa gawain ng Diyos at batong katitisuran sa mga makasalanan.— Letter 26d, 1887.

Huwaran sa Repormang Pangkalusugan.—Sa pakikihalubilo ninyo sa mga hindi mananampalataya, huwag pahintulutan na ang inyong sarili ay ilihis mula sa tamang mga prinsipyo. Kung uupo kayo sa kanilang hapag-kainan, kumain lang ng katamtaman at yong mga pagkain lamang na hindi nakagugulo ng isipan. Alisin ang kawalan ng pagpipigil. Hindi ninyo puwedeng panghinain ang lakas ng inyong isip at katawan, dahil baka hindi kayo makaunawa ng mga espirituwal na bagay. Panatilihin ang inyong isipan sa kalagayang maikikintal dito ng Diyos ang mahahalagang katotohanan ng Kanyang salita.

Sa gayon, kayo ay magkakaroon ng impluwensiya sa iba. Marami ang sumusubok na ituwid ang buhay ng iba sa pamamagitan ng pagatake sa itinuturing nila na mga maling pag-uugali. Pumupunta sila doon sa mga iniisip nilang nangagkakamali, at itinuturo ang mga kasiraan, subalit hindi naman tapat at mapamaraang nagsisikap sa pagakay ng isip sa mga tamang prinsipyo. Ang gayong mga hakbang ay madalas bumibigo na matamo ang gustong mangyari. Sa pagtatangkang itama ang iba ay madalas din nating napupukaw ang pagiging palaban nila, at doon ay mas nakakasakit pa tayo sa halip na makabuti. Huwag nating bantayan ang iba para lang maituro ang kanilang mga kasalanan at pagkakamali. Magturo sa pamamagitan ng halimbawa. Gawing larawan ng pagsunod sa mga tamang prinsipyo ang inyong pagtanggi sa sarili at tagumpay laban sa hilig. Maging saksi ang inyong buhay sa nagpapabanal at nagpaparangal na impluwensiya ng katotohanan.— Testimonies, vol. 6, pp. 336, 337. (1900)

Ang mga Biyaya ng Espiritu.—Ang Diyos, sa Kanyang dakilang pag-ibig, ay naghahangad na palaguin sa atin ang mahahalagang biyaya ng Kanyang Espiritu. Pinahihintulutan Niyang makasagupa tayo ng mga balakid, pag-uusig, at kahirapan, hindi bilang isang sumpa, kundi bilang pinakamalaking pagpapala sa ating buhay. Bawat tuksong napaglabanan, bawat pagsubok na tiniis nang may tapang, ay nagbibigay sa atin ng isang bagong karanasan, at pinasusulong tayo sa gawain ng paghubog ng karakter. Ang bawat kaluluwang napaglalabanan ang tukso sa pamamagitan ng banal na kapangyarihan, ay inihahayag sa mundo at sansinukob ng langit ang bisa ng biyaya ni Cristo.— Thoughts from the Mount of Blessing, pp. 1 70, 171.(1896)

Personal na “Atmospera.”—Bawat kaluluwa ay napaliligiran ng sarili nitong atmospera—isang atmospera, marahil, na kargado ng nakapagbibigay-buhay na kapangyarihan ng pananampalataya, lakas ng loob, at pag-asa, at mabango dahil sa halimuyak ng pag-ibig. O marahil ito ay mabigat at malamig dahil sa kapanglawan ng pagiging di kontento at kasakiman, o may lason ng nakamamatay na mantsa ng iniingat-ingatang kasalanan. Sa pamamagitan ng atmosperang pumapaligid sa atin, bawat taong makakausap natin ay naaapektuhan, alam man nila o hindi.— Christ’s Object Lessons, p. 339. (1900)

Ang Karakter ay Kapangyarihan.—Ang karakter ay kapangyarihan. Ang tahimik na pagsaksi ng tunay, di-makasarili, at makadiyos na buhay ay nagdadala ng halos hindi malabanang impluwensiya. Sa paghahayag ng karakter ni Cristo sa ating sariling buhay, tayo ay nakikipagtulungan sa Kanya sa gawain ng pagliligtas ng mga kaluluwa. Sa pamamagitan lamang ng paghahayag ng Kanyang karakter sa ating buhay tayo maaaring makipagtulungan sa Kanya. At kung mas malawak ang naaabot ng ating impluwensiya, mas marami ding kabutihan ang magagawa natin.— Christ’s Object Lessons, p. 340. (1900)

Huwag nating bantayan ang iba para lang maituro ang kanilang mga kasalanan at pagkakamali. Magturo sa pamamagitan ng halimbawa.

Tapat Gaya ng Karayom ng Kompas na Nakatapat sa Hilaga.— Tulungan nawa ng Panginoon ang bawat isa na mapalago nang husto ang mga talentong ipinagkatiwala sa kanyang pangangalaga. Ang mga gumagawa sa gawaing ito ay hindi pinag-aaralan ang kanilang Biblia gaya ng nararapat. Kapag pinag-aralan nila, ang mga praktikal na aral nito ay magkakaroon ng positibong kaugnayan sa kanilang mga buhay. Anuman ang inyong gawain, minamahal na mga kapatid, gawin ninyo ito para sa Panginoon, at gawin ang lahat ninyong magagawa. Huwag ninyong kaligtaan ang kasalukuyang mga ginintuang pagkakataon at ipakitang kabiguan ang inyong buhay kung kayo ay patamad-tamad, nakaupo at nangangarap ng kaginhawaan at tagumpay sa gawaing hindi iniangkop ng Diyos sa inyo. Gawin ang trabahong pinakamalapit sa inyo. Gawin ito kahit pa ito ay nasa gitna ng mga panganib at kahirapan sa bukirang misyonero; ngunit ako ay nakikiusap, huwag kayong magreklamo tungkol sa mga kahirapan at pagsasakripisyo. Tingnan ninyo ang mga Waldenses. Masdan ninyo kung anong mga plano ang ginagawa nila upang ang ilaw ng ebanghelyo ay magliwanag sa mga nagdilim na isipan. Hindi tayo dapat gumawa na umaasang tatanggapin ang ating gantimpala sa buhay na ito, kundi nakatuong mabuti ang mga mata sa gantimpala pagkatapos ng takbuhin. Ang mga lalaki at babaing kinakailangan ngayon ay yung mga tapat sa tungkulin gaya ng karayom ng kompas na nakatapat sa hilaga, mga lalaki at babaing gagawa kahit hindi patag ang daraanan at kahit hindi alisin ang bawat balakid.

Kapag Ipinamuhay Ninyo ang Inyong Pananampalataya.—Inilarawan ko na kung maging ano dapat ang mga nagkakambas; at nawa, buksan ng Panginoon ang kanilang mga isipan upang maunawaan ang haba at lawak ng paksang ito, at maintindihan nawa nila ang kanilang tungkuling ipakita ang karakter ni Cristo sa pamamagitan ng kanilang pagtitiis, tapang, at matatag na integridad. Tandaan nila na puwede nila Siyang ipagkaila sa pamamagitan ng pabaya, maluwag, at mapag-alinlangang karakter. Mga kabataan, kung isasama ninyo ang mga prinsipyong ito sa bukiran ng pagkakambas, kayo ay igagalang; at maraming maniniwala sa katotohanang inyong itinataguyod, dahil ipinamumuhay ninyo ang inyong pananampalataya, sapagkat ang inyong pang araw-araw na pamumuhay ay kasing liwanag ng kandilang nagbibigay-liwanag sa lahat ng nasa loob ng bahay. Maging ang mga kaaway ninyo, gaano man kakontra laban sa inyong mga doktrina, ay igagalang kayo; at kapag nakamit ninyo ang ganito, ang mga simpleng salita ninyo ay magkakaroon ng kapangyarihan at magdadala ng kombiksyon sa mga puso. Testimonies, vol. 5, pp. 406, 407. (1885)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Bakit dapat na maging halimbawa sa pagkilos, pag-uugali at pananamit ang isang kulpurtor?
a. “Ang gawain ay ____________, ang layunin ay____________ at ; at dapat na may katumbas na dignidad sa pagkilos.”
b. “Maganda sanang isaalang-alang niya kung ano ang pinakamaiging pagkuha ng atensiyon, sapagkat ang____________ niya ng paglalahad ng katotohanan ay maaaring magpasya ng____________ ng isang kaluluwa.”
c. “Sa pamamagitan ng ____________ pumapaligid sa atin, bawat taong makakausap natin ay naaapektuhan, man nila o ____________ .”
d. “Ang ____________ ay kapangyarihan. Ang tahimik na saksi ng____________ , ____________ , at____________ na buhay ay nagdadala ng halos hindi malabanang ____________.”
e. “Tandaan nila na puwede nila Siyang ____________ sa pamamagitan ng ____________ , ____________ ,at ____________ karakter.”

Kabanta 10 - Kalugud-lugod ang Boses at Pagsasalita

Ang Kaloob ng Pagsasalita.—Sa lahat ng mga kaloob na iginawad ng Diyos sa mga tao, wala nang mas mahalaga pa kaysa sa kaloob ng pagsasalita. Kung pinabanal ng Espiritu Santo, ito ay isang kapangyarihan para sa kabutihan. Sa pamamagitan ng dila, tayo ay nangungumbinsi at nanghihikayat; sa pamamagitan nito tayo ay nag-aalay ng panalangin at papuri sa Diyos; at sa pamamagitan nito ating inihahatid ang masaganang isipan ng pag-ibig ng Manunubos. Sa tamang paggamit ng kaloob ng pagsasalita, ang nagkakambas ay makapaghahasik ng mahahalagang binhi ng katotohanan sa maraming puso.— Testimonies, vol. 6, p. 337. (1900)

Dapat maglaan ng higit na atensiyon sa pagsasanay ng boses. Maaaring may kaalaman tayo, pero kung hindi natin alam ang wastong paggamit ng boses, mabibigo ang ating gawain. Kung hindi natin mabibihisan ng angkop na salita ang ating mga ideya, anong kabuluhan ng ating edukasyon? Kaunti lang ang papakinabangin natin sa kaalaman kung di natin sasanayin ang talento sa pagsasalita; subalit ito’y kamangha-manghang kapangyarihan kapag isinama sa kakayahang magsalita ng tama, at nakatutulong na mga salita, at sabihin ang mga ito sa paraang makakakuha ng atensiyon.— Testimonies, vol. 6, p. 380. (1900)

Mga kabataang lalaki at babae, nailagay na ba ng Diyos sa inyong mga puso ang pagnanasang maglingkod sa Kanya? Kung gayon sa anumang paraan, inyong sanayin ang boses sa abot-kaya ng inyong abilidad upang magawa ninyong malinaw sa iba ang mahalagang katotohanan.— Testimonies, vol. 6, p. 383. (1900)

Magsalita nang Malinaw at Maliwanag.—Kapag kayo’y nagsalita, gawin ninyong buo at bilog ang bawat salita, bawat pangungusap ay gawing malinaw at maliwanag hanggang sa kahuli-hulihang salita. Marami ang ibinababa ang tono ng boses kapag patapos na ang pangungusap, malabong nagsasalita, kaya ang puwersa ng ideya ay nasisira. Ang mga salitang nararapat lang bigkasin ay dapat sabihin sa malinaw at maliwanag na boses, na may pagdidiin at pagpapahiwatig. Ngunit huwag nang maghanap pa ng mga salitang magpapakilalang kayo ay may pinagaralan. Kung mas higit ang kasimplehan, mas maiintindihan ang mga sinasabi ninyo.— Testimonies, vol. 6, p. 383. (1900)

Isang Katangiang Hindi Dapat Mawala.—Ang nagkakambas na makapagsasalitang malinaw at maliwanag tungkol sa mga kahalagahan ng ipinakikilala niyang aklat, ay matutuklasang ito ay isang malaking tulong sa kanya sa pagkuha ng subscription. Maaari siyang magkaroon ng mga pagkakataong basahin ang isang kabanata; at sa musika ng kanyang boses at sa pagdidiing inilagay sa mga salita ay magagawa niyang malinaw sa isipan ng nakikinig ang eksenang itinatanghal, na para bang totoo nilang nakikita.

Ang abilidad na magsalita nang malinaw at maliwanag, sa buo at bilog na tono, ay lubhang mahalaga sa anumang linya ng gawain. Ang katangiang ito ay hindi dapat mawala sa mga gustong maging mga ministro, ebanghelista, mangangaral ng Biblia, o kulpurtor. Ang mga nagpapanukalang pasukin ang ganitong mga linya ay mahalagang maturuang gamitin ang boses sa paraang kapag nagsasalita sila sa mga tao tungkol sa katotohanan, ito’y makagagawa ng disididong impresyon para sa kabutihan. Hindi dapat masira ang katotohanan sa pamamagitan ng pagsasabi nito sa depektadong pananalita.— Manual for Canvassers, pp. 23, 24. (1902)

Ang katangiang ito ay hindi dapat mawala sa mga gustong maging mga ministro, ebanghelista, mangangaral ng Biblia, o kulpurtor.

Sabihin sa Kanila na may Kasimplehan.—Ang mga lalaki at babae ay naglalagalag sa ulap at usok ng kamalian. Nais nilang malaman kung ano ang katotohanan. Sabihin ito sa kanila, hindi sa salitang mabulakalak, kundi may kasimplehan ng mga anak ng Diyos.— Manual for Canvassers, pp. 39, 40. (1902)

Piling-piling mga Salita.— Hindi kayo dapat magpadalus-dalos sa inyong mga salita ng dahil lamang sa kayo ay kahalubilo ng mga hindi mananampalataya; sapagkat kinikilala nila kayo. Pag¬aralan ang tagubiling ibinigay kina Nadab at Abihu, na mga anak ni Aaron. Sila’y “naghandog sa harapan ng PANGINOON ng ibang apoy na hindi Niya iniutos sa kanila.” Pagkakuha ng karaniwang apoy, inilagay nila iyon sa kanilang mga suuban. “At lumabas ang apoy sa harapan ng PANGINOON, nilamon sila, at namatay sila sa harapan ng PANGINOON. Pagkatapos ay sinabi ni Moises kay Aaron, Ito ang sinabi ng PANGINOON, Ako’y magpapakita na banal sa mga lumalapit sa Akin; at Ako’y maluluwalhati sa harapan ng buong bayan.” Levitico 10:1-3. Dapat tandaan ng mga nagkakambas na gumagawa silang kasama ng Panginoon sa pagligtas ng mga kaluluwa, at hindi sila dapat magdala ng karaniwan o mumurahin sa Kanyang banal na serbisyo. Hayaang ang mga isip ay mapuspos ng mga dalisay at banal na kaisipan, at ang mga salita ay piliing mabuti. Huwag hadlangan ang tagumpay ng inyong gawain sa pamamagitan ng pagsasalita nang basta-basta at padalus-dalos na mga salita.— Manual for Canvassers, p. 24. (1902)

Kaakit-akit na mga Salita; Banayad at Magalang na Pag-uugali.— Yung mga gumagawa para kay Cristo ay kailangang maging matuwid at mapagkakatiwalaan, sintatag ng malaking bato sa prinsipyo, at mabait at magalang din. Ang paggalang ay isa sa mga biyaya ng Espiritu. Ang makitungo sa mga isip ng tao ay pinakadakilang gawaing binigay sa tao; at yung gustong makapasok sa mga puso ay dapat pakinggang mabuti ang utos, “Maging maawain, maging magalang.” Gagawin ng pag-ibig yong hindi kayang gawin ng argumento. Ngunit ang sandaling kasungitan, ang isang magaspang na pagsagot, kakulangan ng Kristiyanong pamimitagan at paggalang sa ilang munting bagay, ay maaaring magresulta sa pagkawala ng mga kaibigan at impluwensiya.

Kung ano si Cristo dito sa lupa, iyon ang dapat pagsikapang gayahin ng mga Kristiyanong manggagawa. Siya ang ating halimbawa, hindi lamang sa Kanyang kalinisang walang batik, kundi sa kanyang mapagtiis, maamo, at mapanghalinang kalooban. Ang buhay Niya ay isang ilustrasyon ng tunay na paggalang. Siya ay may mabait na hitsura at salita ng kaaliwan para sa mga nangangailangan at inaapi. Ang presensya Niya ay nagdala ng mas dalisay na kapaligiran sa tahanan. Ang Kanyang buhay ay gaya ng pampaalsa na gumagawa sa gitna ng mga elemento ng lipunan. Dalisay at walang-dungis na lumakad Siyang kahalubilo ng mga walang malasakit, bastos, walang galang; kasama ang mga publikanong hindi makatarungan, mga Samaritanong hindi matuwid, mga sundalong pagano, magagaspang na magbubukid at haluhalong karamihan....

Ang relihiyon ni Jesus ay nagpapalambot ng anumang matigas at magaspang sa kalooban, at pinipino ang anumang masagwa at nakasasakit sa pag-uugali. Ginagawa nitong mahinahon ang mga salita, at ang kilos ay nagiging mapang-akit. Matuto tayo kay Cristo kung paano isanib sa masayahing kalooban ang mataas na pagpapahalaga sa kadalisayan at integridad. Ang mabuti at magalang na Kristiyano ang pinakamakapangyarihang argumentong maipapakita na pabor sa Kristiyanismo.

Ang mabuting pananalita ay gaya ng hamog at banayad na ambon sa kaluluwa. Sinasabi ng Kasulatan tungkol kay Cristo, na ang biyaya ay binuhos sa Kanyang mga labi, upang Kanyang “malaman kung paanong aalalayan ng mga salita ang nanlulupaypay.” At ipinag-utos sa atin ng Panginoon, “Ang inyong pananalita nawa’y laging may biyaya” “upang ito ay makapagbigay ng biyaya sa mga nakikinig.”

Ang ilang pinagdadalhan sa inyo upang makausap ay maaaring magagaspang at walang galang, ngunit huwag ninyo mismong bawasan ang inyong paggalang dahil dito. Ang gustong mapangalagaan ang kanyang paggalang sa sarili ay dapat mag-ingat na masugatan ng di-kinakailangan ang paggalang sa sarili ng iba. Ang patakarang ito ay dapat sunding may kabanalan sa pakikitungo sa mga pinakabobo, sa mga pinakamaloko.— Gospel Workers, pp. 121, 122. (1915)

Ang Boses ng Tagapagligtas.—Ang boses ng Tagapagligtas ay musika sa tenga ng mga nasanay na sa iisang tono at walang espiritung pagsesermon ng mga eskriba at Fariseo. Siya ay nagsalitang mahinay, at kaakit-akit na idinidiin ang mga salitang nais Niyang bigyan ng tanging pansin ng Kanyang mga tagapakinig.... Ang kapangyarihan ng pagsasalita ay napakahalaga, at ang boses ay dapat sanayin para mapagpala ang mga nakakaharap natin. — Counsels to Parents, Teachers, and Students, p. 240. (1913)

Ang mga Salita Niya ay Umakit ng mga Puso. —Dapat tayong magsalita ng tungkol kay Cristo sa mga hindi nakakakilala sa Kanya. Dapat nating gawin ang ginawa ni Cristo. Saanman Siya naroon, sa Sinagoga, sa tabing-daan, sa bangkang bahagyang itinulak mula sa pampang, sa pista ng mga Fariseo o hapag-kainan ng mga publikano, nagsalita Siya sa mga tao ng mga bagay na patungkol sa mas mataas na pamumuhay. Ang mga bagay ng kalikasan, mga pangyayari sa pang araw-araw na pamumuhay, ay pinagsama-sama Niya sa mga salita ng katotohanan. Ang puso ng Kanyang mga tagapakinig ay napalapit sa Kanya; sapagkat pinagaling Niya ang mga may sakit nila, inaliw ang mga nalulumbay sa kanila, at kinalong ang mga anak nila sa Kanyang mga bisig at pinagpala sila. Nang ibuka Niya ang Kanyang mga labi para magsalita, ang kanilang atensiyon ay napako sa Kanya, at bawat salita ay pampalasa ng buhay sa buhay ng isang kaluluwa.

Ganon din dapat sa atin. Saanman tayo, mag-abang tayo ng mga pagkakataon na makapagsalita sa iba tungkol sa Tagapagligtas. Kung susunod tayo sa halimbawa ni Cristo sa paggawa ng mabuti, ang mga puso ay mabubuksan sa atin gaya din naman nila sa Kanya. Hindi biglaan, kundi may pamamaraang mula sa banal na pagibig, masasabi natin sa kanila ang tungkol sa Kanya “na namumukod-tangi sa sampung libo,” at ang Iisang “totoong kanaisnais.” Awit ng mga Awit 5:10, 16. Ito ang talagang pinakamataas na gawaing magagamit natin ang talento ng pagsasalita. Ibinigay ito sa atin upang maitanghal natin si Cristo bilang Tagapagligtas na nagpapatawad ng kasalanan.— Christ’s Obejct Lessons, pp. 338, 339. (1900)

Dapat nating gawin ang ginawa ni Cristo.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Gaano kahalaga ang kaloob ng pagsasalita?
a. “Sa lahat ng mga kaloob na iginawad ng Diyos sa mga tao, wala nang mas ____________ pa kaysa sa kaloob ng pagsasalita.... Sa tamang paggamit ng kaloob ng pagsasalita, ang nagkakambas ay ____________ ng mahahalagang binhi ng katotohanan sa maraming. ____________ ”
b. “Kaunti lang ang magiging kapakinabangan natin sa ____________ kung di natin sasanayin ang talento sa pagsasalita.”
c. “Ang nagkakambas na makapagsasalitang ____________ at ____________ tungkol sa mga____________ ng ipinakikilala niyang aklat, ay matutuklasang ito ay isang malaking tulong sa kanya sa pagkuha ng subscription.”

2. Anong uri ng mga salita ang dapat gamitin?
a. May ka_ i____________ e_an
b. Hindi b ____________, pada____________
c. M_b_t_ at m_g_l____________

Kabanta 11 - Masikap sa Paglilingkod

Kalakasan at Pagkukusang-Ioob.—Ang tagumpay ay hindi gaanong nakadepende sa talento gaya ng pagkakadepende nito sa kalakasan at pagkukusang-loob. Hindi ang pagkakaroon ng napakahusay na mga talent ang nagbibigay-kakayahan sa atin para makapagsagawa ng katanggap-tanggap na paglilingkod; kundi ang tapat na pagsasagawa ng pang araw-araw na tungkulin, ang kuntentong espiritu, ang hindi naaano, at tapat na malasakit sa kapakanan ng iba. Sa pinakaabang kapalaran masusumpungan ang tunay na kahusayan. Ang mga pinakakaraniwang trabaho, na yari sa katapatang dulot ng pagmamahal, ay maganda sa paningin ng Diyos.— Prophets and Kings, p. 219. (1916)

Walang Lugar para sa Katamaran.— Huwag isipin ninumang siya ay malayang maghalukipkip at walang ginagawa. Napakaimposible na maliligtas ang sinumang tamad at walang ginagawa. Isipin kung ano ang mga nagawa ni Cristo sa panahon ng Kanyang paglilingkod sa lupa. Kay sikap at walang pagod ang Kanyang paggawa! Hindi Niya pinayagan ang anuman na ilihis Siya sa gawaing iniatas sa Kanya. Sumusunod ba tayo sa Kanyang mga yapak? Iniwan Niya ang lahat para maisakatuparan ang plano ng kahabagan ng Diyos sa nagkasalang sangkatauhan. Sa pagtupad ng layunin ng langit, Siya ay naging masunurm hanggang sa kamatayan, maging sa kamatayan sa krus. Wala Siyang nagging kaugnayan sa kasalanan, wala Siyang inalam dito; subalit pumunta Siya sa mundong ito, at inako ng Kanyang walang- salang kaluluwa ang sala ng makasalanang tao, upang ariing-ganap ang mga nagkasala sa harapan ng Diyos. Nakipagbuno Siya sa tukso at pinanagumpayan ito para sa atin. Ang Anak ng Diyos na dalisay at walang-dungis ay pinasan ang kaparusahan ng pagsalangsang, at tinanggap ang dagok ng kamatayan na nagpalaya sa sangkatauhan.— Review and Herald, Jan. 20, 1903.

Buong-Pusong Paggawa. — Ang mga lingkod ng Diyos ay kailangang, “Huwag maging tamad sa pagsisikap, maging maalab ang espiritu, na naglilingkod sa Panginoon.” Ang katamlayan at kawalang-kakayahan ay hindi ugaling banal. Kung batid nating tayo ay gumagawa para sa Diyos, magkakaroon tayo ng mas mataas na pakahulugan sa kabanalan ng espirituwal na paglilingkod kaysa dati. Ang pagkabatid na ito ay magbibigay ng buhay, listo, at matiyagang lakas sa pagsasagawa ng bawat tungkulin. Ang relihiyong dalisay at walang-dungis ay yung talagang naisasakabuhayan. Wala nang iba liban sa tapat at buong-pusong paglilingkod ang may mapapala sa pagliligtas ng mga kaluluwa. Ang ating pang araw-araw na tungkulin ay dapat nating gawing akto ng pagtatalaga na patuloy na lumalago sa kapakinabangan dahil nakikita natin ang ating gawain sa liwanag ng walang hanggan. — Letter 43, 1902 .

Regular at Madaling Makatapos.—Ang Diyos ay hindi gumagamit ng mga tamad na tao sa Kanyang gawain; nais Niya ng maasikaso, mababait, mapagmahal, at matatapat na manggagawa.... Ang mga taong walang ugali ng lubos na kasipagan at pagtitipid ng oras ay dapat na may mga nakatakdang patakaran upang itulak silang gumawang regular at madaling makatapos.— Testimonies , vol. 4, p. 411. (1880)

Bumangong Maaga, Gumawang may Kasipagan.—Ang gawain ng kulpurtor ay nakapagpapataas at magtatagumpay kung siya ay matapat, masikap, at matiyagang pinagpapatuloy ang gawaing kanyang sinumpaan. Ang kanyang puso ay dapat na nasa gawain. Dapat siyang bumangong maaga at gumawang may kasipagan, na isinasaayos ang paggamit ng mga kakayahang ibinigay sa kanya ng Diyos. Dapat harapin ang mga kahirapan. Kung kakaharaping may walang patid na pagtitiyaga, mapananagumpayan ang mga iyon. Ang manggagawa ay maaaring tuluy-tuloy na maghubog ng balanseng karakter. Ang mga dakilang karakter ay nahuhubog ng mga munting gawain at pagsisikap— Manual for Canvassers , p. 18. (1902)

Tapat sa Tungkulin.—Yung mga pumasok sa larangan ng pagkakambas ay nasa panganib na hindi madamang dapat silang maging labis na maingat sa kanilang gawain. Nanganganib silang maging kuntento sa mabababaw na naabot, na maging pabaya sa mga inaasal at tamad sa pag-iisip. Kailangan ang tapat na pagsasagawa ng tungkulin sa bukiran ng pagkakambas, dahil ito ay mahalaga at banal.— Review and Herald , May 20, 1890.

Wasto at Masikap.—Tandaan na sa anumang posisyon kayo maglilingkod ay naghahayag kayo ng motibo at humuhubog ng karakter. Anuman ang inyong trabaho, gawin ito nang may kawastuan, at may pagsisikap; daigin ang kagustuhang humanap ng madaling trabaho— The Ministry of Healing, p. 499. (1905)

Kapag gumagawa tayong masikap para sa kaligtasan ng ating mga kapwa, pananagumpayin ng Diyos ang bawat pagsisikap natin. — Testimonies, vol. 9, p. 86. (1909)

Kapag nagsimula na ang nagkakambas sa kanyang gawain, hindi niya dapat payagang siya ay malihis, kundi dapat siyang may katalinuhang manatili nang buong sikap sa direksiyon. At habang siya ay nagkakambas, hindi siya dapat maging pabaya sa mga pagkakataong matulungan ang mga kaluluwang naghahanap ng liwanag at nangangailangan ng kaaliwan ng Kasulatan. Kung ang nagkakambas ay lumalakad na kasama ang Diyos, kung siya’y nananalangin para sa karunungan ng langit upang makagawa ng kabutihan at pawang kabutihan lamang sa kanyang trabaho, madali niyang makikita ang kanyang mga pagkakataon at ang mga pangangailangan ng mga kaluluwang kanyang nakikilala. Gagawin niya ang lahat sa bawat pagkakataon para mailapit ang mga kaluluwa kay Cristo. Sa espiritu ni Cristo, magiging handa siyang magsabi ng salita sa mga nanlulupaypay.— Testimonies, vol. 6, p. 339. (1900)

Mag-ulat ng Karanasang Nakakapagpasigla.—Yung mga nagkaroon ng malaking karanasan sa paggawa para sa Panginoon ay pasulatin ng tungkol dito sa ating mga peryodiko upang mapasigla ang iba. Hayaang ikuwento ng nagkakambas ang kaligayahan at pagpapalang kanyang natanggap sa kanyang paglilingkod bilang mangangaral. Ang ganitong mga ulat ay dapat mabigyan ng lugar sa ating mga peryodiko, dahil malayo ang mararating ng impluwensiya ng mga ito. Ang mga ito ay magiging parang mabangong halimuyak sa iglesya, isang pampalasa ng buhay sa buhay. Sa gayon ay makikitang gumagawa ang Diyos sa mga nakikipagtulungan sa Kanya.— Testimonies , vol. 6, p. 336. (1900)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ano ang katanggap-tanggap na paglilingkod? Magbigay ng tatlo.
a. ” ____________ na ____________ ng pang araw-araw na tungkulin,”
b. ” ____________ espiritu,”
c. “hindi ____________, at ____________ na interes sa kapakanan ng iba.”

2. Ano ang ibig sabihin ng masikap na paglilingkod?
a. ” ____________ paggawa.”
b. ” ____________ at ____________”
c. ” ____________ maaga at gumawang may ____________ ”
d. ” ____________ na pagsasagawa ng tungkulin”
e. “ ____________may at may ____________ ”

Kabanta 12 - Ugali ang Higit na Pananalangin

Manalangin Para sa Mas Malalim na Karanasan.— Sa ating mga kulpurtor, sa lahat na pinagkatiwalaan ng Diyos ng mga talento upang sa Kanya ay makipagtulungan, ang sasabihin ko ay: “Manalangin, O, manalangin para sa mas malalim na karanasan. Humayo kayo na ang mga puso ay pinalambot at pinasuko ng pag-aaral ng mahahalagang katotohanang binigay ng Diyos sa atin para sa panahong ito. Lubos na uminom ng tubig ng kaligtasan, upang ito ay mapasa puso ninyo bilang buhay na bukal na umaagos upang panariwain ang mga kaluluwang malapit nang mangapahamak. At ibibigay ng Diyos ang karunungang magbibigay sa inyo ng kakayahang magbahagi ng tama. Gagawin Niya kayong daluyan sa paghahatid ng Kanyang mga pagpapala. Tutulungan Niya kayong ihayag ang Kanyang mga katangian sa pamamagitan ng pagbabahagi sa iba ng karunungan at pang-unawang ibinahagi Niya sa inyo.

Dumadalangin ako sa Panginoon na maunawaan ninyo ang paksang ito sa haba, lawak at lalim nito, nang madama ninyo ang inyong responsibilidad na ipakilala ang karakter ni Cristo sa pagkamatiisin, sa lakas ng loob, at sa matatag na integridad. “At ang kapayapaan ng Diyos, na hindi maabot ng pag-iisip, ang mag-iingat ng inyong mga puso at mga pagiisip kay Cristo Jesus.” Filipos 4:7.— Testimonies , vol. 6, p. 320. (1900)

Manalangin nang Taimtim at may Pagpapakumbaba.—Ang mapagpakumbaba at taimtim na panalangin ay mas maraming magagawa para sa pagpapakalat ng ating mga aklat kaysa sa lahat nang mamahaling pampaganda ng mundo. Kung ibabaling ng mga manggagawa ang kanilang pansin doon sa tunay, buhay, at makatotohanan; kung sila ay mananalangin para sa Espiritu, manimwala, at magtitiwala sa Espiritu Santo, ang Kanyang kapangyarihan ay mabubuhos sa kanila sa malakas na agos ng langit, at ang tama at tumatagal na mga impresyon ay magagawa sa puso ng tao. Kaya manalangin at gumawa, at gumawa at manalangin, at ang Panginoon ay gagawang kasama ninyo.— Testimonies , vol. 6, p. 319. (1900)

Si Satanas ay nasa inyong daanan. Siya ay tusong katunggali, at siya ang umudyok sa mapaminsalang espiritung inyong nakakaharap sa inyong gawain. Ang mga kinokontrol niya ay inuulit ang kanyang mga salita. Kung maaalis lang ang tabing sa kanilang mga mata, yung mga gumagawa ay makikitang ginagamit ni Satanas ang lahat ng kanyang mga paraan upang mahila sila mula sa katotohanan. Sa pagligtas ng mga kaluluwa mula sa kanyang mga pandaraya, higit ang magagawa sa pamamagitan ng pananalanging gaya ni Cristo at panalanging mapagpakumbaba kaysa maraming dada na wala naming panalangin.

Dapat panatilihin ng mga manggagawa na palaging nakaangat ang kaluluwa sa Diyos sa pananalangin.

Manalangin Palagi.— Dapat panatilihin ng mga manggagawa na palaging nakaangat ang kaluluwa sa Diyos sa pananalangin. Hindi sila nag-iisa. Kung sila ay may pananampalataya sa Diyos, kung kanilang nauunawaan na ipinagkatiwala sa kanila ang gawain ng pagbibigay sa mga tao ng liwanag ukol sa mga paksa ng Biblia, patuloy nilang matatamasa ang pakikisama ni Cristo.— Manual for Canvassers, p. 40. (1902)

Kapangyarihan ng Mapilit na Panalangin. — Nanagumpay si Jacob sapagkat siya ay matiyaga at determinado. Ang kanyang karanansan ang nagpapatotoo sa kapangyarihan ng mapilit na panalangin. Ngayon natin dapat matutunan ang liksiyong ito ng nagtatagumpay na panalangin, ng pananampalatayang hindi sumusuko. Ang mga pinakamalaking tagumpay sa iglesya ni Cristo o sa bawat isang Kristiyano, ay hindi yong mga nakakamit dahil sa talento o edukasyon, kayamanan, o pabor ng mga tao. Ito ay ang mga tagumpay na nakamit sa silid ng pakikipagpanayam sa Diyos, kapag ang pananampalatayang maalab at matindi ang paghihirap ay nanghahawak sa malakas na bisig ng kapangyarihan. Yung mga hindi bukal sa loob na iwanan ang bawat kasalanan at hindi masugid na hinahangad ang pagpapala ng Diyos, ay hindi magkakamit nito. Subalit lahat ng manghahawak sa mga pangako ng Diyos gaya ni Jacob, at magiging masikap at matiyaga gaya niya, ay magtatagumpay gaya naman niya na nagtagumpay.— Patriarchs and Prophets , p. 203. (1890)

Bawat Paghihirap ay Isang Panawagan para Manalangin.—Ang landas ng katapatan at integridad ay hindi daang malaya sa mga balakid, pero sa bawat paghihirap ay kailangan nating makita ang isang panawagan para manalangin.— The Desire of Ages , p. 667. (1898)

Mahalaga ang Pananalangin at Pag-aaral ng Biblia.—Alam na alam ni Satanas na lahat ng maaakay niyang pabayaan ang pananalangin at pagsasaliksik ng Kasulatan, ay madadaig ng kanyang pag-atake. Kaya nag-iimbento siya ng bawat posibleng paraan upang libangin ang isipan.— The Creat Controversy , p. 519. (1888)

Yung mga magsusuot ng buong sandata ng Diyos at maglalaan ng ilang oras bawat araw sa pagmumuni-muni at pananalangin at pag-aaral ng Kasulatan ay makokonekta sa langit at magkakaroon ng nakapagliligtas at nakapagbabagong impluwensiya doon sa mga nasa paligid nila.— Testimonies, vol. 5, p. 112. (1882)

Ang landas ng katapatan at integridad ay hindi daang malaya sa mga balakid.

Manalanging Kasama ng mga Tao.—Maraming dahil sa pag-iwas, ay hindi malalaman ang katotohanan malibang ito ay dalhin sa kanilang mga tahanan. Masusumpungan ng nagkakambas ang mga kaluluwang ito at makakapaglingkod sa kanila. May linya ng gawain sa pagbabahay-bahay na kanyang magagawang matagumpay kaysa iba. Makikilala niya ang mga tao at maiintindihan ang mga tunay nilang angangailangan; makakapanalangin siyang kasama nila at maituturo si la sa Kordero ng Diyos na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan. Sa gayon, ang daan ay mabubuksan para ang natatanging mensahe sa panahong ito ay makapasok sa kanilang mga puso.— Testimonies , vol. 6, p. 314. (1900)

Diyos lamang ang makapagbibigay tagumpay maging sa paghahanda o pagpapakalat ng ating mga nilalathala.

Sa Pamamagitan ng Pananalangin at Awit.—Ang gawain ng kulpurtor, na ang puso ay puspos ng Espiritu Santo, ay puno ng magagandang posibilidad para sa kabutihan. Ang paglalahad ng katotohanan sa pag-ibig at kasimplehan, sa mga bahay-bahay, ay kaayon ng tagubilin ni Cristo sa Kanyang mga alagad nang isugo Niya sila sa kanilang unang paglilibot-misyonero. Sa pamamagitan ng mga awiting papuri, sa mapagpakumbaba at taos-pusong pananalangin, ay marami ang maaabot. Ang banal na Manggagawa ay nariyan upang pagtibayin ang paniniwala ng mga puso. “Ako’y kasama ninyong palagi,” ang Kanyang pangako. Sa kasiguruhan ng nananahang presensya ng gayong katulong, makapagtatrabaho tayong may pananampalataya at pag-asa at lakas ng loob.— Testimonies, vol. 9, p. 34. (1909)

Ang Diyos ay Nagbibigay Tagumpay.—Diyos lamang ang makapagbibigay tagumpay maging sa paghahanda o pagpapakalat ng ating mga nilalathala. Kung sa pananampalataya ay pinananatili natin ang Kanyang mga prinsipyo, Siya ay makikipagtulungan sa at i n sa paglalagay ng mga aklat na ito sa mga kamay ng mga makikinabang dito. Ang Espiritu Santo ay dapat hilingin sa panalangin, dapat pagtiwalaan, at paniwalaan. Ang mapagpakumbaba at taimtim na panalangin ay mas maraming magagawa sa pagpapasulong ng pagpapakalat ng ating mga aklat kaysa sa lahat ng mamahaling pampaganda ng sanlibutan.— Testimonies , vol. 7, pp. 158, 159. (1902)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ano ang ibig sabihin ng “ugali ang higit na pananalangin”?
ldquo;Dapat panatilihin ng mga manggagawa na____________ ____________ang kaluluwa sa Diyos sa pananalangin.”

2. Gaano kahalaga sa publishing ministry ang pananalangin?
“Ang ____________ at ____________ na panalangin ay mas maraming magagawa para sa ____________ng ating mga aklat kaysa sa lahat nang mamahaling ____________ ng mundo.”

3. Ano ang dapat ipanalangin ng mga kulpurtor?
a. “Sa ating mga kulpurtor...manalangin para sa mas ____________ na ____________. .”
b. “Kung sila ay mananalangin para sa... ____________ ____________ , ang Kanyang kapangyarihan ay mabubuhos sa kanila sa malakas na agos ng langit.”
c. “Makikilala niya ang mga ____________ at maiintindihan ang mga tunay nilang pangangailangan; makakapanalangin siyang kasama nila.”

Pangkat III - Ang Kulpultor Sa Gawa

paggawa sa mga kandidato para sa langit
ni levi j. estores na isinalaysay kay nestor c. rilloma

Pagkamalikhain at talino,” ang di-sinasadyang naisagot ni Esther Bonan-Almocera, isang credential na kulpurtor sa Central Philippine Union Conference, nang tanungin siya tungkol sa lihim na pormula sa pagtatagumpay.

Pangalawang anak sa pitong magkakapatid, si Esther ay lumaki sa isang Adventistang pamilya sa Lutopan, Toledo City. Bagaman hanggang third year high school lamang, hindi pinayagan ni Esther ang kakulangan niya sa edukasyong pormal na makahadlang sa kanyang pangarap na magamit sa gawain ng Panginoon.

Ang pangarap ay naging totoo noong 1993 nang sumali siya sa literature ministry. Gayunman, ang pagiging instrumento ng Diyos ay hindi madaling responsibilidad. Ngunit ang kanyang pagtatalaga at paghahandog ng sarili ay nagbigay-kapangyarihan sa kanya upang makayanan ang parang mahihirap na panahon nang sumunod na mga taon. Dahil sa kanyang mabuting halimbawa, sumunod sa kanyang mga yapak ang asawa niya.

Higit sa 10 taon na ngayon, may kahusayang napanatili niya ang kanyang pagiging credential. May kakaiba sa kanyang istilo ng pagkakambas para siya’y makabuo ng matibay at di mapagaalinlanganang pagkakaunawaan sa pagitan niya at ng higit sa 300 na kustomer.

Kaya, paano ba niya nagagawa ito bukod sa kanyang pormula ng pagkamalikhain at talino? “Ang mga kustomer ko ay nilikha para makipagkapwa. Kailangan nila ng pagpapahalaga, pagmamahal, pagkalinga,” bulalas niya na ang mukha ay nasisinagan ng dalisay na kagalakan “kaya lagi akong naghahanap ng panahon para mapadalhan ang bawat isa sa kanila pati ang mga pamilya nila ng mga kard tuwing may espesyal na okasyon. Sa pamamagitan ng simpleng pagpapahayag na ito, nadarama nilang sila’y importante at espesyal.”

Nang tanungin kung bakit niya ginagawa ito, ipinaliwanag niya na mahalagang mahal mo ang iyong mga kustomer. “Sila ang pinagmumulan ng iyong tagumpay. Kung tutuusin nga, ang literature ministry ay isang gawaing nagmamalasakit sa mga taong kandidato para sa langit.”

Kapag siya ay kasama sa tour, sa loob o labas ng bansa, bumibili siya ng mga regalong souvenir para sa mga kustomer niya. Hindi lamang may paggalang at malasakit ang pagturing niya sa kanila; itinuturing din niya sila bilang kapamilya. Para sa kanya, ang mapagmahal na pagpapamalas na ito ay isang puhunan na rin. Ito ay isang paraan para mapanatili ang kanyang pakikipag-ugnayan sa kanila. Kaya, kapag bumibisita siya sa kanila para sa karagdagang order o para ipakilala ang bagong produkto, hindi nila siya tinatanggihan.

Ngayon, si Esther ay meron nang kalahating milyong puhunan— ang resulta ng matapat na pagsisikap niya sa paghanap ng panahon para patuloy na mapanatili ang unawaan nila ng kanyang mga kustomer at pagturing sa kanila bilang napakaimportanteng mga tao. Para sa kanya, ang linyang, “Ang kustomer ay laging tama!” ay hindi lamang isang kasabihan sa gawain kundi isa ring uri ng pamumuhay ng bawat Kristiyanong sales representative.

Kabanta 13 - Mga Kaalaman sa Pagbebenta

Pagpapakilala ng Ating mga Aklat.—Ang ibang mga naglilimbag ay may mga regular na sistema sa pagpapakilala sa pamilihan ng mga aklat na wala namang pakinabang. “Ang mga anak ng sanlibutang ito sa kanilang henerasyon ay higit na tuso kaysa mga anak ng liwanag.” Ang magagandang pagkakataon ay sumasapit halos araw-araw kung saan, ang mga tahimik na tagapaghatid ng katotohanan ay maaaring maipakilala sa mga pamilya at sa bawat tao; subalit hindi sinasamantala ng mga tamad at pabaya ang mga pagkakataong ito. Kaunti lamang ang mga buhay na mangangaral. May isa lang kung saan dapat sana’y may isang daan. Maraming nakakagawa ng malaking kamalian sa hindi paggamit ng kanilang mga talento sa pagsisikap na iligtas ang mga kaluluwa ng kapwa nila.

Daan-daang tao ang dapat na kasangkot sa pagdadala ng liwanag sa ating mga lungsod, bayan, at baryo. Ang isipan ng publiko ay dapat makilos. Sabi ng Diyos: Ibigay ang liwanag sa lahat ng bahagi ng bukiran. Kanyang ipinanukalang ang mga tao ay maging daluyan ng liwanag, at dinadala iyon doon sa mga nasa kadiliman.— Testimonies , vol. 4, p. 389. (1880)

Dapat bumuo ng mga grupo sa pagkakambas para sa pagbebenta ng ating mga babasahin upang maliwanagan ang sanlibutan kung anong kinakaharap natin.— Review and Herald, June 2, 1903.

Pinalalaki ng Pagpapakalat ang Pangangailangan.—Ang ating mga bahay-palimbagan ay dapat magpakita ng kapansin-pansing pag-unlad. Maipagpapatuloy ito ng ating mga kapatiran kung sila ay magpapakita ng desididong hangarin na ialok ang ating mga nilalathala sa publiko....Kung mas malawak ang pagpapakalat ng ating mga nilalathala, mas lalawak din ang pangangailangan sa mga aklat na ginagawang malinaw ang mga Kasulatan ng katotohanan. Maraming nayayamot sa mga pagbabagu-bago, kamalian, at pagtalikod ng mga iglesya, at pati sa mga kapistahan, peryahan, sugalan at napakarami pang imbensyon para makapangikil ng pera na gagamitin ng iglesya. Marami ang naghahanap ng liwanag sa kadiliman. Kung ang ating mga babasahin, polyeto, at mga aklat na nagpapahayag ng katotohanan sa maliwanag na pananalita ng Biblia ay maipapakalat nang husto, matutuklasan ng marami na iyon nga ang kailangan nila. Subalit marami sa ating mga kapatid ay nag-aasal na para bang lalapit sa kanila ang mga tao o susulat sa ating mga opisina para magkaroon sila ng mga babasahin, samantalang libu-libo ang hindi nakakaalam na meron palang mga ganito.

Itaas ang Kahalagahan ng mga Aklat.—Nananawagan ang Diyos sa Kanyang bayan na kumilos gaya ng mga buhay na tao at hindi maging tamad, makupad, at walang-pakialam. Dapat nating dalhin ang mga babasahin sa mga tao at himukin silang tanggapin, na ipinakikita sa kanila na mas higit pa ang kanilang matatanggap kaysa sa halaga ng pera nila. Itaas ang kahalagahan ng mga aklat na inyong iniaalok. Hindi ninyo maaaring ipalagay na sobrang taas na ito.— Testimonies, voi. 4, p. 392. (1880)

Mga Presyo ng Ating mga Babasahin.—Ang ilang mga bagay na may mabigat na kahalagahan ay hindi nakatatanggap ng nararapat na pansin sa ating mga opisina ng palimbagan. Ang mga taong nasa mga posisyong may pananagutan ay gumawa sana ng mga plano para maipakalat ang ating mga aklat at hindi nakalapag lamang sa mga istante, namamatay pagkagaling sa palimbagan. Ang ating mga kapatid ay huli na sa panahon at hindi sumusunod sa nagbubukas na paggabay ng Diyos.

Marami sa ating mga nilalathala ay tinapon sa mga pamilihan sa napakamurang halaga anupa’t ang kinita ay hindi sapat na tustusan ang opisina at makapagtabi ng pondong patuloy na magagamit. At yung sa ating mga kapatiran na walang tanging pasanin sa iba’t-ibang sangay ng gawain...ay hindi nakakaalam ng tungkol sa pangangailangan ng gawain at puhunang kailangan para patuloy na tumakbo ang gawain. Hindi nila nauunawaan ang mga pananagutan sa mga kalugihan at gastusin araw-araw na nagaganap sa gayong mga institusyon. Parang iniisip nila na ang lahat ay tumatakbong walang masyadong inaalala o gagastusing pera, kung kaya’t hinihiling nila na kailangang ibaba ang presyo ng ating mga babasahin, kaya kakaunti lang ang naiiwang tubo.

Itaas ang kahalagahan ng mga aklat na inyong iniaalok. Hindi ninyo maaaring ipalagay na sobrang taas na ito.

At pagkatapos na maibaba ang mga presyo sa halos ay nakakapinsalang halaga, sila ay nagpapakita ng mahinang interes para mapataas ang benta ng mismong mga aklat na hiniling nilang babaan ang mga presyo. Ang mimmithi ay nakamit, nawawala na rin ang kanilang pasanin, kung kailan sila’y dapat magkaroon ng masigasig na malasakit at tunay na pag-aalala para ipagpatuloy ang pagbebenta ng mga babasahin, sa gayon ay naihahasik ang mga binhi ng katotohanan at nadadala ang kita sa mga opisina upang gawing puhunan sa iba pang mga ililimbag.

May malaking kapabayaan ng tungkulin sa bahagi ng mga ministro sa hindi pagtawag ng pansin ng mga iglesya sa mga lugar na pinaglilingkuran nila tungkol sa bagay na ito. Kapag minsang naibaba ang presyo ng mga aklat, napakahirap na bagay ang maibalik ang mga iyon sa dating pinagbabatayan ng bayaran, dahil ang mga taong makikitid ang isipan ay magsasabing, Nakikipagsapalaran, na hindi naiintindihang walang taong nakikinabang, at ang mga kinakasangkapan ng Diyos ay hindi dapat mabalda dahil sa kakulangan ng puhunan. Ang mga aklat na dapat sana ay malawakang ipinapakalat ay nakatambak na walang gamit sa mga opisina ng palimbagan dahil walang sapat na interes na ipinakikita upang maipalaganap ang mga ito.

Ang palimbagan ay kapangyarihan; pero kung mamamatay ang mga produkto nito dahil sa kakulangan ng mga taong magpapatupad ng mga plano para malawakang ipalaganap ang mga iyon, ang kapangyarihan nito ay nawawala. Bagaman laging may matalas na pananaw para makita ang pangangailangang maglaan ng gastusin para sa mga kagamitang magpaparami ng mga aklat at polyeto, ang mga piano para mabawi ang perang ipinuhunan upang makapaglimbag ng iba pang mga babasahin, ay napapabayaan. Ang kapangyarihan ng palimbagan, kasama ang lahat nitong kapakinabangan, ay nasa kanilang mga kamay; at magagamit nila itong may lubos na kabuluhan, o maaari si lang magpatulug-tulog at sa hindi pagkilos ay mawala ang mga pakinabang na maaaring mapasakanila. Sa matalinong pagkakalkula maipaaabot nila ang liwanag sa pagbebenta ng mga aklat at polyeto. Maipadadala nila ito sa libu-libong pamilyang nakaupo ngayon sa kadiliman ng kamalian.— Testimonies , vol. 4, pp. 388, 389. (1880)

Huwag Umasa sa mga Papremyo.—Yung mga may tunay na pagpapakumbaba, at ang mga isipan ay pinalawak ng mga katotohanang nalahad sa ebanghelyo, ay magkakaroon ng impluwensiyang mararamdaman. Sila ay gagawa ng impresyon sa mga isip at puso, at mas maraming gagalang sa kanila, maging sa mga hindi nila kaisa sa pananampalataya. Sa mga katotohanan ng Biblia at sa makabuluhang mga babasahin natin, magkakaroon sila ng tagumpay sapagkat bubuksan ng Panginoon ang daan para sa kanila. Pero kung ipipiIit natin ang ating mga babasahin sa mga tao sa pamamagitan ng mga regalo o mga papremyo, ito ay walang permanenteng impluwensiya para sa kabutihan. Kung ang ating mga manggagawa ay lalabas na umaasa sa mga katotohanan ng Biblia, na may pag-ibig kay Cristo at pag-ibig sa mga kaluluwa sa puso nila, mas higit ang magagawa nila sa pagkakaroon ng mga permanenteng subscriber kaysa sa umasa sa mga papremyo o mababang presyo. Ang paglalantad sa mga pang-akit na ito para makuha ang babasahin ay nagpapakitang ito ay hindi makapag-aangkin ng tunay na kahalagahan sa sarili nito. Mas magiging maganda ang resulta kung ang inilantad ay ang mga babasahin, at ang perang ginastos sa mga papremyo ay inireserba para makapamahagi ng ilang libreng kopya. Kapag nag-alok ng mga papremyo, maaaring mapakuha ng babasahin ang mga hindi sana kukuha, subalit ang iba ay hindi magsu- subscribe dahil iniisip nilang iyon ay isang pakikipagsapalaran. Kung ilalahad ng nagkakambas ang kahalagahan ng babasahin mismo, na ang kanyang puso ay umaasa ng tagumpay sa Diyos, at hindi aasa nang husto sa mga papremyo, mas marami siyang magagawa.— Testimonies, vol. 5, p. 401. (1885)

Dapat makakuha ng mga magkakambas na magdadala ng mga aklat na Ang Malaking Tunggalian, Mga Patriarka at Propeta, Ang BukaI ng Buhay, Daniel and the Revelation, at iba pang mga aklat na kagaya nito, mga taong may pagkaunawa sa kahalagahan ng mga bagay na nilalaman ng mga aklat na ito, at may pang-unawa sa gawaing dapat gawin upang akitin ang mga tao sa katotohanan. Sa mga ganitong kulpurtor ibibigay ang espesyal na tulong na higit sa lahat ng kapakinabangang inihalimbawa. Ang mga nagkakambas na ipinanganak na muli sa pamamagitan ng gawain ng Espiritu Santo ay sasamahan ng mga anghel na mauuna sa kanila sa mga tahanan ng mga tao upang ihanda ang daan para sa kanila.— Manuscript 131, 1899 .

Buksan ang mga Pintuan sa Pamamagitan ng Paggalang at Kabaitan.—Isa sa pinakasimple pero pinakaepektibong mga pamamaraan ng trabaho ay yung sa kulpurtor. Sa magalang na pagkilos at kabaitan, maaaring mabuksan ng ganitong manggagawa ang pintuan ng maraming tahanan. Kapag pinapasok siya ng mga taong hindi kaki lala, dapat ipakita niyang siya ay maalalahanin at matulungin. Hindi siya dapat maging pabigat, na naghihintay na pagsilbihan nung mga taong patung-patong ang mga gawaing-bahay. Kung merong may sakit sa tahanan habang naroon siya, gawin niya ang lahat ng kaya niya upang makatulong. Minsan, makakatagpo siya ng mga taong nagsasabing masyado si lang abala para makinig sa kambas o pagbasa ng Biblia. Madalas, maaari niyang makuha ang kanilang pansin sa pamamagitan ng pagtulong sa kanilang gawain.— Manuscript 26, 1905 .

Kunin ang Tiwala sa Pamamagitan ng Pagkamatulungin.—Sa pagtigiI sa mga tahanan ng mga tao, makibahagi sa mga pasanin ng tahanan....Tulungan ang pagod na ama sa paggawa ng mga atupagin. Magpakita ng aliw sa mga bata. Maging maunawain. Gumawang may pagpapakumbaba, at ang Panginoon ay gagawang kasama ninyo.— Review and Heralds , Nov. 11, 1902.

Sa bawat dinadalaw ninyong lugar, makakasumpong kayo ng mga may sakit at nagdurusa. Bigyan si la ng ginhawa kung maaari, bagaman dahil dito ay maaantala kayo ng ilang oras....Ang paggamit ng mga simpleng paraan sa pagpapagaling ng mga may sakit ay magiging isang ilustrasyon. Kung sumasang-ayon, ipanalangin ninyo ang may karamdaman. Maaaring ibangon siya ng Diyos, at ito ay magiging saksi sa katotohanan. Sabihin sa mga pamilyang nadadalaw ninyo kung ano ang dapat nilang gawin upang manatiling malusog. Magdala kayo ng ilang mga polyeto tungkol sa repormang pangkalusugan, at iwanan ang mga ito sa mga tao. Sa gayon, makapaghahasik kayo ng mga binhi ng katotohanan.— Manuscript , 18a, 1901.

Simpleng Panggagamot.—Ang mga nagkakambas ay dapat makapagbigay ng mga tagubiIin tungkol sa panggagamot ng mga may sakit. Dapat silang matuto ng mga simpleng pamamaraan ng pangkalinisang panggagamot. Sa gayon, maaari silang maglingkod bilang mga medical missionary, na naglilingkod sa mga kaluluwa at katawan ng mga nagdurusa. Ang gawaing ito ay sumusulong na dapat ngayon sa lahat na bahagi ng mundo. Sa gayon, ang karamihan ay mapapagpala ng mga panalangin at tagubiIin ng mga lingkod ng Diyos.— Testimonies , vol. 6, p. 324.

Ipakita ang Kahalagahan ng Malusog na Pamumuhay.—Hindi dapat kalimutan ng mga nagkakambas na si la ay kailangang magsikap sa pagsasagawa ng gawain ng medical missionary. Ang mga babasahing tumatalakay sa repormang pangkalusugan ay kailangang-kailangan na ngayon ng sanlibutan. Ang kawalang-pagpipigil ay nagsisikap na magtagumpay. Ang pagpapalayaw sa sarili ay lumalago. Malaki ang magagawa ng nagkakambas sa kanyang gawain upang maipakita sa mga dinadalaw niya ang kahalagahan ng malusog na pamumuhay. Sa halip na tumira sa hotel, kung maaari, dapat siyang makakuha ng matutuluyan kasama ng isang pribadong pamilya. At kapag umupo siya sa hapag-kainan kasama ang pamilya, dapat niyang isakabuhayan ang tagubiling ibinigay sa mga isinulat na pangkalusugan na kanyang ipinagbibili. Kapag may pagkakataon, magsalita siya tungkol sa kahalagahan ng repormang pangkalusugan. Kung magalang siya sa salita at gawa, makikita niyang ang kanyang mga salita ay mag-iiwan ng impresyon para sa ikabubuti.— Manuscript 113, 1901.

Tawagin ang Pansin sa Literaturang Pangkalusugan.—Sabihin sa mga taong may ipinagbibili kayong mga aklat na nagbibigay ng napakahalagang mga turo ukol sa mga sakit at karamdaman at kung paano maiiwasan ang mga ito, at ang pag-aaral ng mga turong ito ay nakakabawas ng pagdurusa at nakakatipid ng malaking perang ibinabayad sa doktor. Sabihin sa kanila na sa mga aklat na ito ay may payong hindi nila maaaring makuha sa kanilang mga manggagamot sa maiikling pagbisitang ginagawa nila.— Manuscript 113, 1901.

Isa sa pinakasimple pero pinakaepektibong mga pamamaraan ng trabaho ay yung sa kulpurtor.

Dahil “nakasuot sa inyong mga paa ang pagiging handa para sa ebanghelyo ng kapayapaan,” magiging handa kayong lumakad sa pagbabahay-bahay dala ang katotohanan sa mga tao. Minsan, mapapansin ninyong nakakainip ang ganitong trabaho; subalit kung hahayo kayo sa pananampalataya, ang Panginoon ay mauuna sa inyo, at tatanglawan ng Kanyang liwanag ang inyong daanan. Sa pagpasok ninyo sa mga tahanan ng inyong mga kapwa upang ipagbili o ipamigay ang ating mga literatura, at upang mapagpakumbabang ituro sa kanila ang katotohanan, sasamahan kayo ng liwanag ng langit. Matutunang awitin ang napakasimpleng mga awit. Ang mga ito ay makatutulong sa inyong pagbabahay-bahay, at ang mga puso ay hihipuin ng kapangyarihan ng Espiritu Santo....Matatamasa natin ang pakikisama ng mga anghel sa langit. Maaaring hindi natin makita ang kanilang mga anyo, ngunit sa pananampalataya ay malalaman nating sila ay kasama natin.— Review and Herald, Nov. 11, 1902.

Ang Tunay na Pakay.—Sa marami nating kulpurtor, maraming umalis sa mga tamang prinsipyo. Sa pagnanasang magkamit ng makamundong pakinabang, ang kanilang mga isip ay napalayo sa tunay na pakay at diwa ng gawain. Huwag mag-akala ang sinuman na ang pagpapakita ay gagawa ng tamang impresyon sa mga tao. Hindi nito makukuha ang pinakamagaling o mga pinakapermanenteng resulta. Ang gawain natin ay ang akayin ang mga isipan sa dakilang napapanahong katotohanan. Kapag ang ating mga sariling puso lamang ay puspos ng espiritu ng mga katotohanang sinasaad sa aklat na ating ipinagbibili, at sa kapakumbabaan ay tinatawag natin ang pansin ng mga tao sa mga katotohanang ito, magbubunga ng tunay na tagumpay ang ating mga pagsisikap; sapagkat doon pa lamang ang Espiritu Santong nagkukumbinsi sa kasalanan, katuwiran, at sa kahatulan ay duroon upang akitin ang mga puso.— Testimonies , vol. 6, pp. 318, 319. (1900)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1.Anong mga “kaalaman sa pagbebenta” ang masusumpungan sa kabanatang ito?
a. ” ____________ ang ____________ ng mga aklat na inyong iniaalok.”
b. “Marami sa ating mga nilalathala ay tinapon sa mga pamilihan sa ____________ halaga anupa’t ang ____________ ay hindi sapat na tustusan ang opisina at makapagtabi ng ponding patuloy na magagamit.”
c. “Kung ilalahad ng nagkakambas ang ____________ ng babasahin mismo...at hindi aasa nang husto sa mga ____________, mas marami siyang magagawa.”
d. “Minsan, makatatagpo siya ng mga taong nagsasabing masyado silang ____________ para makinig.... Madalas, maaari niyang makuha ang kanilang pansin sa pamamagitan ng ____________ sa kanilang gawain.”
e. “Makakasumpong kayo ng mga may ____________ at ____________ Bigyan sila ng ____________ kung maaari, bagaman dahil ditto ay maaantala kayo ng ilang oras.”
f. “Ang mga nagkakambas ay dapat makapagbigay ng mga ____________ tungkol sa panggagamot ng mga may sakit.”
g. “Kapag may pagkakataon, magsalita siya tungkol sa kahalagahan ng ____________. ____________”
h. Tawagin ang pansin sa kahalagahan ng literaturang pangkalusugan.
Nagbibigay sila ng mga turo “kung paano ____________ ” ang mga sakit at karamdaman.
• “Ang pag-aaral ng mga turong ito ay nakakabawas ng ____________ at ____________ ng malaking perang ____________ sa ____________. ____________”
• Ang mga aklat ay may ” ____________hindi nila maaaring makuha sa kanilang mga manggagamot sa ____________ ____________ ginagawa nila.”

Kabanta 14 - Ang Kulpurtor at ang Pananalapi

Maagang Pagbabayad sa mga Aklat.—Ang gawain ay pahintu-hinto dahil ang mga prinsipyo ng ebanghelyo ay hindi nasusunod ng mga nagsasabing sumusunod kay Cristo. Ang maluwag na pamamaraang isinagawa ng kapwa matatanda at mga kabataang kulpurtor ang kanilang trabaho ay nagpapakitang may mahahalagang liksiyon silang dapat matutunan. Maraming pabasta-bastang trabaho ang iniharap sa akin. Sinanay ng ilan ang kanilang sarili sa mga ugali na may kakulangan, at ang kakulangang ito ay nadala sa gawain ng Diyos. Ang mga tract and missionary society [Palimbagan ng mga Aklat at Biblia] ay labis na nasangkot sa pangungutang dahil sa pagkukulang ng mga nagkakambas na magbayad ng kanilang mga utang. Pakiramdam ng mga nagkakambas ay minamaltrato sila kapag hiniling na maagang magbayad para sa mga aklat na natanggap nila mula sa mga bahay-palimbagan. Pero ang iutos ang maagang pagbabayad ang siyang tanging paraan para maipagpatuloy ang gawain.

Ganap na Katapatan.—Dapat talagang maayos ang mga bagay-bagay anupa’t ang mga nagkakambas ay magkakaroon ng sapat na ikabubuhay nang hindi sobra ang paglalabas ng pera. Ang pintuang ito ng tukso ay dapat sarhan at harangan. Kahit gaano pa katapat ang mga nagkakambas, may mga mangyayari sa kanyang gawain na magiging matinding tukso sa kanya.

Ang katamaran at pagkabatugan ay hindi bungang galing sa puno ng Kristiyano. Walang kaluluwang nakapagsisinungaling at nakakapandaya sa pangangasiwa ng mga pag-aari ng Panginoon ang makatatayong walang-sala sa harapan ng Diyos. Ang lahat nang gumagawa ng ganito ay itinatanggi si Cristo sa gawa. Habang sinasabi nilang sinusunod at itinuturo nila ang utos ng Diyos, hindi nila napananatili ang mga prinsipyo nito.

Huwag Cumastos Nang Watang-Pakundangan.—Ang mga pagaari ng Panginoon ay kailangang pangasiwaan nang may katapatan. Pinagkatiwalaan ng Panginoon ang mga tao ng buhay at kalusugan at pangangatwiran. Ibinigay Niya sa kanila ang lakas ng katawan at isipan upang gamitin; at hindi ba’t dapat na ang mga kaloob na ito ay gamiting may katapatan at sikap sa kaluwalhatian ng ngalan Niya? Inisip-isip ba ng ating kapatiran na sila’y mananagot sa bawat talentong ibinigay sa kanila? Mahusay ba nilang ipinangalakal ang mga pag-aari ng Panginoon, o walang pakundangang ginastos nila ang yaman Niya, at nakalista kaya siIa sa langit bilang di-tapat na mga alipin? Ginagastos ng marami ang pera ng kanilang Panginoon sa magugulong libangan kung tawagin; hindi sila nagkakamit ng karanasan ng pagtanggi sa sarili, kundi gumagastos ng pera sa mga walang kabuluhan, at hindi pinapasan ang krus pasunod kay Jesus. Maraming nabiyayaan ng magagandang pagkakataong bigay ng Diyos ay sinayang ang kanilang mga buhay at ngayon ay makikitang naghihirap at naghihikahos.

Nananawagan ang Diyos na gumawa ng disididong pag-unlad sa iba’t ibang sangay ng gawain. Ang natapos na trabahong may kaugnayan sa gawain ng Diyos ay dapat natatatakan ng katumpakan at kawastuan. Wala pang naging matibay at disididong pagsisikap na magdadala ng kinakailangang pagbabago.— Testimonies , vol. 6, pp. 337, 338. (1900)

Huwag Pumasok sa Pagkakautang.—Lahat ay dapat maging matipid. Walang manggagawang dapat mangasiwa ng kanyang mga gawain sa paraang magkakautang. Ang ugaling pagkuha ng pera sa ingatang-yaman bago pa sumahod ay isang bitag. Sa ganitong paraan, ang pinagkukunan ay nalilimitahan, kaya ang mga manggagawa ay hindi matustusan sa gawaing misyonero. Kapag ang isa ay kusang sumangkot sa pangungutang, kanyang pinupulupot ang sarili niya sa isa sa mga lambat ni Satanas para sa mga kaluluwa.— Manual for Canvassers , p. 65. (1902)

Mga Nagkakambas na Umaasang Matulungan.—Kapag nagigipit, ang ilang nagkakambas ay umaasang ang pera ay kukunin sa ingatang-yaman upang tulungan sila, tapos, muli lang babalik sa mga kalagayan ng kagipitan, at muling mangangailangan ng tulong. Yung mga katiwala ng pananalapi sa ingatang-yaman ay kailangang maging matalas sa pagbabantay at siguruhing ang panustos ay hindi mauubos sa ganitong mga pagkakalubog. Kung sa pamamagitan ng pagkakambas ay hindi madadala ng mga tao sa ingatang-yaman ang bawat pisong talaga namang para dito, patigilin na lang sila kung saanman sila naroroon. Hindi dapat sila pumasok sa pagkakambas malibang madadala nila ang mga salapi sa ingatang-yaman, sa halip na nakawan ito.— Manual for Canvassers , p. 65. (1902)

Tapat, Tunay, at Totoo.—Ang pagkakambas ay hindi dapat isagawa sa mahina at maluwag na paraan. Yung mga nasa trabahong nangangailangan ng pangangasiwa ng pera ay dapat panatilihin ang mahigpit na pagtatala ng bawat baryang pumapasok at lumalabas. Ang edukasyong nakamit sa pagiging tumpak ay iaangkop sila sa malaking kapakinabangan.

Kung ang nagkakambas ay patuloy ang pag-order ng mga aklat, at wala naman siyang report ng trabaho, walang sinasabi tungkol sa pagdi-deliver at sa resibo at pinagkagastusan ng perang nasa kanya, yung mga namamahala sa gawain ay dapat pagsikapang tiyakin sa isang maayos at magiliw na paraan kung ano ang totoong sitwasyon. Ang malayang pagtustos ng mga aklat sa ahente hanggang sa siya ay malubog sa utang ay isang gawaing hindi makatarungan sa nagkakambas at pati sa mga pinagtatrabahuan niya. Ang gayong maluwag at walang-ingat na paraan ng pagtatrabaho ay nagdadala ng kawalang pag-asa.

Ang manggagawang nakikitang hindi niya kayang managumpay sa pagkakambas ay dapat magtungo sa mga tamang tao at sabihin sa kanilang hindi siya makapagpapatuloy sa gayong linya ng gawain.

Bawat nagkakambas ay dapat maging tapat, tunay, at totoo. Anong daming kaluluwa ang sana’y naligtas sa tukso, at anong daming paghihinagpis ang sana’y naiwasan, kung ang lahat nating manggagawa ay nasanay na maging tapat sa prinsipyo gaya ng bakal!— Manuscript 20, 1904 .

Mga Resulta ng Pabayang Pag-uugaling Pinansyal.—Ang ilang nagkakambas ay isinasagawa ang kanilang trabaho sa burara at maluwag na paraan anupa’t parating inuubos ang mga pondong kailangan para maipagpatuloy ang gawain. Nakapagbenta sila ng mga aklat at nagbigay ng impresyong sila ay gumagawa para sa gawain, ngunit sa halip na ibalik ang perang kailangang-kailangan para maisulong ang gawain, kinuha nila ang maraming pera mula sa ingatang-yaman. Ang mga perang dumaan sa kanilang mga kamay, na hindi naman kanila, ay inilaan nilang pambayad sa kanilang mga gastusin, sa gastusin ng kanilang sariling pamilya, o para bigyang lugod ang mga kakonektado ng kanilang pamilya.

Sa paglaan para sa kanilang sariling gamit ng perang para sa gawain ng Diyos, inilalagay ng mga nagkakambas ang kanilang sariIi sa kahirapan, ihinihiwalay ang kaluluwa nila sa Diyos, at lumilikha ng damdamin ng kawalang-katiyakan, nawawalan ng tiwala sa mga gumagawang kasama nila sa bukiran. Gayundin gumagawa sila ng hindi makatarungan sa kanilang mga kapwa manggagawa. Ang mga taong ginagawa ang kanilang pinakamabuti ay nanganganib na mapagsuspetsahan, at sa gayon ay nagdurusa dahil sa kagagawan ng mga taong hindi mapagkakatiwalaan.

Ang resulta, nadadamay ang gawain ng Diyos sa gulo at nalalagay sa kahihiyan, at ang mas malalaking pasanin ay iniaatang sa mga itinalagang magdala ng mabibigat na responsibilidad. Kung ang pabayang paraang ito ng pagsasagawa ng trabaho ay papayagang magpatuloy, hindi lamang nito sasaidin ang pera sa ingatang-yaman, kundi puputulin pa nito ang mga panustos na dumadaloy mula sa mga tao. Sisirain nito ang tiwala nila doon sa mga namumuno sa gawain na nangangasiwa ng mga pondo, at aakayin ang marami para ihinto na ang kanilang mga regalo at handog.

Ang hakbangin ng mga pabayang manggagawang ito ay nagbibigay ng pasaning nakakapighati ng puso sa mga taong nasa posisyon ng pangunguna. Natataranta silang alamin kung paano nila mababantayan ang gawain ng Diyos laban sa bawat uri ng pagnanakaw, at maligtas pa rin ang mga kaluluwa ng mga taong mali ang pagkaunawa sa kung ano ang tunay na katapatan.

Ang pamimihasa sa panghihiram ng pera upang maibsan ang ilang agarang pangangailangan, at hindi nagkukuwenta para makaltasan ang pagkakautang, gaano man kakaraniwan, ay nakasisira. Nais ng Panginoon na ang lahat ng naniniwala sa katotohanan ay magbalik-loob mula sa ganitong pamumuhay ng pandaraya sa sarili. Dapat nilang piliing magtiis sa paghihikahos kaysa makagawa ng bagay na hindi tapat.... Kung yung nakakakita ng katotohanan ay hindi nagbabago sa pag-uugali na kaayon sa nagpapabanal na impluwensiya ng katotohanan, sila’y magiging pampalasa ng kamatayan sa kamatayan. Magiging mali ang paglalarawan nila sa katotohanan, magdadala sila ng kahihiyan dito, at malalapastangan si Cristo, na Siyang katotohanan.

Ang tanong na dapat isaalang-alang ay, Sa anong paraan maipasusulong ang gawain, at mapipigilan ang mga nagkakambas na ipahiya ang gawain at mag-atang ng pabigat sa mga bahaypalimbagan dahil sa pabaya at makasariling paraan ng paggawa ng trabaho. Ang tanong na ito ay napakahalaga.— Manuscript 168, 1898.

Dagdag na Pagkakakitaan.—Inilagay ng ilan ang kanilang mga sarili at pamilya sa lubhang nakapanggigipit na kalagayan dahil sa mahinang pangangasiwa sa pagkakambas ng aklat. Sila ay nasadlak sa pagkakautang, at nakahiram ng pera sa mga taong hindi natin kapananampalataya.

Sa trabahong pagpapakalat ng ating mga nilalathala at pagtataguyod ng katotohanan, ang ilan ay may pinaghahalong pamamaraan, pagbili at pagbebenta. Ito ay isang masamang kombinasyon. Sa pagtatrabaho upang kumita para sa kanilang mga sarili, natutukso sila ng pag-asang makabili ng mga bagay na mura at ibenta ang mga iyon sa mas mataas na halaga. Dahil dito, itinuturing sila ng mundo bi lang mga manggagantso, mga taong nagsasamantala para sa kanilang mga sarili at hindi iniisip ang kalagayan ng iba. Hindi nila sinusunod ang mga utos ng Diyos; sapagkat hindi nila iniibig ang kanilang kapwa gaya ng kanilang sarili.— Manual for Canvassers, p. 62. (1902)

Hindi Pinakamahalaga ang Pinansiyal na Pakinabang.—Kapag ang ating mga kulpurtor ay nakontrol ng espiritu ng pinansiyal na pakinabang, kung pinakakalat nila ang aklat para lang kumita ng napakalaking pera, at mabalewala ang ibang pangangailangan ng mga tao, ang tanong ko, Sa anong paraan na ang ginagawa nila ay gawaing misyonero? Nasaan ang espiritung misyonero, ang espiritu ng pagsasakripisyo ng sarili? Ang gawain ng matalinong kulpurtor na may-takot sa Diyos ay inilarawang kapantay ng sa ministro ng ebanghelyo. Kung gayon, dapat bang makadama ang nagkakambas ng kalayaan, nang higit pa sa ministro, na gumawa mula sa mga makasariling motibo? Dapat ba siyang maging hindi tapat sa mga prinsipyo ng gawaing misyonero, at ipagbili lamang yong mga aklat na pinakamura at pinakamadaling dalhin, at kaligtaan ang pagdadala sa mga tao ng mga aklat na magbibigay ng lubos na liwanag, dahil sa paggawa ng ganito mas higit ang kikitain niya para sa kanyang sarili? Paanong nahahayag ang espiritu ng misyonero dito? Di ba’t ang pagkakambas ay huminto nang maging kung ano dapat ito? Bakit walang nagsasalita upang itama ang ganitong kalagayan ng mga bagay?— Manual for Canvassers, pp. 47, 48. (1902)

Ngunit maraming naaakit sa pagkakambas para ipagbili ang mga aklat at larawang hindi naghahayag ng ating pananampalataya, at hindi nagbibigay ng liwanag sa bumibili. Naaakit silang gumawa ng ganito dahil ang mga inaasahang pananalapi ay parang mas maigi kaysa mga maidudulot sa kanila bilang mga lisensiyado. Ang mga taong ito ay hindi nagkakaroon ng tanging kaangkupan sa ministeryo ng ebanghelyo. Hindi sila nagkakaroon ng karanasang iyon na magaangkop sa kanila sa gawain. Hindi sila natututong buhatin ang pasanin para sa mga kaluluwa at araw-araw na magtamo ng kaalaman ukol sa pinakamatagumpay na paraan ng panghihikayat ng mga tao sa katotohanan. Sinasayang nila ang panahon at mga pagkakataon.

Ang mga taong ito ay malimit na lumilihis sa mga pagsumbat ng Espiritu ng Diyos, at tumatanggap ng tatak ng makamundong paguugali, na kinakalimutan kung gaano kalaki ang utang nila sa Panginoong nagbigay ng Kanyang buhay sa kanila. Ginagamit nila ang kanilang mga lakas para sa kanilang mga makasariling interes, at tumatangging magtrabaho sa ubasan ng Panginoon.— Manual for Canvassers , p. 43. (1902)

Huwag Mag-alok ng Naiibang Pang-akit.—Marami sa mga manggagawa sa bukiran ng pagkakambas ang hindi nagsasakrispisyo. Bilang isang pangkat, kulang ang kanilang espiritung misyonero kaysa sa mga manggagawa sa ibang denominasyon. Kung ang daan ay handang-handa na para sa kanila, kung makakatamo sila ng matataas na sahod, saka sila papayag na pasukin ang bukiran. Maraming pang-akit ang ipinapakita sa mga nagkakambas para magtinda ng mga kilalang aklat; malalaking pasahod ang inaalok sa kanila; at maraming umaayaw na magtrabaho para sa maliit na kita ng pagpapakalat ng mga aklat na tumatalakay sa napapanahong katotohanan. Kaya dinadagdagan ang mga pang-akit para mapantayan yung mga inaalok ng ibang mga naglilimbag, at bilang resulta, ang gastusin para madala ang ating mga babasahin sa mga tao ay malaki; marami sa mga nagkakambas ay madaling nakakakuha ng kanilang pera at malaya itong nagagasta.— Testimonies , vol. 5, pp. 403, 404. (1885)

Pagtitipid at Pagkait sa Sarili.—Tunay na may perang maaaring nagagastos sa mga bayarin sa hotel na hindi naman talaga kailangan. Ang gawain ng Diyos ay napakalapit sa puso nung mga nagsimula ng mensaheng ito na anupa’t madalang silang kumain sa hotel, kahit mura lamang. Ngunit karaniwan sa mga kabataang lalaki at babae ay hindi naturuang magtipid, kaya aksaya nang aksaya kahit saan. Sa ilang mga pamilya, may mabigat na pag-aaksaya ng mga bagay na sapat sanang pang-suporta sa ibang pamilya kung ginawa lang ang makatwirang pagtitipid. Sa paglalakbay, kung ang ating mga kabataan ay may eksaktong pagkukuwenta ng perang kanilang ginagastos sa bawat bagay, mamumulat ang mga mata nila para makita ang mga nasasayang. Bagaman maaaring hindi sila mahilingang pagkaitan ang kanilang mga sarili ng maiinit na pagkain, gaya ng ginawa ng mga unang manggagawa sa kanilang buhaypaglalakbay, maaari silang matutong tustusan ang kanilang mga talagang pangangailangan na mas kaunti ang gastos kaysa iniisip nilang kailangan ngayon. May mga taong nagsasakabuhayan ng pagkait sa sarili para makapagbigay ng mga panustos sa gawain ng Diyos; kaya ang mga nagsisipaglingkod sa gawain ay isakabuhayan din ang pagkait sa sarili sa pamamagitan ng paglalagay ng limitasyon sa kanilang mga gastusin hangga’t maaari. Magandang mapag-aralan ng lahat nating mga manggagawa ang kasaysayan ng mga misyonero ng mga Waldenses at gayahin ang kanilang halimbawa ng pagsasakripisyo at pagkait sa sarili.— Testimonies , vol. 5, p. 400.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Anong mga payo na pang pinansiyal ang ibinibigay sa kabanatang ito?
a. “Pakiramdam ng mga nagkakambas ay ____________ sila kapag hiniling na ____________ magbayad para sa mga aklat na natanggap nila mula sa mga bahay palimbagan. Pero ang iutos ang ____________ ____________ ang siyang tanging paraan para maipagpatuloy ang gawain.”
b. “Ginagastos ng marami ang pera ng kanilang Panginoon sa magugulong ____________ ...sa mga walang ____________.”
c. “Walang manggagawang dapat mangasiwa ng kanyang mga gawain sa paraang ____________. Ang ugaling pagkuha ng pera sa ingatang-yaman ____________ pa ____________ay...isa sa mga lambat ni Satanas.”
d. “May eksaktong ____________ ng perang kanilang ginagastos sa bawat bagay...para makita ang mga .”
e. “May mga taong nagsasakabuhayan ng ____________ para makapagbigay ng mga panustos sa gawain ng Diyos; kaya ang mga nagsisipaglingkod sa gawain ay isakabuhayan din ang ____________ sa pamamagitan ng paglalagay ng ____________ sa kanilang mga gastusin hangga’t maaari.”

2. Ano ang mga resulta ng pabayang ugaling pinansiyal? Magbigay ng kahit pito lamang.

Kabanta 15 - Pakikipagtulungan sa Iba pang Manggagawa ng Ebanghelyo

Pinagsamang Gawain ng Palimbagan at Mangangaral.— Ang palimbagan ay makapangyarihang paraan na inordenahan ng Diyos upang maisanib sa lakas ng buhay na mangangaral sa paghahatid ng katotohanan sa bawat bansa, angkan, wika at bayan.— Life Sketches, p. 217. (1915)

Misyon ng “Mga Tahimik na Mensahero.”—Ipinabatid sa akin na maging sa dakong nakarinig na ng mensahe ang mga tao mula sa buhay na mangangaral, dapat ipagpatuloy ng nagkakambas ang kanyang gawain na nakikipagtulungan sa ministro; sapagkat bagaman tapat na ipinahahayag ng ministro ang mensahe, hindi matatandaan ng mga tao ang lahat ng iyon. Dahil dito, ang babasahin ay kinakailangan, hindi lamang para gisingin sila sa kahalagahan ng napapanahong katotohanan, kundi para sila ay paugatin at sanaying mabuti sa katotohanan at patatagin sila laban sa mapandayang kamalian. Ang mga babasahin at aklat ay paraan ng Panginoon upang patuloy na mapanatili ang napapanahong mensahe sa mga tao. Sa pagliliwanag at pagpapatibay ng mga kaluluwa sa katotohanan, mas higit na malaki ang magagawa ng paglalathala kaysa ministeryo sa salita lamang. Ang mga tahimik na mensaherong napasa mga tahanan ng mga tao sa pamamagitan ng kulpurtor ay magpapatibay ng ministeryo ng ebanghelyo sa lahat ng paraan; sapagkat iimpluwensiyahan ng Espiritu Santo ang mga isipan ng nagbabasa ng mga aklat gaya ng pag-impluwensiya Niya sa mga isipan ng mga nakikinig sa pangangaral ng salita. Ang gayon ding paglilingkod ng mga anghel ang mangangalaga sa mga aklat na naglalaman ng katotohanan gaya ng pangangalaga sa gawain ng ministro.— Testimonies , vol. 6, pp. 315, 316. (1900)

Sabihin ninyong kayo ay manggagawa ng ebanghelyo at iniibig ninyo ang Panginoon.

Makipagtulungan sa Ministro ng Ebanghelyo.—Ang pakikipagtulungan sa ministro ng ebanghelyo sa pagdadala ng katotohanan sa lahat ng bansa, wika at bayan, ay tunay na isang lubhang mahalagang bagay. Dapat itong isagawa sa paraang mapapanatili ang dangal ng katotohanan na ating sinasabing iniibig natin. Sa pagkakambas, ang isipan ng maraming taong nagumon sa kasalanan at kamalian ay maaaring maliwanagan.

Sa pamamagitan ng ahensiyang ito, ang mga tao ay maihahandang tumayo sa dakilang araw ng Diyos na papalapit na sa atin.— Review and Herald , May 20, 1890.

Bahagi ng Gawaing Medikal at ng Ministeryo.—Ang pangangaral ng salita ay paraan na inordenahan ng Panginoon upang maipahatid ang kanyang pabalitang babala sa mundo. Sa Kasulatan, ang tapat na guro ay kumakatawang pastol ng kawan ng Diyos. Siya ay dapat igalang at ang kanyang gawain ay dapat pahalagahan. Ang tunay na gawaing medical missionary ay kasama ng ministeryo, at ang pagkakambas ay dapat maging bahagi ng gawain ng medical missionary at ng ministeryo. Sinasabi ko sa mga sangkot sa ganitong gawain: Sa pagbisita ninyo sa mga tao, sabihin ninyong kayo ay manggagawa ng ebanghelyo at iniibig ninyo ang Panginoon.— Testimonies , vol. 6, p. 323. (1900)

Ang Kulpurtor at Pangangaral ng Biblia.—Nakakatanggap ako ng mga sulat na nagtatanong tungkol sa mga tungkulin ng nagkakambas. Sabi ng iba, sa kanilang pagbibisita sa mga tao nakakasumpong sila ng magagandang pagkakataon sa paglalahad ng napapanahong katotohanan, at halos pilit nang magbigay ng mga pagbabasa ng Biblia. Hindi kaya ng kanilang konsensiyang balewalain ang mga pagkakataong ito. Sa kabilang banda, may mga sulat na dumarating at sinasabing, nakakaligtaan na ng ating mga kulpurtor ang kanilang gawain dahil sa pangangaral ng mga doktrina ng Biblia, at ang pagiwas na pinukaw ng ganitong pangangaral ay nagpapahirap sa mga nagkakambas sa pag-deliver ng kanilang mga aklat; at may mga humihingi ng payo tungkol sa mga bagay na ito.

Huwag Tumalakay ng Paksang Doktrinal.—Sa palagay namin ay may katotohanan sa parehong pahayag—na ang mga nagkakambas ay nagkakaroon ng magagandang pagkakataon na akayin ang mga tao sa mas maliwanag na pagkaunawa sa Biblia, at dahil din sa paraan ng kanilang pagtugon sa mga pagkakataong ito, napupukaw ang masamang palagay at ang gawain ay nahahadlangan. Kapag ang nagkakambas ay gumagawa sa kanyang gawain, hindi niya dapat pahintulutang siya ay malihis, kundi mahusay na manatili sa layunin na may buong sikap. At habang tapat siya sa kanyang pagkakambas, hindi niya dapat isaisantabi ang mga pagkakataong matulungan yung mga naghahanap ng liwanag at nangangailangan ng pag-aliw ng mga Kasulatan. Kung ang nagkakambas ay lumalakad na kasama ng Diyos, kung siya ay nananalangin para sa makalangit na karunungan upang magawa niya ang mabuti at ang mabuti lamang sa kanyang paggawa, madali niyang makikita ang pangangailangan ng mga nakakausap niya. Gagawin niya ang lahat nang magagawa sa kanyang mga pagkakataong mailapit ang mga kaluluwa kay Cristo, na hindi tumatalakay sa mga paksang doktrinal, kundi sa pag-ibig ng Diyos, sa Kanyang habag at kabutihan sa panukala ng kaligtasan. Sa espiritu ni Cristo siya ay magiging handa na magsabi ng salitang napapanahon sa nanlulupaypay.

Ang malaking pangangailangan ng kaluluwa ay ang makilala ang Diyos at si Jesu-Cristo na Kanyang sinugo. Ang Biblia ay sagana sa mga praktikal na liksiyon, na mailalahad ng nagkakambas nang walang-panganib. Kung kaya niyang ibahagi ang kaalaman ukol sa pagsasakabuhayan ng relihiyon sa ganitong paraan, mapapakain niya ang mga tao na talagang kailangan ang ganon kahalagang pagkain.— Manual for Canvassers, pp. 35, 36. (1902)

Maging mga Mag-aaral ng Biblia.—May malaking gawain tayong dapat gawin para sa Panginoon, para buksan ang salita ng Diyos doon sa mga nasa kadiliman ng kamalian. Mga kaibigang kabataan, kumilos kayong gaya ng isang may banal na pananagutan. Dapat kayong maging mga mag-aaral ng Biblia, na laging handang magbigay ng katwiran sa bawat taong nagtatanong tungkol sa pagasang nasa inyo. Sa pamamagitan ng inyong tunay na Kristiyanong dignidad, magbigay kayo ng ebidensiya na alam nga ninyong nasa inyo ang katotohanang para sa kapakanan ng mga tao pag napakinggan nila. Kung ang katotohanang ito ay mapapasa kaluluwa, mahahayag ito ng kusa sa mukha at kilos, sa kalmado at marangal na kahinahunan at kapayapaang ang isang Kristiyano lamang ang puwedeng magtaglay.— Testimonies , vol. 5, p. 401. (1885)

Magdaos ng mga Pagbasa ng Biblia.—Sa pagbisita ng nagkakambas sa mga tahanan ng mga tao, kadalasan, siya ay magkakaroon ng pagkakataong bumasa ng Biblia para sa kanila o ng mga aklat na nagtuturo ng katotohanan. Kapag nasumpungan niya ang mga nagsasaliksik ng katotohanan, maaari siyang magdaos ng mga pagbasa ng Biblia kasama nila. Ang mga pagbasa ng Bibliang ito ang siyang talagang kailangan ng mga tao. Gagamitin ng Diyos sa Kanyang serbisyo yung mga nagpapakita ng malalim na interes sa mga kaluluwang nagdurusa. Sa pamamagitan nila, ibabahagi Niya ang liwanag sa mga handang tumanggap ng turo.— Testimonies , vol. 6, p. 324. (1900)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Paano makakatulong ang babasahin sa gawain ng pastor?

“Ang babasahin ay kinakailangan... para ____________ sila [mga tao] sa kahalagahan ng napapanahong katotohanan... siIa ay ____________ at ____________ sa katotohanan at ____________ sila laban sa mapandayang kamalian.”

2. Paano makakatulong ang mga kulpurtor sa gawain ng pastor?
a. “Sa pamamagitan ng [pagkakambas] ang mga tao ay tumayo ____________ sa dakilang araw ng Diyos....”
b. “Ang pagkakambas ay dapat maging bahagi ng gawain ng ____________ ____________at ng .”
c. “Sa pagbisita ng nagkakambas...kadalasan, siya ay magkakaroon ng pagkakataong ____________ng ____________para sa kanila ...”

Pangkat IV - Kapisan Ng Banal

ipinadala ng langit
ni remwil s. tornalejo

Isang napakaganda at matagumpay na araw yon para kay Henry V. Enrilo ng Southern Mindanao Mission. Nai-deliver niya ang lahat ng dala niyang aklat noong araw na yon sa bayan ng Culumbio, Sultan Kudarat.

Para makaabot sa naitakda niyang oras ng koleksiyon, umupa siya ng motorsiklo nang hapong iyon para marating ang isang malayong baryo. Bago umalis, nanalangin si la ng drayber upang hiIingin ang proteksiyon ng Diyos.

Sa kanilang paglalakbay, may napansin silang tatlong kalalakihang mukhang mababagsik na nakasakay sa motor at sumusunod sa kanila. Sandali pa’t inunahan si la ng mga lalaki at sumenyas kay Henry at sa kanyang drayber na huminto.

“Sino kayo? Saan kayo pupunta? Anong ginagawa ninyo rito?” tanong ng tatlong lalaki kay Henry.

“Ako po’y kinatawan ng Home Health Education Service. Papunta po ako sa kasunod na baryo upang maningil ng mga bayad sa mga aklat na idiniliber ko doon,” malumanay na sagot ni Henry na itinatago ang kanyang takot. Tahimik siyang nanalangin na iligtas sila sa kapahamakan. Ang tatlong lalaki ay nag-usap usap sa salitang hindi niya naiintindihan. Pagkatapos ng iIan pang magagaspang na tanong, pinahintulutan na siyang umalis pati ang kanyang drayber. Habang tumatakbo ang motorsiklo, pabulong na siya’y nanalangin: “Salamat po, Panginoon ko sa pagligtas Ninyo sa amin.”

Ligtas silang nakarating sa kanilang paroroonan. Natapos ni Henry ang kanyang paniningil at nagdudumaling sumakay sa motorsiklong naghihintay para ihatid siya pabalik sa bayan. Isa sa kanyang mga suki ang nakiusap na makisakay sa kanila. Dahil ayaw niyang biguin ang kanyang suki, pumayag siya sa kahilingan nito. Madilim na nang sila’y umalis pabalik sa bayan. Ang drayber ay nag-aalangang dumaan pabalik sa kanilang dinaanan kanina, pero parang hindi iyon napansin ni Henry. lyon lang pati talaga ang daang pabalik.

Sa mismong lugar kung saan sila’y pinahinto kanina ay lumabas mula sa talahiban ang tatlong lalaking may mga hawak na baril at sila’y pinara. Noong una ay ayaw sanang huminto ang drayber. Sinubukan niyang pabilisan, pero pinigilan siya ni Henry.

“Holdap ito! Holdap ito!” sabi ng pinuno ng tatlo. “Amin na lahat ng pera ninyo. Kung hindi papatayin namin kayo,” banta ng mga lalaki. Nang malapit na ang tatlong lalaki, tinanggal ng kanyang suki ang suot niyang helmet. Napaatras ang mga holdaper.

NatigiIan sila at hindi makapagsalita. Nabigla si Henry sa reaksiyon ng mga lalaki. Pagkatapos ay nagsalita ang suki niya at pinagsabihan ang mga bandido. Nanlisik ang mga mata niya sa galit. Hindi maintindihan ni Henry ang kanilang usapan, pero alam niyang pinagagalitang maigi ng kustomer niya ang tatlo. Kaya’t sila ay umalis pabalik sa talahiban.

Pagdating sa bayan, bumaba na ang suki niya at siniguradong walang gagalaw sa kanila sa baryong iyon. Bilang ganti, nagpasalamat si Henry sa kanya sa pagligtas sa buhay niya.

Pag-alis ng suki niya, ang sabi ng drayber, “Sir, nakutuban ko na pong may masamang balak ang tatlong lalaking iyon. Wala lang po akong lakas ng loob na sabihin sa inyo.”

“Paano mo nalaman?”

“Naiintindihan ko po ang salita nila. Nagkasundo silang patuluyin tayo sa pupuntahan natin pero pagbalik, haharangin nila tayo at kukunin ang pera mo.”

“Pero bakit parang takot na takot sila sa suki ko?”

“Yan ang di ko alam. Basta ang naintindihan ko, pinagalitan ng kasama natin yung tatlo. Sinabihan silang huwag kang gagalawain dahil mabuti kang tao.”

“Ang alam ko’y ipinadala siya sa atin ng Panginoon para protektahan tayo,” sabi ni Henry habang iniaabot ang pamasahe sa drayber. Pinasalamatan niya ang drayber sa serbisyo niya at sila’y naghiwalay.

Nang mag-isa na, ang akala niya’y isa na namang panaginip ang nangyari. Pero iyon ay talagang totoo. Kasama niya ang Diyos at lagi Siyang malapit upang iligtas siya sa kasamaan. lyon ay higit pa sa nagkataon lang, suwerte, o pinalad na nakisakay sa kanila ang kanyang suki noong gabing yon. Talagang siya’y ipinadala ng langit.

Nalaman din ni Henry nang bandang huli na ang kanyang suki ay kumander pala ng isang grupo ng Muslim sa dakong iyon.

Kabanta 16 - Pinangungunahan ng Espiritu ng Diyos

Sa llalim ng Kapangyarihan ng Espiritu Santo.—Ang pagkakambas ay gawaing hindi dapat manamlay. Ang mga ahensiyang inilagay sa pagpapatakbo ng gawaing ito ay dapat laging sumailalim sa kapangyarihan ng Espiritu Santo ng Diyos.— Letter 82, 1899.

Nangangailangan ang tao ng lakas na nasa labas at higit pa sa sarili niyang lakas, upang ibalik siya sa wangis ng Diyos, at bigyan siya ng kakayahang gawin ang gawain ng Diyos; subalit hindi nangangahulugang hindi na kailangan ang tao bilang ahensiya. Ang sangkatauhan ay nakasandig sa banal na kapangyarihan, si Cristo ay nananahan sa puso sa pamamagitan ng pananampalataya; at sa pakikipagtulungan sa banal, ang kapangyarihan ng tao ay mas humuhusay para sa kabutihan.

Siya, na tumawag sa mga mangingisda ng Galilea ay patuloy na tumatawag ng mga tao sa Kanyang serbisyo. At Siya ay handa namang ihayag ang Kanyang kapangyarihan sa pamamagitan natin kung paano din sa unang mga alagad.— The Desire of Ages, pp. 296, 297. (1898)

Dumalangin Para sa Espiritu Santo.—Dapat tayong manalanging taimtim para sa pagbaba ng Espiritu Santo kung paanong nanalangin ang mga alagad noong Araw ng Pentecostes. Kung kinailangan nila ito noon, mas kailangan natin ito ngayon. Ang kadilimang moral ay bumabalot sa mundo na gaya ng lambong sa paglilibing. Lahat ng uri ng maling doktrina, maling paniniwala at makademonyong pandaraya ay nagliligaw ng isipan ng tao. Kung walang Espiritu at kapangyarihan ng Diyos, walang kabuluhan ang tayo’y magsikap na ipahayag ang katotohanan.— Testimonies, vol. 5, p. 158. (1882)

Kung sa ilalim ng pagsubok ay ipakikita ng mga kabataang sila ay may tunay na pasanin para sa mga kaluluwa, at may labis na pananabik na maligtas ang kanilang kapwa, makikita nilang nahihikayat ang mga kaluluwa. Mula sa kanilang pinagpagalan ang ani para sa Panginoon ay makakamit. Humayo sila bilang mga tunay na misyonero na gagawin ang pagpapakalat ng mga aklat na naglalaman ng napapanahong katotohanan. Sa kanilang paghayo, ipailanglang ang kanilang mga dalangin sa Diyos para sa karagdagang liwanag at gabay ng Kanyang Espiritu, upang malaman nila kung paano sasabihin ang salita sa tamang panahon. Kapag nakakita sila ng pagkakataon na gumawa ng kabutihan, pasimulan agad nila na parang nagtatrabahong may suweldo. Tandaan nilang sa gayong paraan, sila ay gumagawa para sa Panginoon.— Manuscript 75, 1900.

Tiniyak ang Kanyang Tulong. — Hindi hinihiling ng Diyos na gawin natin ang gawaing kinakaharap natin sa sarili nating lakas. Naglaan Siya ng banal na tulong mula sa langit para sa lahat ng kagipitang hindi kayang masapatan ng mga kakayahan ng tao. Ibinibigay Niya ang Espiritu Santo upang tumulong sa bawat kagipitan, patatagin ang ating pag-asa at katiyakan, paliwanagin ang isipan natin at dalisayin ang ating mga puso.— Testimonies, vol. 8, p. 19. (1904)

Ang mapagpakumbaba at mahusay na manggagawa na masunuring tumutugon sa panawagan ng Diyos ay siguradong makakatanggap ng banal na tulong. Ang madamang napakadakila at banal ang isang responsibilidad ay nakapagpapataas mismo ng karakter. Pinakikilos nito ang pinakamatataas na katangiang pangkaisipan, at ang patuloy na pagsasagawa nito ay nagpapatatag at nagdadalisay ng isip at puso. Ang impluwensiya sa sariling buhay at sa buhay ng iba ay hindi masusukat.— Testimonies, vol. 6, p. 340. (1900)

Binabago ng Espiritu Santo ang Buhay. — Kapag ang puso ay inari ng Espiritu ng Diyos, binabago nito ang buhay. Ang mga makasalanang pag-iisip ay naaalis, ang masasamang gawain ay tinatalikuran; ang pag-ibig, pagpapakumbaba, at kapayapaan ay humahalili sa galit, inggit, at alitan. Pumapalit ang kagalakan sa kalungkutan, at maaaninag sa mukha ang liwanag ng langit. — The Desire of Ages, p. 173. (1898)

Ang Lihim ng Tagumpay.—Natanggap ni Josue ang pangako na siguradong ibabagsak ng Diyos ang mga kaaway na ito ng Israel, pero gumawa pa rin siya ng masigasig na pagsisikap na para bang ang tagumpay ay nakadepende lamang sa mga kawal ng Israel. Ginawa niya ang lahat na magagawa ng lakas ng tao, at pagkatapos, sa pananampalataya, ay nagmakaawa siya para sa banal na tulong. Ang lihim ng tagumpay ay ang pagsasanib ng banal na kapangyarihan at pagsisikap ng tao. Ang nagkakamit ng pinakamalaking resulta ay yung mga lubusang umaasa sa Makapangyarihang Bisig.— Patriarchs and Prophets, p. 509. (1890)

Panghawakan ang Kapangyarihan.— Hayaang isuko ng mga nagkakambas na mangangaral ang kanilang mga sarili upang gumawa ang Espiritu Santo. Sa matiyagang pananalangin ay panghawakan nila ang kapangyarihang nagmumula sa Diyos, na nagtitiwala sa Kanya na may buhay na pananampalataya. Ang Kanyang dakila at mabisang impluwensiya ay mapapasa bawat tunay at tapat na manggagawa.

Kung paanong pinagpapala ng Diyos ang mga ministro at mangangaral sa kanilang matiyagang pagsisikap na dalhin ang katotohanan sa harap ng mga tao, pagpapalain din Niya ang tapat na kulpurtor.— Testimonies, vol. 6, p. 340. (1900)

Italaga ng kabataan at ng matatanda ang kanilang mga sarili sa Diyos, gumawa, at sumulong, na nagtatrabahong may pagpapakumbaba sa ilalim ng kapangyarihan ng Espiritu Santo.— Testimonies, vol. 6, p. 331. (1900)

Dapat ninyong mapagtanto sa bawat sandali na kailangan ninyo ang presensiya ng Espiritu Santo, sapagkat magagawa nito ang gawaing hindi ninyo kaya sa inyong sarili.— Testimonies to Ministers, p. 310. (1923)

Maging Kasangkapan Niya.—Ang mga aklat natin ay dapat hawakan ng mga nakatalagang manggagawa, na puwedeng gamitin ng Espiritu Santo bilang kasangkapan Niya. Si Cristo ang ating kasapatan, at dapat nating ihayag ang katotohanan sa mapagpakumbabang kasimplehan, na hinahayaang iyong magdala ng sariIi nitong pampalasang buhay sa buhay.— Testimonies, vol. 6, p. 319. (1900)

Binibigay ng Espiritu Santo ang mga Salita.—Ang mga puso ay siguradong mababagbag sa kasaysayan ng pagtubos. Habang natututunan ninyo ang kaamuan at pagpapakumbaba ni Cristo, malalaman ninyo kung ano ang dapat na sabihin sa mga tao; sapagkat ibibigay sa inyo ng Espiritu Santo ang mga salitang inyong sasabihin. Yung mga nakakakitang kailangang panatilihin ang puso sa ilalim ng kapangyarihan ng Espiritu Santo ay bibigyan ng kakayahang makapaghasik ng binhi na sisibol hanggang sa buhay na walang hanggan. Ito ang gawain ng ebanghelistang nagkakambas.— Testimonies, vol. 6, p. 325. (1900)

Iniimpluwensiyahan Niya ang mga Puso.—Ang Panginoong Jesus na nakatayo sa tabi ng nagkakambas at lumalakad na kasama nila, ay Siyang punong manggagawa. Kung kinikilala natin si Cristo na Siyang kasama natin para ihanda ang daan, ang Espiritu Santo na nasa tabi natin ay gagawa ng mga impluwensiya sa mga bahaging talagang nangangailangan. — Manual for Canvassers, p. 40. (1902)

Nagbibigay Siya ng Tagumpay.—Maaari lamang nating bigyang liwanag ang mga tao sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos. Dapat panatilihin ng mga nagkakambas ang kanilang kaluluwa sa buhay na pakikipag-ugnayan sa Diyos. Dapat silang gumawa na nananalanging buksan ng Diyos ang daan, at ihanda ang mga puso sa pagtanggap ng mensaheng ipinadadala Niya sa kanila. Hindi ang kakayahan ng ahente o manggagawa, kundi ang Espiritu ng Diyos na kumikilos sa puso ang magbibigay ng tunay na tagumpay.— Manuscript 31, 1890.

Malapit sa Tulong sa Panahon ng Pangangailangan.—Sa lahat ng nagsisikap maabot at madama ang gumagabay na kamay ng Diyos, ang oras ng labis na kawalang pag-asa ay siyang panahon na napakalapit ng tulong ng langit. Magbabalik-tanaw silang may pasasalamat sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang daan.... Mula sa bawat tukso at bawat pagsubok, ilalabas Niya si la na may mas matibay na pananampalataya at mas masaganang karanasan.— The Desire of Ages, p. 528. (1898)

“Lahat ng Kapangyarihan” ay Magagamit.—Yung mga nasa dilim ng kamalian ang binili ng dugo ni Cristo. Si la ang bunga ng Kanyang paghihirap, at dapat gumawa para sa kanila. Ipaalam sa ating mga kulpurtor na kaya si la gumagawa ay para mapasulong ang kaharian ni Cristo. Tuturuan Niya sila sa kanilang paghayo sa gawaing itinalaga sa kanila ng Diyos, upang bigyang babala ang mundo sa nalalapit na paghatol. Kasama ang kapangyarihan ng paghikayat, ang kapangyarihan ng panalangin, at ang kapangyarihan ng pag-ibig ng Diyos, ang trabaho ng ebanghelista ay hindi mawawalan at hindi maaaring mawalan ng bunga. Isipin ang hangarin na meron ang Ama at ang Anak sa gawaing ito. Kung paanong iniibig ng Ama ang Anak, gayon din iniibig ng Anak ang sariIing Kanya — silang gumagawang gaya ng paggawa Niya sa pagligtas ng mga kaluluwang nagdurusa. Walang dapat makadamang sila ay walang kapangyarihan; sapagkat idineklara ni Cristo, “Ang lahat ng kapangyarihan sa langit at sa ibabaw ng lupa ay ibinigay na sa Akin.” Ipinangako Niyang ibibigay ang kapangyarihang ito sa Kanyang mga manggagawa. Ang Kanyang kapangyarihan ay magiging kapangyarihan nila. Dapat nilang ikabit ang mga kaluluwa nila sa Diyos. Nais ni Cristong tamasahin ng lahat ang yaman ng Kanyang biyaya na hindi mabibilang. Wala itong hangganan, hindi mauubos. Atin ito sa pamamagitan ng walang hanggang tipanan kung magiging kamanggagawa tayo ng Diyos. Atin ito kung tayo ay makikiisa sa Kanya sa pagdadala ng maraming anak na lalaki at babae sa Diyos.— Review and Herald, June 2, 1903.

Italaga nang buung-buo ang inyong mga sarili sa gawain ng Diyos. Siya ang inyong lakas, at Siya ay mapapasa-kanang kamay ninyo at tutulungan kayong ipagpatuloy ang Kanyang mga mahabaging plano.— Testimonies, vol. 9, p. 41. (1909)

Tatanggapin ng Diyos ang buong pusong pagliIingkod, at Siya na mismo ang pupuno sa mga pagkukulang.— The Ministry of Healing, p. 150. (1905)

Posibleng Hindi Masukat ang Resulta.—Sa bawat isang naghahandog ng sarili sa Panginoon para sa serbisyo, na walang ipinagkakait, ay ibinigay ang kapangyarihan upang makamit ang hindi masusukat na resulta.— Testimonies, vol. 7, p. 30. (1902)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ano ang kailangan ng tao?
a. “Nangangailangan ang tao ng lakas na nasa ____________ at ____________ pa sa sarili niyang lakas, upang ____________ siya sa wangis ng Diyos, at bigyan siya ng gawin ang gawain ng Diyos.”
b. “Kung wala ang Espiritu at kapangyarihan ng Diyos, magiging -----------------------ang tayo’y ----------------------------sa pagpapahayag ng . ____________ ”

2. Ano ang gagawin ng Espiritu Santo kapag ang kulpurtor ay nagging “kasangkapan Niya”?
a. “Malalaman ninyo kung ano ang dapat na sabihin sa mga tao; sapagkat ____________ sa inyo ng Espiritu Santo ang mga salitang inyong sasabihin.”
b. “Ang Espiritu Santo na nasa tabi natin ay gagawa ng mga ____________ sa mga bahaging talagang nangangailangan.”
c. “Hindi ang ____________ ng ahente o manggagawa, kundi ang Espiritu ng Diyos na kumikilos sa ____________ ang magbibigay ng tunay na tagumpay.”
d. “Ang oras ng labis na ____________ ay siyang panahon na napakalapit ng tulong ng langit.”

Kabanta 17 - Sinasamahan ng mga Anghel

Ministeryo ng mga Banal na Anghel.—Kailangang maunawaan natin ang misyon ng mga anghel nang higit sa dati nating pagkaunawa. Magandang tandaan na ang mga makalangit na nilalang ay nakikipagtulungan sa bawat tunay na anak ng Diyos. Ang dinakikitang mga hukbo ng kaliwanagan at kapangyarihan ay nag-aasikaso sa mga taong maaamo at mapagpakumbaba na pinaniniwalaan at inaangkin ang mga pangako ng Diyos. Ang mga kerubin at serapin, at mga anghel na nangingibabaw sa lakas, na nakatayo sa kanang kamay ng Diyos, “Lahat ng mga espiritung nasa banal na gawain, ay isinugo upang paglingkuran silang mga tagapagmana ng kaligtasan.”— The Acts of the Apostles, p. 154. (1911)

Libu-libong mga Anghel.—Sa paggawa para sa mga kaluluwang nangagdurusa, ay kasama ninyo ang mga anghel. Libu-libo at libu-libo, at sampung libong ulit ng sampung libong mga anghel ang naghihintay para makipagtulungan sa mga kaanib ng ating mga iglesya sa paghahatid ng liwanag na masaganang ibinigay ng Diyos upang ang mga tao ay maihanda sa pagparito ni Cristo.— Testimonies, vol. 9, p. 129. (1909)

Sila ay Laging Malapit.—Yung mga gumagawa para sa ikabubuti ng iba ay gumagawang nakikiisa sa mga anghel ng langit. Nasa kanila ang parating pakikisama at walang patid na paglilingkod nila. Ang mga anghel ng kaliwanagan at kapangyarihan ay laging malapit upang magprotekta, magaIiw, magpagaling, magturo, at magpasigla. Ang pinakamataas na edukasyon, pinakatunay na pagsasanay, at pinakamarangal na pagliIingkod na posible sa mga tao sa mundong ito ay nasa kanila.— Testimonies, vol. 6, pp. 307, 308. (1900)

Isinugo Upang Tumulong sa Atin. — Wala nang iba pang parang walang-kaya, pero ang totoo’y mas hindi magagapi, kaysa sa kaluluwang nadarama ang kanyang kawalan at lubos na umaasa sa biyaya ng Tagapagligtas. Isusugo ng Diyos ang bawat anghel sa langit upang sumaklolo sa ganyang tao sa halip na pabayaan siyang matalo. — Testimonies, vol. 7, p. 17. (1902)

Ang ating mga kulpurtor ay nagkakaroon ng kapansin-pansing tagumpay. At bakit naman hindi? Ang mga anghel sa langit ay gumagawang kasama nila. Ang daan-daan doon sa mga naniniwala sa katotohanan, kung pananatilihin nila ang kababaan ng kanilang mga puso, ay gagawa ng kabutihan na may pakikisama ng mga anghel sa langit. Gagamitin ng Diyos yung mga nagpapakumbabang puso sa Kanya, at pinapakabanal ang kanilang mga sariIi sa pananampalataya at kababaan, na sumusunod sa halimbawa ng Dakilang Guro, at nagsasalita ng mga bagay na magbibigay-liwanag doon sa mga wala sa pananampalataya natin. Dapat tayong gumawang may pagtitiyaga at walang pag-iimbot, bilang mga lingkod ng Panginoon, na binubuksan ang mga Kasulatan sa iba.— Letter 102, 1910.

Ang mga Anghel ay Nagbibigay ng Sasabihin.—Malaking responsibilidad ang nakaatang sa kulpurtor. Dapat siyang magtungo sa gawain niya na handang ipaliwanag ang mga Kasulatan. Kung magtitiwala siya sa Panginoon sa pagbibiyahe sa iba’t ibang lugar, ang mga anghel ng Diyos ay papalibot sa kanya, at bibigyan siya ng mga salitang sasabihin na magdadala ng liwanag at pag-asa at lakas ng loob sa maraming kaluluwa.— Testimonies, vol. 6, p. 314. (1900)

Naparito Sila Upang Palambutin ang mga Puso.—Pupukawin ng Diyos yung mga may pusong bukas sa katotohanan, at nananabik sa patnubay. Sasabihin Niya sa Kanyang taong kinatawan, “Sabihin mo sa isang ito o sa isang iyon ang tungkol sa pag-ibig ni Jesus.” Hindi mapapadali na babanggitin ang pangalan ni Jesus nang may pagmamahal at paggiliw malibang lumapit ang mga anghel ng Diyos upang palambutin at pasukuin ang puso.— Manual for Canvassers, p. 37. (1902)

Sila ay Nagtuturo.—Bawat nagkakambas ay may positibo at palagiang pangangailangan sa ministeryo ng mga anghel; sapagkat siya ay may mahalagang gawain na dapat gampanan, isang gawaing hindi Niya magagawa sa sariIi niyang lakas. Yung mga ipinanganak na muli, na laang mapatnubayan ng Espiritu Santo, at ginagawa sa pamamaraan ni Cristo ang kanilang magagawa, yung gumagawa na parang nakikita nilang pinapanood sila ng sansinukob ng kalangitan, ay sasamahan at tuturuan ng mga banal na anghel, na uuna sa kanila sa mga tahanan ng mga tao, na inihahanda ang daan para sa kanila. Ang gayong tulong ay higit sa lahat ng kapakinabangang sinasabing maibibigay ng mga mamahaling pampaganda.

Nagbibigay sila ng Tagumpay.—Kapag nauunawaan ng mga tao ang mga panahon kung saan tayo ay nabubuhay, sila ay gagawa na parang tumitingin ang langit. Dadalhin ng mga nagkakambas ang mga aklat na naghahatid ng liwanag at lakas sa kaluluwa. Siya ay iinom sa diwa ng mga iyon at ibubuhos ang kanyang buong kaluluwa sa gawain ng pagpapakita ng mga ito sa mga tao. Ang kanyang lakas, tapang, at tagumpay, ay nakadepende sa kung gaano kaganap na nabuo sa karanasan niya at nagpabuti sa karakter niya ang katotohanang nilalahad sa mga aklat. Kapag ang kanyang sariling buhay ay nahuhubog nang ganyan, maaari siyang sumulong na ipinapakita sa iba ang banal na katotohanang hawak niya. Puspos ng Espiritu ng Diyos, siya ay magkakamit ng malalim at mayamang karanasan, at bibigyan siya ng mga anghel sa langit ng tagumpay sa gawain.— Testimonies, vol. 6, pp. 319,320. (1900)

Si Jesus at ang mga banal na anghel ay magbibigay ng tagumpay sa pagsisikap ng mga taong matatalino at may takot sa Diyos na ginagawa ang lahat sa kanilang lakas upang iligtas ang mga kaluluwa. Sa paraang tahimik, mapagpakumbaba, at may pusong naguumapaw sa pag-ibig, sikapin nilang mahikayat ang mga isipan na saliksikin ang katotohanan at makisangkot sa mga pagbabasa ng Biblia kung puwede. Sa gayon, nakakapaghasik sila ng binhi ng katotohanan sa tabi ng lahat ng tubigan at pinapahayag ang mga makapangyarihang gawa Niya na tumawag sa kanila mula sa kadiliman, tungo sa Kanyang kagila-gilalas na liwanag. Yung mga gumagawa ng ganitong gawain na may tamang motibo ay gumagawa ng mahalagang gawain ng paglilingkod. Hindi makikita sa kanila ang karakter na mahina at hindi disidido. Lumalago ang kanilang mga isipan, at ang kanilang mga asal ay mas nagiging pino. Hindi nila dapat lagyan ng hangganan ang kanilang pag-unlad, kundi lalong maging mas karapat-dapat sa paggawa ng mabuti arawaraw.— Testimonies, vol. 5, p. 403. (1885)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ano ang ipinangako tungkol sa paglilingkod ng mga anghel?
a. “Magandang tandaan na ang mga makalangit na nilalang ay ____________ sa bawat ____________ na ____________ ng Diyos.”
b. “Ang ating mga kulpurtor ay nagkakaroon ng kapansin-pansing ____________. At bakit naman hindi? Ang mga ____________ sa ____________ ay gumagawang kasama nila.”

2. Ano ang partikular na gawaing iniutos sa mga banal na anghel?
a. Pakiki ____________
b. magpro ____________, mag- ____________, magpa mag ____________, magpa ____________
c. “Bibigyan siya ng mga ____________ ____________ na magdadala ng liwanag at pag-asa at lakas ng loob sa maraming kaluluwa.”
d. “Lumapit ang mga anghel ng Diyos upang ____________ at ____________ ang puso.”
e. “Na uuna sa kaniIa sa mga ----------ng mga tao, na ____________ ang ____________ para sa kanila.”

Kabanta 18 - Tulong para sa Bawat Kahirapan

Sanlibong Paraan.—Ang ating Ama sa langit ay may sanlibong paraan na di natin alam para tayo ay matustusan. Yung mga tinatanggap ang isang prinsipyo na gawing pinakamataas ang serbisyo ng Diyos, ay makikita ang paglaho ng mga kalituhan, at ang patag na daan sa kanilang mga paa. — The Ministry of Healing, p. 481. (1905)

Hindi Masusukat ang Resulta sa Para bagang Tagumpay.— Dapat tayo’y maging tapat, at seryosong Kristiyano, na ginagawang may katapatan ang mga tungkuling nasa ating mga kamay, at laging tumitingin kay Jesus, ang Nagtatag at Nagpasakdal ng ating pananampalataya. Ang ating gantimpala ay hindi nakadepende sa para bagang tagumpay natin, kundi sa kung anong espiritu natin natapos ang gawain. Bilang mga nagkakambaso mangangaral, maaaring hindi ninyo nakamit ang tagumpay na idinadalangin ninyo, ngunit tandaang hindi ninyo alam at masusukat ang resulta ng tapat na pagsisikap.— Manuscript 20, 1905.

Hindi Kailangang Manghina ang Loob.—Kapag patuloy ang pagtitiwala sa Diyos, patuloy na inuugali ang pagtanggi sa sarili, ang mga manggagawa ay hindi lulubog sa panghihina ng loob. Hindi sila mag-aalala. Tatandaan nilang sa bawat dako ay may mga kaluluwang kailangan ng Panginoon, at siyang hinahanap ng diyablo para sila’y magapos nang mahigpit sa pagkaalipin sa kasalanan, sa pagwawalang-bahala sa kautusan ng Diyos.— Manual for Canvassers, pp. 22, 23. (1902)

Ibibigay ang Tagumpay.—Hindi dapat manghina ang loob ng nagkakambas kung siya ay tinatawagang sagupain ang mga kahirapan sa gawain niya; gumawa siyang may pananampalataya, at ang tagumpay ay ibibigay. “Ang ating pakikipaglaban ay hindi laban sa laman at dugo, kundi laban sa mga pinuno, laban sa mga may kapangyarihan, laban sa mga kapangyarihang di-nakikita na naghahari sa kadiliman ng sanlibutang ito.” Tuwing ang aklat na nagsisiwalat ng kamalian ay ipinapakita, si Satanas ay tumatabi sa taong inaalok nito, at iginigiit ang mga dahilan kung bakit iyon ay hindi dapat tanggapin. Subalit may banal na ahensiya na gumagawa upang impluwensiyahan ang mga isipan para sa liwanag. Kokontrahin ng lakas ng mga tagapaglingkod na anghel ang kapangyarihan ni Satanas. At kapag sa pamamagitan ng impluwensiya ng Espiritu Santo ay tinanggap ang katotohanan sa isip at puso, iyon ay magkakaroon ng kapangyarihang nagbabago ng karakter.— Manuscript 31, 1890.

Sa Pananampalataya ay Tumingin sa Langit.—Panghawakan ang salita ni Cristo bilang inyong kasiguruhan. Hindi ba’t kayo ay inanyayahan Niyang lumapit sa Kanya? Huwag payagan ang sariIi ninyong magsalita sa paraang walang pag-asa at pinanghihinaan ng loob. Kapag pinayagan ninyo, malaki ang mawawala sa inyo. Sa pagtingin sa mga nakikita ng mata, at pagrereklamo kapag dumating ang kahirapan at kagipitan, nagbibigay kayo ng katibayan ng isang sakitin at mahinang pananampalataya. Magsalita at kumilos na parang di-nagagapi ang inyong pananampalataya. Ang Panginoon ay sagana sa kayamanan; pag-aari Niya ang mundo. Sa pananampalataya ay tumingin kayo sa langit. Tumingin kayo sa Kanya na nagtataglay ng liwanag, kapangyarihan at kakayahan.— Christ’s Object Lessons, pp. 146, 147. (1900)

Paniwalaan ang Pangako ng Diyos.—Yung mga gumagawa para sa Diyos ay sasagupain ng panghihina ng loob, ngunit ang pangako ay laging sumasakanila: “Narito, Ako’y kasama ninyong palagi, hanggang sa katapusan ng panahon.” Mateo 28:20. Ang Diyos ay magbibigay ng pinakakamangha-manghang karanasan sa mga magsasabi: “Naniniwala ako sa Iyong pangako; hindi ako manghihina o manlulupaypay.”— Testimonies, vol. 6, pp. 335, 336. (1900)

Ang Tagapagligtas ay Magpapadala ng Tulong.—Ang pinakamamahal na Tagapagligtas ay magpapadala ng tulong kapag kailangan natin ito. Ang daan tungong langit ay pinabanal ng mga bakas ng Kanyang mga paa. Bawat tinik na sumusugat sa ating mga paa ay sumugat din sa Kanya. Bawat krus na nakalaang pasanin natin, ay pinasan na Niya bago pa tayo. Pinahihintulutan ng Panginoon ang mga kaguluhan, para ihanda ang kaluluwa sa kapayapaan. — The Great Controversy, p. 633. (1888)

Itinataas Niya ang mga Nagdurusa.—Walang buntong-hininga na inihinga, sakit na naramdaman, kalungkutang tumutusok sa kaluluwa, kundi ang pintig ng lahat ng ito ay nararamdaman sa puso ng Ama.... Ang Diyos ay yumuyuko mula sa Kanyang trono upang pakinggan ang daing ng inaapi. Sa bawat taos-pusong panalangin, Siya ay tumutugong, “Narito Ako.” Itinataas Niya ang nagdurusa at inaapi. Sa lahat ng ating paghihirap, Siya ay nagdadalamhati. Sa bawat tukso at pagsubok, ang Anghel ng Kanyang presensiya ay malapit upang magligtas.— The Desire of Ages, p, 356. (1898)

Panganib ng Pag-aatubili at Pag-aalinlangan.—Nang inisip ng propeta [Jonas] ang hirap at parang imposibleng mga bagay na iniatas sa kanya, natukso siyang pagdudahan ang karunungan ng pagtawag.... Habang nag-aatubili at patuloy na nag-aalinlangan, ginapi siya ng pagsira ng loob ni Satanas.... Sa iniatas sa kanya, si Jonas ay pinagkatiwalaan ng mabigat na responsibilidad; gayunman, Siyang nag-utos sa kanyang humayo ay umalalay sa Kanyang lingkod at pinagkalooban siya ng tagumpay. — Prophets and Kings, p. 266. (1916)

Huwag Mawala ang Lakas ng Loob. —Huwag hayaang mawala ang inyong lakas ng loob. Huwag pag-usapan ang di-pagsampalataya dahil lamang sa ang kinalalabasan ay laban sa inyo. Sa paglilingkod ninyo sa Panginoon mararamdaman mo ang bigat dahil sa pangangailangan, gayunman, ang Panginoon ay diringgin at tutugunin ang mga kahilingan mong matulungan. Ang maging salita mo ay: “Tutulungan ako ng Panginoong Diyos; kaya’t hindi ako nalito; kaya’t inilagay ko ang aking mukha na parang batong kiskisan, at alam ko na hindi ako mapapahiya.” Isaias 50:7.— Testimonies, vol. 7, p. 244. (1902)

Tayo ay umasa at maging malakas ang loob. Ang kawalang pagasa sa serbisyo ng Diyos ay makasalanan at di-makatwiran. Alam Niya ang bawat pangangailangan natin. Nasa Kanya ang lahat ng kapangyarihan. Maipagkakaloob Niya sa Kanyang mga lingkod ang sukat ng kakayahang hinihiling ng kanilang pangangailangan.— Testimonies, vol. 8, p. 38. (1904)

Magpakalakas at magsalitang may pag-asa. Magpatuloy kayo sa kabila ng mga balakid. Kayo’y espirituwal na ikinasal kay Jesu-Cristo. Ang salita ang inyong kasiguruhan. Lapitan ang inyong Tagapagligtas na may ganap na kompiyansa ng buhay na pananampalataya, na idinudugtong ang inyong mga kamay sa Kanya. Humayo kayo kung saan Niya kayo pinangungunahan. Anumang sabihin Niya sa inyo ay gawin ninyo. Handa Siyang turuan kayo na gaya ng kahandaan Niyang magturo sa iba.— Testimonies, vol. 6, p. 462. (1900)

Sanayin ang Pananampalataya ni Caleb.—Ang pananampalataya ni Caleb sa Diyos ang nagpalakas ng kanyang loob; ang naglayo sa kanya sa pagkatakot sa tao, maging sa malalakas na higante, mga anak ni Anak, at nagbigay kakayahan sa kanya na tumayong may tapang at matatag sa pagtatanggol ng katuwiran. Mula din doon sa dakilang pinanggagalingan, sa makapangyarihang Heneral ng mga hukbo ng langit, ang bawat tunay na sundalo ng krus ni Cristo ay dapat tumanggap ng lakas at tapang upang mapanagumpayan ang mga balakid na kadalasan ay tila di-malalampasan .... Kailangan natin ng mga Caleb ngayon... na sa pamamagitan ng matapang na pagsasalita ay makapagbibigay ng matibay na report para sa madaliang aksiyon. — Testimonies, vol. 5, pp. 378-383. (1885)

Gumawang may Determinasyon.—Yung mga nasa serbisyo ng Diyos ay dapat magpakita ng sigla at determinasyon sa gawain ng paghikayat ng mga kaluluwa. Alalahaning may mga mapapahamak malibang tayo, bilang mga kasangkapan ng Diyos, ay gagawang may determinasyong hindi manghihina o masisiraan ng loob. Ang trono ng biyaya ang siyang laging aasahan natin.— Testimonies, vol. 6, p. 418. (1900)

Haraping may Tapang ang mga Kahirapan.—Ang mga kahirapan ay babangon upang subukan ang inyong pananampalataya at pagtitiis. Haraping may tapang ang mga ito. Tumingin sa maliwanag na bahagi. Kapag nahahadlangan ang gawain, siguraduhing hindi mo pagkukulang ito, at pagkatapos ay sumulong na nagsasaya sa Panginoon.— Testimonies, vol. 7, p. 244. (1902)

Ang Pagsubok ay Nangangahulugang Pakinabang.—Pero kung ang kapighatian ay dumating sa atm, iIan sa atin ang gaya ni Jacob! Iniisip nating kamay iyon ng kaaway at sa dilim tayo ay parang bulag na nakikipagpunyagi hanggang maubos ang ating lakas, at wala tayong masumpungang aliw o pagliligtas.... Dapat rin nating matutunan na ang pagsubok ay nangangahulugang pakinabang, at huwag ikagalit ang disiplina ng Panginoon, o manghina kapag pinagsasabihan Niya tayo.— Thoughts From the Mount of Blessing, p. 25. (1896)

Ang Panginoong Jesus ang Ating Kahusayan.—Ang mga manggagawa para kay Cristo ay hindi dapat mag-isip, at huwag masyadong magsalita tungkol sa mga kabiguan nila sa gawain. Ang Panginoong Jesus ang ating kahusayan sa lahat ng mga bagay; ang Kanyang Espiritu ang dapat maging inspirasyon natin; at sa pagpapasakop natin sa Kanyang mga kamay para maging daluyan ng liwanag, ang ating paraan ng paggawa ng kabutihan ay hindi mauubos. Puwede tayong lumapit sa Kanyang kapuspusan, at makatanggap ng gayong biyayang walang limitasyon.— Gospel Workers, p. 19. (1915)

Umasa ng Malalaking Bagay.—Hindi ang mga kakayahang nasa inyo o mapapasa inyo ang magbibigay sa inyo ng tagumpay. Ito’y nasa magagawa ng Panginoon para sa inyo. Dapat nating bawasan ang tiwala sa magagawa ng tao, at higit na dagdagan ang tiwala sa magagawa ng Diyos sa bawat kaluluwang nananampalataya. Inaasam Niyang abutin ninyo Siya sa pamamagitan ng pananampalataya. Inaasam Niyang umasa kayo ng malalaking bagay mula sa Kanya. Inaasam Niyang mabigyan kayo ng pang-unawa sa mga bagay na temporal at gayundin sa espirituwal. Kaya Niyang patalasin ang isipan. Mabibigyan Niya kayo ng pamamaraan at kakayahan. Gamitin ninyo ang inyong mga talento, humingi ng karunungan sa Diyos, at iyon ay ibibigay sa inyo.— Christ’s Object Lessons, p. 146. (1900)

Aalisin ang Lahat ng Kahirapan.—Kung hahanapin ninyo ang Panginoon at mahihikayat araw-araw; kung sa inyong sariIing espirituwal na pagpili ay magiging laya at nagagalak sa Diyos; kung sa malugod na pahintulot ng puso sa Kanyang mabiyayang panawagan kayo ay lumalapit na pasan ang pamatok ni Cristo—ang pamatok ng pagsunod at paglilingkod—ang lahat ng pagrereklamo ninyo ay matatahimik, lahat ng inyong kahirapan ay aalisin at lahat ng nakakagulong problemang kinakaharap ninyo ngayon ay malulutas.— Thoughts from the Mount of Blessing, p. 150. (1896)

Sa pamamagitan ng pinakakamangha-manghang paggawa ng awa at tulong mula sa langit, ang bunduk-bundok na kahirapan ay aalisin at itatapon sa dagat.— Testimonies, vol. 9, p. 96. (1909)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Ano ang dalawang pangako sa mga kulpurtor?
a. “Ang ating Ama sa langit ay may ____________ paraan na di natin alam para tayo ay ____________. Yung mga tinatanggap ang isang prinsipyo na gawing pinakamataas ang ____________ ng Diyos, ay makikita ang paglaho ng mga ____________, at ang patag na daan sa kanilang mga paa.”
b. “Hindi dapat manghina ang loob ng nagkakambas kung siya ay tinatawagang sagupain ang mga ____________ sa Gawain niya; gumawa siyang may pananampalataya, at ang ____________ ay ibibigay.”

2. Ano ang dalawang katugunan?
a. ” ____________ at ____________ na ____________ parang ang inyong pananampalataya. Ang Panginoon ay sagana sa kayamanan; pag-aari Niya ang mundo. Sa pananampalataya ay tumingin kayo sa ____________.”
b. “Dapat nating bawasan ang ____________ sa magagawa ng tao, at higit na dagdagan ang ____________ sa magagawa ng Diyos... Inaasam Niyang umasa kayo ng ____________ mula sa Kanya.”

Pangkat V - Ang Ating Mga Babasahing Punong-Puno Ng Katotohanan

ang Bible Story ay nakakahikayat ng mga kaluluwa
ni claro r. vicente

Mamamatay na siya. Nakita ng mga doktor ang kinatatakutang kanser sa kanyang obaryo. Ang pagkabigla ay nakakamanhid at ang buong kalungkutan ay napakatindi. Napakasarap ng buhay para mawala sa bahaging ito ng buhay, lalo na’t sa paniniwala ng isang tao ay wala nang pag-asa sa kabila ng kamatayan. Totoo nga na siya’y Kristiyano. Lagi siyang dumadalo sa misa at tapat sa kanyang pagdarasal ng rosaryo, pero parang may kulang sa kanyang buhay na hindi niya maipaliwanag. Ngayon ang kamatayan ay nasa pintuan na at siya’y hindi pa handa.

Pagkatapos, si Salvacion na isang kulpurtor (LE) at ang kamaganak ng kanyang asawa ay dumating at nanirahan sa kanila. Si Salvacion ay hindi lamang masayahing Kristiyano; kakaiba rin ang pagsamba niya sa Diyos, naisip niya. Noong una, siya’y naiilang sa umaga’t gabing debosyonal at pag-aawitan. Kung puwede nga lang sana ay sa iba na lang niya patirahin si Salvacion.

Nang umuwi siya galing sa Maynila na may lubhang karamdaman, nagsimula siyang paglingkuran ni Salvacion na parang isang anghel. Ang mga panalangin ni Salvacion para sa kanya ay nagkaroon ng bagong kahulugan! Sa ikalawang paguwi niya galing sa pagpapagamot, siya’y inalok ni Salvacion ng Bible Story.

Noong araw na idiniliber ang mga aklat ay may malakas na bagyo sa Maynila. Papaalis na ang bus ng makarating si Salvacion sa terminal. Pero nag-aalangan siyang sumakay na para bang may pumipigil sa kanya. Dahil naIiIito, sumakay na lang siya sa sumunod na biyahe. Nalaman niya ang dahilan pagdaan nila sa sumunod na probinsiya. May nakabanggang sasakyan ang naunang bus at dalawa ang namatay. Kinilabutan si Salvacion dahil ang isang namatay ay nakaupo sa uupuan sana niya.

Ang Bible Story ay binasang lahat ng babaing malapit nang mamatay. Ang mas nagustuhan niya ay ang volume 8 na nagsasabi tungkol sa ikalawang pagparito ni Jesus. Dito siya nakasumpong ng pag-asa na kamangha-manghang umangkop sa kanyang pangangailangan. Nang mamamatay na, pinatawag niya si Salvacion sa tabi ng kanyang kama, sa pagkakataong ito ay para masaksihan ang kaligayahan niya. Sinabi niya sa kanya na handa na siyang mamatay sapagkat tinanggap na niya si Cristo sa kanyang puso na may pag-asa na makikita Siya sa umaga ng muling pagkabuhay. Sa kaisa-isa niyang anak at ilang apo, ipinamana niya ang Bible Story. “Basahin ninyo ang mga iyan kung gusto ninyo ng masayang buhay,” ang mahina niyang sabi. Ang mga salitang iyon ay nababakas sa kanyang mapayapang mukha hanggang sa huli niyang hininga.

Kabanta 19 - Mga Aklat na Ibinibigay ang Pabalita

Ipahayag ang Pabalita ng Ikatlong Anghel.—Ang Panginoon ay tumatawag ng mga manggagawa upang pasukin ang bukiran ng pagkakambas para ang mga aklat na naglalaman ng liwanag ng napapanahong katotohanan ay maipakalat. Dapat malaman ng mga tao sa mundo na natutupad na ang mga tanda ng kapanahunan. Dalhin sa kanila ang mga aklat na magbibigay-liwanag sa kanila....

Yung mga matatagal na sa katotohanan ay nangatutulog. Kailangan silang mapabanal ng Espiritu Santo. Ang pabalita ng ikatlong anghel ay dapat ipahayag sa malakas na tinig. Katakut-takot na mga isyu ang kinakaharap natin. Hindi tayo dapat mag-aksaya ng panahon. Ayaw ng Diyos na ating papayagang padilimin ng maliliit na bagay ang liwanag na dapat ibigay sa mundo.

Ang babalang mensahe ay dapat dalhin sa lahat ng bahagi ng mundo. Ang ating mga aklat ay dapat ilathala sa iba’t ibang wika. Dala ang mga aklat na ito, ang mga mapagpakumbaba at tapat na mga tao ay dapat humayo bilang mga kulpurtor, na dala ang katotohanan sa maraming maaaring hindi sana naliwanagan. — Manuscript 76, 1901.

Isang Malinaw na Misyon. — Sumasakit ang puso ko habang nakikita ko yung mga nagsasabing naghihintay sa Tagapagligtas na inilalagak ang kanilang panahon at mga talento sa pagpapakalat ng mga aklat na wala namang laman tungkol sa mga natatanging katotohanan para sa panahong ito—mga aklat ng kuwento, talambuhay, teoriya at kuro-kuro ng mga tao. Ang mundo ay punung-puno na ng ganyang mga aklat; makukuha ang mga yan kahit saan; pero paanong ang mga tagasunod ni Cristo ay nakikisangkot sa ganyang napaka-karaniwang trabaho, habang may sumisigaw ng panganga-ilangan ng katotohanan ng Diyos saanmang panig?Hindi natin misyon ang ipakalat ang ganyang mga gawa. May ibang libu-libong gagawa niyan na hanggang ngayon ay wala pang sapat na kaalaman sa anumang mas mabuti. Meron tayong malinaw na misyon, at hindi tayo dapat tumalikod dito patungo sa mga usaping hindi naman mahalaga. Ang mga tao at pamamaraan ay hindi dapat gamitin para dalhin sa mga tao ang mga aklat na walang kinalaman sa napapanahong katotohanan.— Manual for Canvassers, p. 51. (1902)

Malibang mag-ingat, ang pamilihan ay babahain ng mga aklat na mumurahing uri, at ang mga tao ay mapagkakaitan ng liwanag at katotohanang dapat magkaroon sila upang maihanda ang daanan ng Panginoon.— Letter 43, 1899.

Magdala ng mga Aklat na Naghahatid ng Liwanag sa Kaluluwa .— Ang mga nagkakambas ay magdala ng mga aklat na naghahatid ng liwanag at kalakasan sa kaluluwa, at painumin sila sa espiritu ng mga aklat na ito. Ibuhos nila ang kanilang buong kaluluwa sa gawain ng pagpiprisinta ng mga aklat na ito sa mga tao. Kung sila ay puspos ng Espiritu ng Diyos, ang mga anghel ng langit ay magbibigay ng tagumpay sa kanilang trabaho, at sila ay magkakaroon ng malalim at mayamang karanansan.— Letter 75, 1900.

Ituro ang mga Katibayan ng Ating Pananampalataya .—Dapat himukin ngayon ang ating mga manggagawa na bigyan ng unang pagpansin ang mga aklat na tumatalakay sa mga katibayan ng ating pananampalataya — mga aklat na nagtuturo ng mga doktrina ng Biblia at maghahanda ng mga tao na makatatagal sa mga panahon ng pagsubok na kinakaharap natin. Pag nadala na ang mga tao sa

Dapat natin silang himuking ipakalat ang mga aklat na tumatalakay ng mga paksa sa Biblia. kaliwanagan ng katotohanan sa pamamagitan ng idinadalanging gawain sa pagtuturo ng Biblia, at sa magaling na paggamit ng ating mga babasahin, dapat natin si lang turuan na maging mga manggagawa sa salita at doktrina. Dapat natin silang himuking ipakalat ang mga aklat na tumatalakay ng mga paksa sa Biblia— mga aklat na ang mga aral ay maghahanda ng mga taong tatayong nasasandatahan ng katotohanan at nagniningas ang mga ilawan.— Testimonies, vol. 9, p. 61. (1909)

Naglalaman ng Napapanahong Katotohanan .— Dapat tulungan ang mga nagkakambas na panghawakan ang gawaing ito, hindi para magkambas ng mga aklat na pang-kuwento, kundi upang dalhin sa mundo ang mga aklat na laman ang katotohanang napakahalaga para sa panahong ito.— Testimonies, vol. 6, p. 315. (1900)

Ibigay ang mga Pangsubok na Katotohanan .—Ang mas malalaking aklat... ay naglalaman ng kasalukuyang katotohanan para sa panahong ito— katotohanang dapat ipahayag sa lahat ng bahagi ng mundo. Ang ating mga kulpurtor ay dapat ipakalat ang mga aklat na nagbibigay ng tiyak na tagubilin ukol sa mga pangsubok na mensaheng maghahanda ng mga tao na tumayo sa entablado ng walang hanggang katotohanan at hinahawakang nakataas ang bandilang may nakasulat na, “Ang mga Utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus.”

Ako’y tinagubilinan na dapat uling buhayin ang pagkakambas. Ang mas maliliit nating mga aklat kasama ng mga polyeto at mga magasin, ay maaari at dapat na gamiting kaugnay ng ating malalaking mga aklat.— Manuscript 136, 1903.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Anong mga pang-uri (adjective) ang naglalarawan sa mensaheng nilalaman ng ating mga aklat?
a. “Ang ____________ mensahe ay dapat dalhin sa lahat ng bahagi ng mundo.”
b. “Ang ating mga kulpurtor ay dapat ipakalat ang mga aklat na nagbibigay ng tiyak na tagubilin ukol sa mga ____________ na mensaheng maghahanda ng mga tao....”

Kabanta 20 - Ang ating Malalaking Aklat ng Pabalita

Mga Aklat na Naghahayag ng Liwanag sa Pagtalikod ni Satanas.—*lbinigay sa akin ang tagubiIin na ang mahahalagang aklat na naglalaman ng liwanag na ibinigay ng Diyos tungkol sa pagtalikod ni Satanas sa langit ay dapat malawakang maipalaganap ngayon din; sapagkat sa pamamagitan ng mga ito maraming isipan ang maabot ng katotohanan. Ang Mga Patriarka at Propeta, Daniel and the Revelation, at Ang Malaking Tunggalian ay higit na kailangan ngayon kaysa noon. Mahalagang malawakang maipakalat ang mga ito dahil ang mga katotohanang idinidiin nila ay magbubukas ng maraming bulag ang mata.... Marami sa ating mga kapatiran ay bulag sa kahalagahan ng mismong mga aklat na talagang kailangan. Kung ang pamamaraan at kakayahan ay naipamalas noon sa pagbebenta ng mga aklat na ito, ang Kilusan sa Batas ng Pangingilin ng Linggo ay hindi makakarating sa kung nasaan na ito ngayon. — Review and Herald, Feb. 16, 1905.

Sa Ang Bukal ng Buhay, Mga Patriarka at Propeta, Ang Malaking Tunggalian, at Daniel and the Revelation, ay may mahalagang tagubilin. Ang mga aklat na ito ay dapat bigyan ng espesyal na pagpapahalaga, at lahat ng pagsisikap ay dapat gawin para madala ang mga ito sa mga tao.— Letter 229, 1903.

Ang liwanag na ibinigay ay, ang Thoughts on Daniel and the Revelation, Ang Malaking Tunggalian, at Mga Patriarka at Propeta, ay gagawa ng kanilang daan. Nilalaman ng mga ito ang mismong mensaheng dapat mapasa mga tao, ang

*PAALALA: Dapat isaisip ng bumabasa na mula nang isulat ang mga pangungusap na ito, ang bilang ng malalaking aklat na puspos ng pabalila ay nililimbag at nakukuha ng ating mga kulpurlor. — MGA TAGATALA.

espesyal na liwanag na ibinigay ng Diyos sa Kanyang bayan. Ihahanda ng mga anghel ng Diyos ang daan para sa mga aklat na ito sa puso ng mga tao.— Special Instruction Regarding Royalties, p. 7. (1899)

Mga Aklat na Espiritu ng Propesiya. — Pinasasalamatan ko ang aking Ama sa langit sa interes ng aking mga kapatiran sa pagpapalaganap ng Christ’s Object Lessons. Malaking kabutihan ang naisagawa sa pagbebenta ng aklat na ito, at ang gawain ay dapat ipagpatuloy. Ngunit ang pagsisikap ng ating mga kapatiran ay hindi dapat limitahan sa isang aklat na ito. Ang saklaw ng gawain ng Panginoon ay higit sa isang linya ng paglilingkod. Ang Christ’s Object Lessons ay dapat mabuhay at gawin ang itinakdang gawain nito, ngunit hindi lahat nang pag-iisip at pagsisikap ng bayan ng Diyos ay dapat ibuhos sa pagpapalaganap nito. Ang mas malalaking aklat, Mga Patriarka at Propeta, Ang Malaking Tunggalian, at Ang Bukal ng Buhay ay dapat ipagbili kahit saan. Ang mga aklat na ito ay naglalaman ng katotohanan para sa panahong ito—katotohanang dapat ibunyag sa lahat ng bahagi ng mundo. Walang dapat humadlang sa pagbebenta ng mga ito.

Ang pagsisikap na maipalaganap ang Christ’s Object Lessons, ay nagpapatotoo sa kung ano ang magagawa sa bukiran ng pagkakambas. Ang pasisikap na ito, ay isang liksiyong hindi dapat kalimutan kung paano magkambas sa paraang may pananalangin at pagtitiwala na naghahatid ng tagumpay.

Mas marami na sana sa ating malalaking aklat ang naipagbili kung ang mga kaanib ng iglesya ay nagising sa kahalagahan ng mga katotohanang nilalaman ng mga aklat na ito, at naunawaan ang kanilang responsibilidad para ipakalat ang mga ito. Mga kapatid ko, hindi ba kayo magsisikap ngayon na maipalaganap ang mga aklat na ito? At hindi ba ninyo isasama sa pagsisikap na ito ang sigasig na dala ninyo sa pagsisikap na maipagbili ang Christ’s Object Lessons? Sa pagbebenta ng aklat na ito, maraming natutong magbenta ng mas malalaking aklat. Nagkamit sila ng karanasang naghanda sa kanila na pasukin ang bukiran ng pagkakambas.

Impluwensiya ng mga Aklat na Ito. — Hindi si Mrs. White ang pinanggalingan ng mga aklat na ito. Naglalaman ang mga ito ng tagubiling ibinibigay ng Diyos sa kanya sa buong buhay niyang paggawa. Naglalaman ang mga ito ng mahalaga at umaaliw na liwanag na mabiyayang ibinigay ng Diyos sa Kanyang lingkod para ibigay sa mundo. Mula sa mga pahina ng mga ito, ang liwanag na ito ay dapat sumikat sa puso ng mga lalaki at babae, na inaakay sila sa Tagapagligtas. Idineklara ng Panginoon na dapat ipakalat ang mga aklat na ito sa buong mundo. Taglay nila ang katotohanan, na sa mga tumatanggap ay pampalasa ng buhay sa buhay. Ang mga ito ay tahimik na saksi para sa Diyos. Sa nakaraan, ang mga ito ang naging pamamaraan ng Kanyang mga kamay sa pagkumbinsi at paghikayat ng maraming kaluluwa. Maraming nakabasa ng mga ito na may kasabikang pag-asam, at sa pagbabasa nito ay inaakay silang makita ang bisa ng pagtubos ni Cristo, at magtiwala sa kapangyarihan nito. Naakay silang ipagkatiwala ang pangangalaga ng kanilang mga kaluluwa sa kanilang Manlilikha, na naghihintay at umaasa sa pagparito ng Tagapagligtas upang dalhin ang mga minamahal Niya sa kanilang walang hanggang tahanan. Sa hinaharap, gagawing malinaw ng mga aklat na ito ang ebanghelyo sa marami pang iba, na ipinahahayag sa kanila ang daan ng kaligtasan.— Review and Herald, Jan. 20, 1903.

Kaunting pansin lang ang ibinibigay sa Biblia, at ibinigay ng Panginoon ang mas maliit na liwanag para akayin ang mga lalaki at babae sa mas malaking liwanag.

Ipagbili ang mga Aklat na Nagbibigay-Liwanag.—Ipinadala ng Panginoon sa Kanyang bayan ang maraming tagubilin, tuntunin sa tuntunin, bilin at bilin, dito ay kaunti, doon ay kaunti. Kaunting pansin lang ang ibinibigay sa Biblia, at ibinigay ng Panginoon ang mas maliit na liwanag para akayin ang mga lalaki at babae sa mas malaking liwanag. O, gaano ngang kabutihan ang matatapos kung ang mga aklat na naglalaman ng liwanag na ito ay binasang may determinasyong isakatuparan ang mga prinsipyong nilalaman ng mga ito! Magkakaroon ng sanlibong ulit na pagbabantay, higit sa sanlibong ulit na pagtanggi sa sarili at natatalagang pagsisikap. At higit na marami na sana ngayon ang nagagalak sa liwanag ng napapanahong katotohanan.

Mga kapatid ko, gumawang may pagsisikap na maipakalat ang mga aklat na ito. Ilagay ninyo ang inyong mga puso sa gawaing ito, at ang pagpapala ng Diyos ay sasainyo. Humayo kayo sa pananampalataya, na nananalanging ihanda ng Diyos ang mga puso para tanggapin ang liwanag. Maging kaaya-aya at magalang. Ipakita na kayo’y mga tunay na Kristiyano sa pamamagitan ng matuwid na landasin. Lumakad at gumawa sa liwanag ng langit, at ang inyong landas ay magiging gaya ng landas ng matuwid, na lumiliwanag nang lumiliwanag hanggang sa sakdal na araw.— Review and Herald, Jan. 20, 1903.

Mga Katotohanang Nababakuran ng “Sinabi ng Panginoon .”— Ilan ang matamang nakabasa ng Mga Patriarka at Propeta, Ang Malaking Tunggalian, at Ang Bukal ng Buhay? Nais ko sanang maunawaan ng lahat na ang tiwala ko sa liwanag na ibinigay ng Diyos ay matatag na nakatayo, dahil alam kong ang kapangyarihan ng Espiritu Santo ay nagpapadakila sa katotohanan, at ginawa itong marangal, na sinasabi: “Ito ang daan, dito kayo lumakad.” Sa aking mga aklat, ay sinasabi ang katotohanang nababakuran ng “Sinabi ng Panginoon.” Iginuhit ng Espiritu Santo ang mga katotohanang ito sa aking puso at isip na di-mabubura gaya ng utos na iginuhit ng daliri ng Diyos sa dalawang tapyas na bato, na ngayon ay nasa kaban para dalhin sa dakilang araw na iyon na bibigkasin ang kahatulan sa bawat kasamaan at mapandayang siyensya na gawa ng ama ng kasinungalingan.— Letter 90, 1906.

Ang Diyos ay malulugod pag nakita Ang Bukal ng Buhay sa bawat tahanan. Sa aklat na ito ay nakasaad ang liwanag na Kanyang ibinigay sa salita Niya. Sa ating mga kulpurtor ang aking sasabihin ay, Magsihayo kayong may mga pusong pinalambot at pinasuko ng pagbabasa ng buhay ni Cristo. Uminom kayo nang husto ng tubig ng kaligtasan, upang ito ay maging buhay na bukal sa inyong puso, na umaagos para sariwain ang mga kaluluwang malapit nang mapahamak. — Letter 75, 1900 .

“Ang Malaking Tunggalian,” Higit sa Pilak o Ginto.— Ang Malaking Tunggalian ay dapat maipalaganap nang malawakan. Ito ay naglalaman ng kuwento ng nakaraan, ng kasalukuyan, at ng hinaharap. Sa paghahayag nito sa pangwakas na mga eksena ng kasaysayan ng mundo, nagdadala ito ng makapangyarihang patotoo para sa kapakanan ng katotohanan. Mas nasasabik akong makita ang malawakang pagpapalaganap ng aklat na ito kaysa sa ibang isinulat ko; dahil sa Ang Malaking Tunggalian, ang huling mensahe ng babala para sa sanlibutan ay higit na ibinibigay nang malinaw kaysa sa ibang mga aklat ko.— Letter 281, 1905.

Nagsasalita ako sa inyo na mga tinawagan sa pagkakambas. Nabasa na ba ninyo ang volume 4 [Ang Malaking Tunggalian]? Alam ba ninyo ang nilalaman nito? Pinahahalagahan ba ninyo ang tinatalakay nito? Hindi ba ninyo nakikitang kailangan ng mga tao ang liwanag na naroroon? Kung hindi pa ninyo nababasa, pinakikiusapan ko kayong basahin nang masinsinan ang seryosong babala at panawagang ito. Sigurado akong gusto ng Panginoon na dalhin ang aklat na ito sa lahat ng sangang-daan at daang-bayan kung saan ang mga kaluluwa ay mabibigyang babala sa panganib na napakalapit nang dumating.— Letter 1, 1890 .

Kinilos ako ng Espiritu ng Panginoon para isulat ang aklat na iyan, at habang ginagawa ko ito, nadama ko ang mabigat na pasanin sa aking pagkatao. Alam kong ang oras ay napakaiksi na, na ang mga eksenang malapit nang dumagsa sa atin ay darating na sa wakas, biglaan at napakabilis gaya ng nilalahad sa mga salita ng Kasulatan: “Ang araw ng Panginoon ay darating na gaya ng magnanakaw sa gabi.”

Inilagay ng Panginoon sa aking harapan ang mga bagay na mahalagang mahalaga sa kasalukuyang panahon, at aabot sa hinaharap. Ang mga salita ay binigkas nang pautos sa akin, “Isulat mo sa aklat ang mga bagay na iyong nakita at narinig at paratingin ang mga ito sa lahat ng mga tao; dahil ang panahon ay malapit na, na ang nakaraang kasaysayan ay mauulit.” Ako ay nagigising ng ala una, alas dos, o alas tres ng umaga na may ilang mga puntos na sapilitang ikinikintal sa aking isipan na para bang sinalita ng boses ng Diyos....

Ipinakita sa akin....na dapat kong italaga ang aking sarili sa pagsulat ng mahahalagang bagay para sa volume 4 [Ang Malaking Tunggalian]; upang ang babala ay makarating sa mga lugar na hindi mapupuntahan ng buhay na mensahero, at upang matawag ang pansin ng marami sa mahahalagang pangyayaring darating sa panghuling tagpo ng kasaysayan ng mundong ito.— Letter 1, 1890.

Ang aklat na Ang Malaking Tunggalian ay aking pinapahalagahan nang higit pa sa pilak o ginto, at lubos kong ninanais na ito ay maiparating sa mga tao. Habang isinusulat ko ang manuskrito ng Ang Malaking Tunggalian, malimit kong nadarama ang presensya ng mga anghel ng Diyos. At maraming beses na ang mga eksena na aking isinusulat ay muling ipinapakita sa akin sa mga pangitain sa gabi, upang ang mga ito’y sariwa at malinaw sa aking isipan.— Letter 56, 1911.

Nasa Hinaharap ang Pinakamalalaking Resulta .—Ang resulta ng pagpapakalat ng aklat na ito [Ang Malaking Tunggalian] ay hindi dapat hatulan sa nakikita ngayon. Sa pamamagitan ng pagbabasa nito, maraming kaluluwa ang magigising at magkakaroon ng lakas ng loob na makiisa sa mga sumusunod sa mga utos ng Diyos. Subalit mas malaking bilang ng bumabasa nito ang hindi magbabago ng paniniwala hanggang makita nila na nangyayari ang mismong mga bagay na inihula dito. Ang katuparan ng ilang mga hula ay magbibigay ng pananampalataya na ang iba pa ay mangyayari din at kapag ang sanlibutan ay naliwanagan ng kaluwalhatian ng Panginoon, sa pagtatapos ng gawain, maraming mga kaluluwa ang lalagay sa panig ng mga utos ng Diyos bilang resulta ng ahensyang ito.— Manuscript 31, 1890.

Mga Aklat na May Kakaibang Impluwensiya.—Ibinigay sa akin ng Diyos ang liwanag na sinasaad sa Ang Malaking Tunggalian at Mga Patriarka at Propeta, at ang liwanag na ito ay kinakailangan upang gisingin ang mga tao para maghanda sa dakilang araw ng Diyos, na kakaharapin natin. Ang mga aklat na ito ay naglalaman ng direktang panawagan ng Diyos sa mga tao. Sa gayon, Siya ay nagsasalita sa mga tao sa pamamagitan ng nakakaantig na mga salita na humihimok sa kanila na maging handa sa Kanyang pagdating. Ang liwanag na ibinigay ng Diyos sa mga aklat na ito ay hindi dapat itago....

Alam kong ang mga gawa-gawang pahayag na ang mga aklat na ito ay hindi maipagbibili ay hindi totoo. Alam ko, sapagkat sinabihan ako ng Panginoon na ito ay sinabi sapagkat ang mga pakana ng tao ay hinarangan ang daan para ipagbili ang mga ito. Hindi maikakaila na ang mga gawaing ito ay hindi produkto ng kaisipan ng sinumang tao; ang mga ito ay tinig ng Diyos na nagsasalita sa Kanyang bayan at sa mga isipan ay magkakaroon si la ng impluwensiyang wala sa ibang mga aklat.— Manuscript 23, 1890 .

Maraming tatalikod sa pananampalataya at makikinig sa mga mapandayang espiritu. Ang Mga Patriarka at Propeta at Ang Malaking Tunggalian ay mga aklat na natatanging ginawa para sa mga bagong mananampalataya, upang sila ay mapatatag sa katotohanan. Ang mga panganib ay itinuro upang maiwasan ng mga iglesya. Yung mga lubusang nakakaalam ng mga aral sa mga aklat na ito ay makikita ang mga panganib na nakaamba sa kanila at makikita ang patag at matuwid na daang tinandaan para sa kanila. Mapipigilan si la sa mga kakaibang landas. Gagawa sila ng tuwid na daan para sa kanilang mga paa, dahil baka ang pilay ay mapalihis sa daanan. Letter 229, 1903.

Mag-iingat Mula sa Kamalian.—Pukawin ang interes sa pagbebenta ng mga aklat na ito. Mahalaga ang pagbebenta ng mga ito; sapagkat ang mga ito’y naglalaman ng napapanahong tagubilin mula sa Panginoon. Dapat silang bigyan ng pagpapahalaga bilang mga aklat na nagdadala sa tao ng liwanag na lalong kailangan sa ngayon. Kaya, ang mga aklat na ito ay mahalagang maipamahagi nang malawakan. Yung mga gumagawa ng masusing pag-aaral sa tagubiIing nakapaloob sa mga ito, at tatanggaping ito ay mula sa Panginoon, ay maiingatan mula sa pagtanggap ng maraming kamaliang ipinakikilala. Yung mga tumatanggap ng mga katotohanang nasa mga aklat na ito ay hindi maaakay sa mga maling landasin.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Anu-ano ang limang aklat na nabanggit bilang “Malalaking Aklat ng Pabalita”?
a . ____________________________________
b . ____________________________________
c . ____________________________________
d . ____________________________________
e . ____________________________________

2. Sa mga aklat na nasa itaas, aling aklat ang ikalulugod ng Diyos na makita sa bawat tahanan? ____________ ____________ ____________ ____________

3. Sa mga aklat na nasa itaas, aling aklat ang iti nu tu ring ni Mrs. White na higit pa sa pilak o ginto? ____________ ____________ ____________

Kabanta 21 - Mga Babasahing Pangkalusugan

Pagpapalaganap ng Babasahing Pangkalusugan.—Ang pagpapalaganap ng ating mga babasahing pangkalusugan ay isang napakahalagang gawain. Ito’y isang gawaing ang lahat ng naniniwala sa mga natatanging katotohanan sa panahong ito ay dapat magkaroon ng buhay na malasakit. Hindi gaya noon, nais ng Diyos na ang mga isipan ng tao ngayon ay makilos nang husto upang suriin ang malaking paksa tungkol sa pagtitimpi at ang mga prinsipyong batayan ng tunay na repormang pangkalusugan....

Relihiyon at Kalusugan.—Ang tunay na relihiyon at ang mga batas ng kalusugan ay magkakasama. Napakaimposibleng gumawa para sa kaligtasan ng mga lalaki at babae na hindi ipinapakita sa kanila ang pangangailangang iwanan ang masasamang kasiyahang sumisira sa kalusugan, nagpapababa sa kaluluwa, at humahadlang na maikintal sa isipan ang banal na katotohanan.— Review and Herald, Nov. 12, 1901.

Ang Repormang Pangkalusugan ay Isang Bumubutas na Pantusok .—Ang ebanghelyo ng kalusugan ay maraming mga tagapagtaguyod na may kakayahan, subalit naging napakahirap ng kanilang gawain dahil napakaraming mga ministro, presidente ng mga komperensiya, at iba pang nasa posisyong maimpluwensiya ang hindi nag-ukol ng tamang pansin sa paksa tungkol sa repormang pangkalusugan. Hindi nila nakita ang relasyon nito sa gawain ng pagbabalita bilang kanang kamay ng katawan. Bagaman, napakaliit na respeto ang ipinapakita sa departamentong ito ng maraming tao, at ng ilang mga ministro, ipinakita ng Panginoon Wala na akong ang Kanyang pagtingin dito sa masaganang iba pang pagpapaunlad nito. Kung gagawin nang nalalaman na tama, ang gawaing pangkalusugan ay isang bumubutas na pantusok na gumagawa ng mabilis daan para makaabot sa puso ang iba pang makapagbukas mga katotohanan. Kapag ganap na tinanggap ang mensahe ng ikatlong anghel, ng mga puso ang repormang pangkalusugan ay bibigyan gaya ng ng lugar sa mga konsilyo ng komperensiya, babasahing sa gawain ng iglesya, sa tahanan, sa hapag- kainan, at sa lahat ng pag-aayos sa pangkalusugan. sambahayan. At ang kanang kamay ay magsisilbi at mag-iingat sa katawan.— Testimonies , vol. 6, p. 327. (1900)

Ang Babasahing Pangkalusugan ay Pantulong na Kamay ng Ebanghelyo.—Ang ating babasahing pangkalusugan ang pantulong na kamay ng ebanghelyo na nagbubukas ng daan para makapasok ang katotohanan at makapagligtas ng maraming kaluluwa. Wala na akong iba pang nalalaman na mabilis makapagbukas ng mga puso gaya ng mga babasahing ito, na kung babasahin at isasakabuhayan ay aakay ng mga kaluluwa sa pagsasaliksik ng Biblia para sa mas mabuting pagkaunawa ng katotohanan.

Dapat ipaalam ng mga nagkakambas ang mga babasahing pangkalusugan sa mga taong kanilang dinadalaw, na sinasabi sa kanila ang kapakinabangan nito sa paggamot ng karamdaman.— Manuscript 113, 1901 .

Nakakakuha ng Pansin.—Ang mga babasahin ukol sa repormang pangkalusugan ay maaabot ang maraming hindi makakakita o makakabasa ng anuman tungkol sa mahahalagang paksa sa Biblia....Ang katotohanan ay dapat makarating sa mga tao sa pamamagitan ng repormang pangkalusugan. Ito ay kailangan upang makuha ang pansin tungkol sa katotohanan sa Biblia.

Gusto ng Diyos na ang Kanyang bayan ay maging mapagpigil sa lahat ng bagay. Malibang isakabuhayan nila ang pagpipigil, hindi sila magiging banal at mapapabanal sa katotohanan. Mismong ang kanilang mga iniisip at isipan ay nagiging napakasama.

Wala na akong iba pang nalalaman na mabilis makapagbukas ng mga puso gaya ng mga babasahing pangkalusugan.

Marami doon sa mga pag tiningnan ay napakasama at walang pag-asa ay makukuha ang pansin sa katotohanan kung matuturuan nang maayos tungkol sa kanilang di-malusog na pamumuhay. Pagkatapos, sila ay maaaring itaas, gawing marangal, pakabanalin, at maaaring angkop na sisidlan para gamitin ng Panginoon. Humayo kayong puno ang mga kamay ng tamang babasahin, at ang inyong puso ay puno ng pag-ibig ni Cristo para sa kanilang mga kaluluwa, na inaabot sila saan man sila naroon....

Nag-aalis ng mga Maling Akala.—Ipinakita sa akin na sa paguukol ng pansin sa sangay na ito ng gawain, inaalis ninyo ang malaking bahagi ng maling akala sa maraming isipan na humarang sa daan para sa pagtanggap ni la ng katotohanan at pagbabasa ng mga babasahing nagpapasulong ng katotohanang pinaniniwalaan natin. Ang bagay na ito ay hindi dapat basta palampasin na parang walang halaga; sapagkat halos bawat pamilya ay kailangang magising sa paksang ito, at makilos ang kanilang mga konsensiya para maging tagatupad ng salita ng Diyos sa pagsasanay na pagkaitan ang sarili ng mga kagustuhan. Kapag inyong ginawang matalino ang mga tao sa paksa tungkol sa repormang pangkalusugan, naihanda na ninyo ang daan para sa kanila upang bigyang-pansin ang napapanahong katotohanan para sa mga huling araw na ito. Sabi ng aking gabay, “Magturo, magturo, magturo.” Ang isip ay dapat maliwanagan; sapagkat nagdilim ang pang-unawa ayon sa nais ni Satanas, dahil makakapasok siya sa pamamagitan ng baluktot na kagustuhan upang ibaba ang kaluluwa....

Ipinabatid sa akin ng aking gabay, “Lahat ng naniniwala at nagpapahayag ng katotohanan ay hindi lang dapat isakabuhayan ang repormang pangkalusugan, kundi ituro itong may buong-sikap sa iba.” Ito ay magiging malakas na ahensiya sa pagtawag ng pansin ng mga hindi naniniwala para isip-isipin nila na kung sa paksa ngang ito tungkol sa malusog na pagkain at pag-uugali ay maalam tayo, di magaling din tayo sa mga paksa sa doktrina ng Biblia.— Manuscript 1, 1875 .

Ang Panginoon ay tumatawag ng mga manggagawa para pasukin ang bukiran ng pagkakambas. Nais Niyang maipakalat ang mga aklat ukol sa repormang pangkalusugan. Marami ang nakadepende sa paksa tungkol sa repormang pangkalusugan.— Manuscript 174, 1899 .

Dalhin ng ating mga kabataang lalaki at babae ang mga aklat tungkol sa malusog na pamumuhay, at magtungo sa mga tao, na ginagawa ang lahat nilang makakaya sa pagpapasulong ng gawain ng repormang pangkalusugan. Marami sa mundo ang nasasabik na malaman pa ang marami tungkol sa mga prinsipyong ito.— Letter 154a, 1900 .

Malaking Pangangailangan sa Liwanag na Ito.—Ang mga tao ay nasa malungkot na pangangailangan sa nagniningning na liwanag mula sa mga pahina ng ating mga magasin sa kalusugan at pagpipigil. Nais gamitin ng Diyos ang mga magasing ito bilang paraan kung saan ang mga kislap ng liwanag ay kukuha ng pansin ng mga tao, at magiging dahilan para pakinggan nila ang babala ng mensahe ng ikatlong anghel....

Malaki ang dapat gawin at magagawa ng mga ministro upang mahimok ang pagpapakalat ng mga magasing pangkalusugan. Bawat kaanib ng iglesya ay dapat gumawang masikap para sa mga magasing ito, na gaya sa iba pang mga peryodiko. Hindi dapat magsalungat ang dalawa....

Ang pagpapakalat ng magasing pangkalusugan ay magiging napakalakas na ahensiya para ihanda ang mga tao na tanggapin ang mga natatanging katotohanan na maghahanda sa kanila sa nalalapit na pagparito ng Anak ng tao.— Review and Herald, Nov. 12, 1901.

Permanenteng Bahagi ng Ating mga Babasahin .—Maaabot at naabot ng repormang pangkalusugan ang klase ng mga taong hindi sana napaabutan ng katotohanan. May malaking pangangailangan para sa gawaing itinatatag upang matulungan ang mga tao, mga mananampalataya man o hindi, sa panahong ito sa pamamagitan ng mga talakayan at babasahing pangkalusugan. Hindi ko makita kung bakit hindi dapat mabigyan ng permanenteng lugar ang mga aklat na pangkalusugan at pati na rin ang iba pang babasahin kahit pa may mga maling akala ng tao na kasalungat nito.— Letter 25a, 1889 .

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Bakit ang pagpapalaganap ng ating mga babasahing pangkalusugan ay “isang napakahalagang gawain”?
a. “Napakaimposibleng gumawa para sa kaligtasan ng mga lalaki at babae na hindi ipinapakita sa kanila ang pangangailangang iwanan ang masasamang kasiyahang sumisira sa ____________. .”
b. “Ang gawaing pangkalusugan ay isang ____________ na pantusok na gumagawa ng daan para makaabot sa puso ang iba pang mga ____________ .”
c. “Wala na akong iba pang nalalaman na ---------- ____________ ng mga puso gaya ng mga babasahing ito....”
d. “Ito ay kailangan upang makuha ang ____________ tungkol sa katotohanan sa ____________.”
e. “Ipinakita sa akin na sa pag-uukol ng pansin sa sangay na ito ng gawain, ____________ ninyo ang malaking bahagi ng ____________ ____________ sa maraming isipan.”

2. Anong konklusyon ang lalo pang nagdidiin sa kahalagahan nito? “Maaabot at naabot ng repormang pangkalusugan ang klase ng mga taong ____________ sana napaabutan ng katotohanan....Hindi ko makita kung bakit hindi dapat mabigyan ng ____________ ____________ ang mga aklat na pangkalusugan pati na rin ang iba pang babasahin.”

Kabanta 22 - Pagpapanatili ng Tamang Balanse

Mga Aklat na Pangkalusugan at Panrelihiyon.—Dapat umiral ang ganap na pagkakaisa sa mga manggagawang nangangasiwa ng mga aklat na magpupuno ng liwanag sa mundo. Saanman ipakilala ang pagkakambas sa ating mga kapatiran, ang mga aklat na pangkalusugan at panrelihiyon ay parehong dapat ipakita na magkasama bilang mga bahagi ng pinag-isang gawain. Ang relasyon ng mga aklat na panrelihiyon at pangkalusugan ay ipinakita sa akin gaya ng hiblang paayon at pahalang upang makabuo ng isang magandang disenyo at perpektong yari ng gawa.

Parehong Mahalaga .—Sa nakaraan, ang mga aklat na pangkalusugan ay hindi napapangasiwaang may malasakit na karapat-dapat sa kahalagahan ng mga ito. Bagaman ang mga ito ay mataas na pinahahalagahan ng karamihan, marami pa rin ang hindi naiisip na mahalagang ito ay dapat makarating sa sanlibutan. Pero ano pa ba ang mas magandang paghahanda sa pagparito ng Panginoon at sa pagtanggap ng iba pang katotohanang kailangan upang ihanda ang mga tao sa Kanyang pagparito kaysa gisingin ang mga tao upang makita nila ang kasamaan ng henerasyong ito at kilusin silang baguhin ang makasariling kalayawan at mga ugaling labag sa kalusugan? Hindi ba’t kailangang ang mundo ay mamulat sa paksa ng repormang pangkalusugan? Hindi ba’t kailangan ng mga tao ang mga katotohanang ipinapahayag sa mga aklat na pangkalusugan? Ang kakaibang damdaming dati-rati ay umiiral sa gawaing pangkalusugan ay dapat isaisip ng marami sa ating mga kulpurtor sa bukiran.

Ang mga pagkakahati-hati at bumubukod na mga pangkat ay hindi dapat makita sa ating mga kulpurtor at panlahatang kinatawan [mga sekretarya ng publishing department ]. Lahat ay dapat maging interesado sa pagbebenta ng mga aklat na tumatalakay sa paksang pangkalusugan at iba’t ibang gawang may kinalaman sa relihiyon. Hindi dapat gumuhit ng linya na anupa’t ilang mga aklat lamang ang pag-uukulan ng pansin ng mga nagkakambas. Kailangang may ganap na pagkakaisa, isang balanse at proporsiyonadong pag-unlad ng gawain sa lahat ng bahagi nito.

Hindi Dapat Ihiwalay.—Ang pagwawalang-bahalang pakikitungo ng marami sa ating mga aklat na pangkalusugan ay isang kasalanan sa Diyos. Ang paghiwalay ng gawaing pangkalusugan sa malaking kabuuan ng gawain ay wala sa Kanyang patakaran. Ang napapanahong katotohanan ay nakasalalay sa gawain ng repormang pangkalusugan na gaya rin sa ibang bahagi ng gawain ng ebanghelyo. Walang isang sangay ang ganap na buo kapag inihiwalay sa iba.— Testimonies, vol. 6, pp. 326, 327. (1900)

Ang mga pagkakahatihati at bumubukod na mga pangkat ay hindi dapat makita sa ating mga kulpurtor at panlahatang kinatawan.

Walang Isang Sangay na Pagdalubhasaan.—Sa lahat nating gawain, dapat pag-ingatang walang isang sangay na pagdadalubhasaan habang ang ibang bahagi ay pinababayaang nagdurusa. Wala pang gayong malasakit na ginawa sa pagpapalaganap ng ating mga magasing pangkalusugan na dapat sana ay meron. Ang pagpapakalat ng mga magasing ito ay hindi dapat isawalang-bahala, dahil magdurusa ng malaking kawalan ang mga tao.— Review and Herald , Nov. 1 2, 1901.

Bawat Isa ay may Tamang Lugar.—Pero bagaman ang gawaing pangkalusugan ay may lugar sa pagpapahayag ng pabalita ng ikatlong anghel, ang mga tagapagtaguyod nito sa anumang paraan ay hindi dapat pagsikapang mapalitan nito ang pabalita. Ang mga aklat na pangkalusugan ay dapat lumagay sa kanyang tamang lugar, ngunit ang pagpapalaganap ng mga aklat na ito ay isa lamang sa maraming linya sa malaking gawaing dapat gampanan. Ang mga nagbabagang impresyong ibinibigay minsan sa nagkakambas ukol sa mga aklat na pangkalusugan ay hindi dapat magresulta na huwag isama sa bukiran ang ibang mahahalagang aklat na dapat makarating sa mga tao. Yung mga may tungkulin sa gawain ng pagkakambas ay dapat mga taong naiintindihan ang relasyon ng bawat bahagi ng gawain sa malaking kabuuan. Bigyan nila ng kaukulang pansin ang pagpapalaganap ng mga aklat na pangkalusugan, pero huwag gawing lantad na lantad ang linyang ito anupa’t napapalayo ang mga tao sa iba pang mga linyang may mahalagang kapakinabangan, sa gayon ay hindi naisasama ang mga aklat na nagdadala ng espesyal na pabalita ng katotohanan sa mundo.

Sapat na edukasyon ay kailangan sa pangangasiwa ng mga aklat na panrelihiyon, na gaya rin sa pangangasiwa nung mga tumatalakay sa paksa ng kalusugan at pagtitimpi. Dapat sabihin ang tungkol sa gawain ng pagkakambas ng mga aklat na may pagkaing espirituwal at dapat gumawa ng pagsisikap para himukin at turuan ang mga manggagawa sa pagpapakalat ng mga aklat na naglalaman ng mensahe ng ikatlong anghel, na husto sa mga sinasabi at ginagawa upang magpalago ng mga manggagawa para sa mga aklat na pangkalusugan.

Bawat Isa ay Pinupunuan ang Iba.—Ang isang klase ng mga aklat ay laging gagawa ng lugar para sa iba. Parehong kailangan, parehong dapat lumagay nang sabay sa bukiran. Ang bawat isa ay pinupunuan ang iba at sa anumang paraan ay di-mapapalitan. Parehong tumatalakay sa mga paksang pinakamataas ang kahalagahan, at parehong dapat gumawa ng kanilang bahagi sa paghahanda ng bayan ng Diyos sa mga huling araw na ito. Parehong dapat manindigan bilang napapanahong katotohanan para magliwanag, pumukaw, at mangumbinsi. Parehong dapat magsama sa gawain ng pagpapakabanal at pagdadalisay ng mga iglesyang umaasa at naghihintay sa pagparito ng Anak ng Diyos sa kapangyarihan at dakilang kaluwalhatian.

Gumawang may kasigasigan ang bawat naglilimbag at panlahatang kinatawan [sekretarya ng publishing department] upang palakasin ang mga ahente [mga kulpurtor] na nasa bukiran na ngayon at maghanap at magsanay ng mga bagong manggagawa. Patatagin at pagsikapang itayo ng bawat isa ang gawain, na hangga’t maaari ay hindi pinapanghina ang gawain ng iba. Lahat ay gawing may pag-ibig ng magkakapatid at walang kasakiman.— Testimonies, vol. 6, pp. 327, 328. (1900)

Ang mga isip ay hindi ginawang parepareho, at ang pagkain para sa isa ay maaaring hindi nakakaakit sa iba.

Gumawa Upang Lumagong Balanse.— Ang repormang pangkalusugan ay may malapit na kaugnayan sa mensahe ng ikatlong anghel gaya ng braso sa katawan; subalit hindi puwedeng palitan ng braso ang lugar ng katawan. Ang pagpapahayag ng pabalita ng ikatlong anghel, ang mga utos ng Diyos at patotoo ni Jesus, ay siyang pasanin ng ating gawain. Ang mensahe ay dapat ipahayag na may isang malakas na sigaw, at dapat makarating sa buong mundo. Ang pagpapahayag ng mga prinsipyo ng kalusugan ay dapat makasama ng mensaheng ito, ngunit sa anumang kalagayan ay hindi dapat maging hiwalay dito o sa anumang paraan ay palitan ito....Dapat magkaroon ng balanse, at proporsiyonadong paglago ng gawain sa lahat ng bahagi nito....Gusto kong mailagay ang mga aklat na pangkalusugan sa kanilang tamang lugar; subalit isa lang sila sa maraming linya sa dakilang gawaing dapat gampanan. Pinadala ng Panginoon ang Kanyang mensahe sa mundo sa mga aklat na naglalaman ng katotohanan para sa mga huling araw.

Hindi dapat turuan ang mga nagkakambas na isang aklat o isang klase ng mga aklat lang ang dapat pumuno sa bukiran, dahilan para mapabayaan ang lahat ng iba pa. Sa mga manggagawa ay laging may ilang nadadala sa halos kahit saang direksiyon. Yung mga may tungkulin sa gawain ng pagkakambas ay dapat mga taong may balanseng isipan, na nakakaunawa ng relasyon ng bawat bahagi ng gawain sa malaking kabuuan. Bigyan nila ng kaukulang pansin ang pagpapalaganap ng mga aklat na pangkalusugan, pero huwag gawing lantad na lantad ang linyang ito para ilayo ang mga tao sa iba pang mga linyang may mahalagang kapakinabangan.— Letter 57, 1896.

Ang pagbebenta ng mga magasin at aklat na pangkalusugan sa anumang paraan ay hindi hadlang sa pagbebenta ng mga babasahing tumatalakay sa iba pang mga bahagi ng pabalita ng ikatlong anghel. Lahat ay dapat maghanda ng daan para sa pagdating ng Panginoong Jesus sa mga alapaap ng langit na may kapangyarihan at dakilang kaluwalhatian.— Manuscript 113, 1901.

Hindi Lahat ay Dapat Gumawa Para sa lisang Aklat.—Matagal nang iginigiit na ang pinakamagandang patakaran ay paisa-isang aklat lang muna ang dapat malagay sa bukiran ng pagkakambas— na lahat ng mga nagkakambas ay gagawa para sa iisang aklat. Kung ito ay magagawa, hindi ito magiging mabuti ni kapaki-pakinabang. Walang iisang aklat ang dapat eksklusibong dalhin at panatilihin sa publiko na para bang matutustusan nito ang bawat pangangailangan sa panahong ito. Kung may liwanag ang Panginoon para sa Kanyang bayan, na inilabas sa iba’t ibang paraan sa sari-saring mga aklat, sino ang mangangahas na maglagay ng mga balakid para hindi kumalat ang liwanag sa buong mundo? Nais ng Panginoong gumawa ng mga piano ang ating mga kapatid para ang liwanag na Kanyang binigay ay hindi nakatago sa mga bahay-palimbagan, kundi sisikat para maliwanagan ang lahat ng tatanggap nito.— Manual for Canvassers, p. 47. (1902)

Babasahin Para sa Lahat ng Klase.—Walang sinumang nagkakambas ang dapat magtaas ng kanyang tinatrabahong aklat nang higit sa iba pang nagsusulong ng napapanahong katotohanan. Kung bibitawan ng ating mga kulpurtor ang lahat maliban sa isang aklat, at itutuon ang kanilang mga lakas doon, ang gawain ay hindi maipatutupad na ayon sa panukala ng Diyos. Ang mga isip ay hindi ginawang pare-pareho, at ang pagkain para sa isa ay maaaring hindi nakakaakit sa iba; kaya, dapat ay nasa bukiran ang mga aklat na tinatalakay sa iba’t ibang paraan ang mga natatanging paksa sa panahong ito. Mahalaga na ang nagkakambas ay gumawa ng matalinong pagpili. Walang sinumang gumagawa sa gawain ng Diyos ang dapat maging makitid at kulang sa pang-unawa. Ang Panginoon ay maraming kaparaanan na dito ay pinapanukala Niyang gumawa. Kapag ang isang aklat ay mas itinaas kaysa iba, may panganib na ang mismong gawa na pinakaangkop para magbigay ng liwanag sa mga tao ay maiwanan. Hindi na kailangang paghambingin ang iba’t ibang aklat, at pagpasyahan kung alin ang makagagawa ng pinakamabuti. Ang Diyos ay may lugar para sa lahat ng tinig at panulat na Kanyang kinasihan upang magsalita para sa Kanya. Magiging mahirap para sa ilang mga kaisipan ang unawain ang pinakamahihirap nating gawa, at mas madali Ang ating mga silang maaabot ng mas simpleng paraan ng paglalagay ng katotohanan. Tulungan ng mga nangungunang manggagawa ang mas mahihina, at magpakita ng patas na malasakit sa bawat isang kaparaanan na pinagagana para ihanda ang mga tao sa araw ng Panginoon. Ang ilan ay mas makikinabang sa mga peryodiko at polyeto kaysa sa mga aklat. Ang mga peryodiko, polyeto at pamphlet na tumatalakay sa mga liksiyon sa Biblia, ay pare-parehong kailangang pagtuunan ng pansin sa pagkakambas, sapagkat ang mga iyon ay gaya ng maliliit na pantusok na bumubutas ng daan para sa mas malalaking ginawa.— Manual for Canvassers , pp. 48, 49. (1902)

Ang ating mga babasahin ay makakarating sa mga lugar na hindi pa puwedeng pagdausan ng mga pagpupulong.

Mga Polyeto at Pamplet.—Ang nagkakambas ay dapat magdala ng mga polyeto, pamplet, at maliliit na aklat para maibigay doon sa mga hindi makakabili. Sa ganitong paraan, maipapasok ang katotohanan sa maraming tahanan.— Testimonies , vol. 6, p. 338. (1900)

Mas Disididong Pagsisikap Para sa mga Aklat na Panrelihiyon.— Ang pagkakambas ng ating mga babasahin ay isang makabuluhan at talagang kapaki-pakinabang na gawaing pangebanghelyo....Bagaman marami na tayong nasabi tungkol sa pagkakambas ng mga aklat na pangkalusugan—at nadarama pa rin nating kailangang maipalaganap ang mga aklat na ito—ngunit ang mas disididong pagsisikap ay dapat gawin para maihatid ang ating mahahalagang aklat na panrelihiyon sa mga tao. Ang ating mga babasahin ay makakarating sa mga lugar na hindi pa puwedeng pagdausan ng mga pagpupulong. Sa ganong mga lugar ang tapat na ebanghelistang nagkakambas ang humahalili sa lugar ng buhay na mangangaral.— Letter 14, 1902 .

Sa panahong ito ng ating paggawa, dapat nating bantayan ang bawat hakbang natin na may kinalaman sa paglalathala ng ating mga aklat. Malinaw na ipinakita sa akin na ang dapat nating makuha bilang mga kulpurtor ay mga lalaki at babaing maabilidad. Malaking bahagi ng pagsisikap na itinalaga sa pagbebenta ng mga aklat na pangmedikal ay dapat ilaan sa pagdala ng mga aklat na naglalaman ng kasalukuyang katotohanan para sa panahong ito, upang maipaalam sa mga tao ang mga katibayan ng ating pananampalataya at ang mga usaping kinakaharap natin....

Dapat nating pagtrabahuin ang bawat buhay na ahensiyang nadarama na siya ay pinili ng Diyos upang gumawa hindi ng pangkaraniwang pagnenegosyo, kundi gawaing magbibigay ng liwanag at katotohanan, katotohanan ng Biblia, sa sanlibutan. — Letter 72, 1907 .

Hindi natin kailangan ang mga nobela; sapagkat ang pinag-uusapan natin ay ang talagang mga katotohanan ng buhay.

Maliliit Laban sa Malalaking Aklat.—Hindi ako naniniwala na tama ang magbigay ng malaking atensyon sa pagbebenta ng maliliit na aklat hanggang sa mapabayaan ang mas malalaki. Mali ang iwanang nakalapag sa mga istante ang malalaking gawang inihayag ng Panginoon na dapat mapasa kamay ng mga tao, at pagdiinang maigi, kapalit nito, ang pagbebenta ng maliliit na aklat.— Manuscript 123, 1902.

Walang Panahon Para sa Pangkaraniwan.—Lahat tayo ay napakalapit na sa pagtatapos ng kasaysayan ng daigdig na ito para ipagbigay-pansin pa sa mga tao ang klase ng mga aklat na hindi naglalaman ng mensaheng kailangan ng ating mga kababayan. Dalhin ang kanilang atensyon sa mga aklat na tumatalakay sa praktikal na pananampalataya at kabanalan. Linisin at pakabanalin ang kampo. Sagana ang mga aklat na magbibigay-liwanag sa mundo.

Hindi ko maintindihan kung bakit ang ating mga babasahin ay kailangang lagyan ng maraming patalastas ng mga aklat na hindi naman mahalaga para sa panahong ito. Maraming ganyang mga aklat ang makukuha sa mga tindahan ng libro. Bakit hindi na lang akayin ang isipan ng mga tao sa mga paksang may kaugnayan sa mga salita ng buhay na walang hanggan? Bakit hindi na lang pagsikapang magkaroon ng mga simple, makatotohanan, at tunay na komunikasyon, mula sa mga manggagawa natin sa lahat ng bahagi ng mundo? Nananawagan ang Diyos sa ganitong klase ng babasahin. Wala na tayong panahon na mailalaan pa sa mga pangkaraniwang bagay. Wala nang aaksayahing panahon sa mga aklat na panglibang lamang.— Counsels to Writers and Editors, pp. 147, 148. (1899)

Ipinaalam sa akin na ang mga karaniwang kuwento na ginagawang aklat ay hindi kailangan para sa ikabubuti natin. Ang mundo ay binabaha na ng ganitong uri ng literatura, at ang katunayang madaling mabili ang ganong mga aklat ay hindi ebidensiya na iyon ang mga aklat na dapat ipakalat. Ang pagkahumaling sa mga kuwento ang nagpapalabas sa libu-libong aklat na walang kuwenta gaya ng dayami, panggatong, at pinaggapasan. Ang mga aklat na ito ay sinulat ng mga taong ang mga isipan ay sinanay na umagos sa daluyan ng romansa. Bawat bagay na maiisip ng mapagkathang isipan ay ginagawang aklat, at ipiniprisinta sa mundo bilang pagkain ng utak. Pero kadalasan wala naman itong halaga ng pagkain. “Ano ba naman ang dayami sa trigo?” Hindi natin kailangan ang mga nobela; sapagkat ang pinaguusapan natin ay ang talagang mga katotohanan ng buhay.— Counsels to Writers and Editors , p. 147. (1899)

Iwasan ang Walang Kabuluhan at Nakakatangay na Literatura.— Ang mundo ay binabaha ng mga aklat na mas mabuti pang sunugin kaysa ipakalat. Ang mga aklat tungkol sa pakikipagdigma ng mga Indian at mga paksang katulad nito na nilalathala at pinapalaganap para magparami ng pera, ay mas maiging huwag na lang basahin. May makademonyong pang-gayuma sa mga aklat na ito. Ang nakalulungkot na ugnayan ng mga krimen at kabuktutan ay may bumibighaning kapangyarihan sa maraming kabataan, ginigising sa kanila ang pagnanasang sila ay mapansin, kahit sa pamamagitan ng pinakamasamang gawain. Mas maganda pa ng kaunti ang impluwensiya ng maraming isinulat na mas ganap na makasaysayan. Ang mga katakut-takot na kasamaan, kalupitan, at mahahalay na gawaing inilalarawan sa mga isinulat na ito, ay nagsisilbing pampaalsa sa maraming isipan at umaakay sa kanila na gawin din ang ganong mga gawain. Itinatanyag ng mga aklat na naglalarawan sa makademonyong gawain ng mga tao ang mga makasalanang gawain. Ang nakakapangilabot na detalye ng krimen at ng kasawiang-palad ay hindi na dapat pang patagalin, at walang sinuman sa mga naniniwala sa katotohanan para sa panahong ito ang dapat makibahagi sa pagpapamalagi ng alaala nito.

Ang mga kuwento ng pag-ibig at kalokohan at nakakatangay na istorya ay bumubuo ng isa pang klase ng mga aklat na isang sumpa sa bawat magbabasa. Ang manunulat ay maaaring magsama ng mabuting aral, at sa buo niyang ginawa ay magsama ng damdaming panrelihiyon; ngunit sa napakaraming pagkakataon, si Satanas ay nagbibihis lang ng mga damit-anghel, para mas makapandaya at makaakit. May malaking epekto sa utak natin ang pinakakain natin dito. Ang mga nagbabasa ng mga kalokohan at nakakatangay na kuwento ay hindi nababagay sa mga tungkuling nasa harapan nila. Tinatahak nila ang di-makatotohanang buhay, at ayaw maging kapaki-pakinabang sa trabaho, at wala silang hilig na magsaliksik ng Kasulatan, upang makakain ng tinapay mula sa langit. Ang isip ay nanghihina, at nawawala ang lakas nito para pag-isipan ang malalaking problema sa tungkulin at patutunguhan.

Ipinaalam sa akin na ang mga kabataan ay lantad sa napakalaking panganib ng hindi tamang babasahin. Laging inaakay ni Satanas ang mga kabataan at ang mga nasa tamang edad para magayuma ng mga walang kabuluhang kuwento. Kapag ang malaking bahagi ng mga aklat na nilalathala ay sinunog, isang salot na gumagawa ng nakakapangilabot na gawain sa pagpapahina ng isipan at pagpapasama ng puso ang mapipigilan. Walang sinumang napakatatag sa mga tamang prinsipyo ang ligtas sa tukso. Lahat ng basurang babasahing ito ay dapat itapon na may matibay na pagpapasya.

Wala tayong pahintulot mula sa Panginoon para maglimbag o magbenta man ng ganyang literatura, sapagkat iyan ang paraan ng pagwasak sa maraming kaluluwa. Alam ko kung ano ang aking sinusulat; dahil ang bagay na ito ay ipinakita sa akin. Huwag sumali sa ganitong gawain ang mga naniniwala sa katotohanan, dahil iniisip na magkakapera. Wawasakin ng Panginoon ang mga kabuhayang nakuha dito; mas marami ang Kanyang ikakalat kaysa sa naipon.— Manual for Canvassers, pp. 51-53. (1902)

Magkambas Para Ikalat ang Liwanag. — Sa henerasyong ito ang mga walang-kuwenta ay pinupuri at dinadakila. May panawagan sa anumang makalilikha ng damdamin at maibebenta. Ang bansa ay binabaha ng mga babasahing lubos na walang kabuluhan, na isinulat para lamang magkapera, habang ang tunay na makabuluhang mga aklat ay hindi nabibiIi at nababasa. Ang mga nagbebenta ng madamdaming literaturang ito dahil sila ay kikita ng mas malaki dito, ay nawawalan ng mahalagang pagkakataong gumawa ng kabutihan. May mga digmaang dapat paglabanan para makuha ang atensyon ng mga lalaki at babae, at akitin sila sa tunay na mahahalagang aklat na ang pundasyon ay ang Biblia; at magiging malaking tungkulin pa rin ang paghahagilap ng matatapat at may takot sa Diyos na mga manggagawa para sa layuning ipakalat ang liwanag.— Testimonies , vol. 5, pp. 401, 402. (1885)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Bakit ang mga aklat na pangkalusugan at panrelihiyon ay dapat “ipakita na magkasama bilang bahagi ng pinag-isang gawain”?
a. “Hindi dapat gumuhit ng linya.... Kailangang may ganap na pagkakaisa, isang balanse at proporsiyonadong ____________ ng gawain sa lahat ng bahagi nito.”
b. “Ang paghiwalay ng gawaing pangkalusugan sa malaking kabuuan ng gawain ay wala sa Kanyang ____________.”
c. “Sa lahat nating gawain.... walang isang sangay na [dapat] --------------------habang ang ibang bahagi ay pinababayaang nagdurusa.”
d. “Ang bawat isa ay ____________ ang iba at sa anumang paraan ay di-mapapalitan.”

2. Anu-ano pang ibang gawain ang nakagagawa ng “tamang balanse”?
a. “Walang sinumang nagkakambas ang dapat ____________ ng kanyang tinatrabahong aklat nang higit sa iba .... Ang mga ____________ ay hindi ginawang pare-pareho.”
b. “Ang nagkakambas ay dapat magdala ng mga , ____________ ____________ at maliIiit na para maibigay doon sa mga hindi makakabili.”
c. “Hindi tama ang magbigay ng malaking atensyon sa pagbebenta ng ____________ na aklat hanggang sa mapabayaan ang mas ____________.”

Kabanta 23 - Ang Ministeryo ng Magasin Natin

Pagpapahayag ng Katotohanan sa Pamamagitan ng Ating mga Magasin.—Ang pinagpalang katotohanan ng Biblia na makapagliligtas ng kaluluwa ay nilalathala sa ating mga babasahin. Maraming makatutulong sa gawain ng pagbebenta ng ating mga magasin.— Testimonies , vol. 9, p. 63. (1909)

Para bang natutulog pa rin tayo tungkol sa gawaing dapat matapos sa pamamagitan ng pagpapakalat ng babasahing maayos na inihanda. Ngayon, sa mahusay na paggamit ng ating mga magasin at aklat, ating ipangaral ang salita na may determinadong lakas, upang maunawaan ng mundo ang mensaheng ibinigay ni Cristo kay Juan sa isla ng Patmos. Lahat ng katalinuhan ng taong nagpapahayag ng pangalan ni Cristo ay magpatotoo na, Ang wakas ng lahat ng bagay ay nalalapit na; humanda kayong salubungin ang inyong Diyos.— Review and Herald , July 30, 1908.

Ipahayag ang Mensahe ng Ikatlong Anghel.—Ang dakila at kamangha-manghang gawain ng huling ebanghelyo ay dapat isulong ngayon na di gaya ng dati. Dapat matanggap ng mundo ang liwanag ng katotohanan sa pamamagitan ng ministeryo ng pangangaral ng salita sa ating mga aklat at magasin. Dapat ipakita ng ating mga babasahin na ang wakas ng lahat ng mga bagay ay malapit na. Ako ay inatasang sabihin sa ating mga bahay-palimbagan na, Itaas ang bandila; itaas ito nang mas mataas. Ipahayag ang mensahe ng ikatlong anghel, upang ito’y marinig ng buong mundo. Makitang “narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at humahawak ng matatag sa pananampalataya ni Jesus.” Ibigay ng ating mga babasahin ang mensahe bilang saksi sa buong mundo.— Review and Herald, July 30, 1908.

Sa mahusay na paggamit ng ating mga magasin at aklat, ating ipangaral ang salita na may determinadong lakas.

Mga Subscription ng Magasin.— Isang pagkakamali ang nagawa sa pagkuha ng subscription na pang ilang linggo lamang para sa ating mga magasin, samantalang kung tama ang trabaho maaaring mas matagal na subscription ang makukuha. Ang isang taon na subscription ay mas makabuluhan kaysa marami nga pero maikling panahon lang. Kapag ang babasahin ay kinuha nang ilang buwan lang, kadalasan madali ring matapos ang subscription. Kaunti lamang ang umuulit ng subscription na pangmatagalan, kaya, malaki ang oras na nasasayang na kaunti naman ang bumabalik, samantalang kung may kaunting dagdag na pamamaraan at pagtitiyaga, maraming makukuhang taunang subscription. Mababa ang palo ninyo mga kapatid; makitid kayong magplano. Hindi ninyo isinasama sa inyong trabaho ang lahat ng taktika at pagsisikap na nararapat dito. Mas maraming hirap sa gawaing ito kaysa ibang mga sangay ng trabaho; subalit ang mga liksiyon na matututunan at ang pamamaraan at disiplinang inyong makakamit ay magbabagay sa inyo sa iba pang larangan ng kapakinabangan, kung saan maaari kayong maglingkod sa mga kaluluwa. Yung mga di-natuto ng kanilang liksiyon, at walang-ingat at padalus-dalos sa paglapit sa mga tao, ay magpapakita din ng gayong depekto sa pamamaraan, gayon ding kakulangan sa taktika at kakayahang makitungo sa mga isipan, kapag papasukin na nila ang ministeryo.

Ang Maiikling Subscription ay Mali.—Samantalang tinatanggap ang maiikling subscription, ang ilan ay hindi gagawa ng nararapat na pagsisikap upang makuha iyon para sa mas matagal na panahon. Ang mga nagkakambas ay hindi dapat pumunta sa destinasyon sa paraang walang-ingat, at walang-pakialam. Dapat nilang madama na si la ay mga manggagawa ng Diyos, at ang pagmamahal sa mga kaluluwa ang dapat na umakay sa kanila para buong-sikap na mabigyang liwanag ang mga lalaki at babae ukol sa katotohanan. Ang kalooban at biyaya ng Diyos, ang mga paraan at ang mga resulta ay magkakaugnay. Kapag ginawa ng Kanyang mga manggagawa ang pinakamabuti nila, gagawin ng Diyos para sa kanila ang mga hindi nila kayang gawin sa kanilang sarili; pero walang dapat umasa na sila’y magtatagumpay na mag-isa at sa pamamagitan ng sariling pagsisikap niya. Dapat gumawang may kasamang matibay na pagtitiwala sa Diyos.

Ang pagtitipid ay kailangan sa bawat departamento ng gawain ng Panginoon. Ang likas na ugali ng mga kabataan ngayon ay ang pagbabalewala at paghamak sa pagtitipid, at ikinalilito ito sa kakuriputan at kakitiran. Subalit ang pagtitipid ay alinsunod sa malawak at liberal na mga pananaw at damdamin; walang tunay na pagkamapagbigay kung ang pagtitipid ay hindi sasanayin. Hindi dapat isipin ninuman na hindi na niya dapat pag-aralan ang pagtitipid at pinakamabuting paraan ng pag-aasikaso sa mga pira-piraso. Sabi ni Cristo matapos gawin ang isang tanyag na himala: “Tipunin ninyo ang mga pinagputul-putol na lumabis upang walang anumang masayang.” — Testimonies , vol. 5, pp. 339, 400. (1885)

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Gaano kahalaga ang ministeryo ng magasin natin?
a. “Dapat matanggap ng mundo ang liwanag ng katotohanan sa pamamagitan ng ministeryo ng ____________ ng salita sa ating mga aklat at magasin.”
b. “Samantalang tinatanggap ang ____________ subscription, ang ilan ay hindi gagawa ng nararapat na pagsisikap upang makuha iyon para sa mas ____________ na panahon.”

Kabanta 24 - Ang Malawak na Impluwensiya ng ating mga Babasahin

Kapangyarihan ng Panulat. — Ang panulat ay kapangyarihan sa kamay ng mga taong nadarama na ang katotohanan ay nag-aalab sa altar ng kanilang mga puso, at may nakakaintinding sigasig para sa Diyos, na katimbang ng mabuting paghatol. Ang panulat na sinawsaw sa bukal ng dalisay na katotohanan, ay makapagpapaabot ng sinag ng ilawan sa madidilim na sulok ng daigdig, na magbabalik ng liwanag na nagdadagdag ng bagong lakas, at nagbibigay ng higit na liwanag na kakalat kahit saan.— Life Sketches, p. 214. (1915)

Ang Palimbagan ay Pamamaraan ng Diyos.—Ang palimbagan ay isang makapangyarihang kaparaanan para kilusin ang isip at puso ng mga tao.... Ang palimbagan ay isang makapangyarihang pamamaraan na inordenahan ng Diyos para itambal sa lakas ng buhay na mangangaral para dalhin ang katotohanan sa lahat ng mga bansa, lipi, wika at bayan. Maraming isip ay di maaabot sa ibang paraan.— Christian Experience , pp. 225-227. (1922)

Ang sangay na paglilimbag ng ating gawain ay malaki ang kinalaman sa ating impluwensiya. Gusto ko talagang matapos nito ang lahat ng panukala ng Panginoon para dito. Kung ang ating mga kulpurtor ay tapat na gagawin ang kanilang bahagi, alam ko, ayon sa liwanag na ibinigay sa akin ng Diyos, na madodoble at matitriple pa ang pagkaalam sa napapanahong katotohanan. — Life Sketches, pp. 446, 447. (1915)

Impluwensiya ng Ating mga Babasahin.—Ipinakita sa akin na dapat ilimbag sa iba’t ibang wika ang ating mga babasahin at ipadala sa bawat sibilisadong bansa kahit magkano ang magastos. Ano ba ang halaga ng pera sa panahong ito kung ikukumpara sa halaga ng mga kaluluwa?...

Ipinakita sa akin na ang palimbagan ay makapangyarihan para sa ikabubuti at sa ikasasama. Ang ahensyang ito ay kayang abutin at impluwensiyahan ang isipan ng publiko na di kaya ng ibang pamamaraan. Ang palimbagang pinangangasiwaan ng mga taong binanal para sa Diyos, ay tunay ngang maaaring maging kapangyarihan para sa kabutihan sa pag-akay ng mga tao sa pagkaalam ng katotohanan....

Sa Ibang mga Lupain.—Ipinakita sa akin na ang mga babasahin ay gumagawa na sa ilang mga isipan sa ibang mga bansa, sa paggiba ng pader ng saradong pag-iisip at pamahiin. Nakita ko ang mga lalaki at babaing nag-aaral na may malaking interes sa mga babasahin at iilang pahina ng polyeto tungkol sa napapanahong katotohanan. Mababasa nila ang mga katibayang kamangha-mangha at bago para sa kanila, at bubuksan ang kanilang mga Biblia na may malalim at bagong interes habang ang mga paksa ng katotohanang dati’y malabo sa kanila ay nagiging malinaw, lalong-lalo na ang liwanag tungkol sa Sabbath ng ikaapat na utos. Habang sinasaliksik nila ang mga Kasulatan para alamin kung ganon nga ang sinasabi, isang bagong liwanag ang sumikat sa kanilang pang-unawa, sapagkat ang mga anghel ay nagliliparan sa itaas nila, at tinatatakan ang kanilang mga isipan ng mga katotohanang sinasabi ng ating mga babasahing binabasa nila.

Nagsasaliksik na may Panalangin at Pagluha.—Nakita ko silang hawak-hawak ang mga babasahin at polyeto sa isang kamay, at ang Biblia naman sa kabila, samantalang basa ng luha ang kanilang mga mukha; at yumuyukod sa Diyos sa taimtim at mapagpakumbabang panalangin, upang magabayan sa lahat ng katotohanan—na sadyang ginagawa na Niya sa kanila bago pa man sila tumawag sa Kanya. At nang natanggap na sa kanilang puso ang katotohanan, at nakita ang magkakaugmang kadena ng katotohanan, ang Biblia ay isang bagong aklat para sa kanila; niyapos nila ito sa kanilang mga puso na may katuwaan ng pagpapasalamat, habang ang mukha nila ay nagliliwanag sa kasiyahan at banal na kagalakan.

Hindi sila nakuntento na basta lang natatamasa ng sariIi nila ang liwanag, kaya’t nagsimula silang gumawa para sa iba. Ang ilan ay nagsakrispisyo nang malaki para sa kapakanan ng katotohanan at para tulungan yung mga kapatid na nasa kadiliman. Ang daan kung gayon ay naghahanda na gumawa ng isang malaking gawain sa pamamahagi ng mga polyeto at babasahin sa ibang mga wika.— Life Sketches, pp. 214, 215. (1915)

Mga Aklat na Kinuha Mula sa mga Istante.—Totoo na ang ibang bumibili ng mga aklat ay ilalagay lang ang mga iyon sa istante o sa mesa sa sala at bihirang tingnan iyon. Pero, may malasakit pa rin ang Diyos sa Kanyang katotohanan, at darating ang panahon na ang mga aklat na ito ay hahanapin at babasahin. Ang karamdaman at kamalasan ay makakapasok sa tahanan, at sa pamamagitan ng mga katotohanang nilalaman ng mga aklat, ang Diyos ay nagpapadala ng kapayapaan at pag-asa at kapahingahan sa mga pusong naguguluhan. Ang Kanyang pag-ibig ay nahahayag sa kanila, at nauunawaan nila ang kahalagahan ng pagpapatawad sa kanilang mga kasalanan. Sa gayon, nakikipagtulungan ang Panginoon sa mga manggagawa Niyang nagtatanggi ng sariIi.— Testimonies, vol. 6, pp. 313, 314. (1900)

Mga Kaluluwang Nadala Kay Cristo.—Ang ating mga babasahin ay naghahasik na ngayon ng binhi ng ebanghelyo, at ito’y mga instrumento sa pagdadala ng mga kaluluwa kay Cristo na kasindami ng sa salitang ipinangangaral. Buong mga iglesya ang naibangon bilang bunga ng pagpapalaganap ng mga ito.— Review and Herald , June 10, 1880.

Maging ang mga Piraso ay Mahalaga.—Dapat nating ituring na banal na kayamanan ang bawat linya ng babasahing naglalaman ng napapanahong katotohanan. Maging ang mga piraso ng isang polyeto o magasin ay dapat ituring na mahalaga. Sino ang makakasukat sa impluwensiya ng isang napunit na pahinang naglalaman ng mga katotohanan ng pabalita ng ikatlong anghel sa puso ng ilang naghahanap ng katotohanan?Tandaan nating merong matutuwang magbasa ng lahat na mga aklat at babasahing mailalaan natin. Bawat pahina ay sinag ng liwanag mula sa langit, na tatanglaw sa mga daang-bayan at bakuran, na nagsasabog ng liwanag sa daanan ng katotohanan.

Sa himala ng pagpapakain ng ilang tinapay at isda sa napakaraming tao, dumami ang pagkain nang ito’y dumaan kay Cristo tungo doon sa nagsitanggap nito. Gayon din naman ang mangyayari sa pamamahagi ng ating mga babasahin. Ang katotohanan ng Diyos ay dadami ng gayon na lamang kapag lumabas ito. At kung paanong sa utos ni Cristo ay tinipon ng mga alagad ang pira-pirasong natira, para walang masayang, gayon din natin dapat pakaingatan ang bawat piraso ng literaturang naglalaman ng katotohanan para sa panahong ito.— Review and Herald , Aug. 27, 1903.

Isang Libo sa Isang Araw.—Hindi tatagal at gagawa ang Diyos ng mga dakilang bagay para sa atin kung tayo ay magpapatirapang mapagpakumbaba na may pagsampalataya sa Kanyang paanan.... Higit sa isang libo sa madaling panahon ang mahihikayat sa isang araw, na karamihan ay mababaybay ang mga unang kombiksyon sa pagbabasa ng ating mga nilathala.— Review and Herald , Nov. 10, 1885.

Kapag Ibinigay na ang Huling Babala.—Sa pamamagitan ng libulibong tinig, maibibigay ang babala sa buong daigdig. Ang mga himala ay magagawa, ang mga may sakit ay gagaling, at ang mga tanda at kababalaghan ay susunod sa mga nananampalataya. Si Satanas ay gumagawa din ng mga mapandayang kababalaghan, ano pa’t nakapagpapababa ng apoy mula sa langit hanggang sa lupa sa paningin ng mga tao. Kaya, ang mga naninirahan sa daigdig ay maihahatid sa pagpapasya kung saan sila papanig.

Ang mensahe ay hindi gaanong maihahatid sa pamamagitan ng argumento kumpara sa malalim na pagkombiksyon ng Espiritu ng Diyos. Ang mga paliwanag ay naipahayag na. Ang binhi ay naihasik na, at ngayon ito ay tutubo at mamumunga. Ang mga babasahing pmamamahagi ng mga manggagawang misyonero ay ginagamit na ang impluwensiya nila pero marami pa rin sa naliwanagan ang isipan ay nahadlangan sa lubusang pagkaunawa ng katotohanan o sa pagsunod dito. Ngayon, ang sinag ng liwanag ay nakapasok na kahit saan, ang linaw ng katotohanan ay nakikita na... Ang malaking bilang ay nagpasya sa panig ng Panginoon. — The Great Controversy , p. 612. (1888)

Panukala ng Diyos sa Pagpapahayag ng Pabalita.—Sa atin bilang bayan ng Diyos ay ibinigay ang malaking liwanag, at Siya ay nananawagan sa atin na pagliwanagin ito doon sa mga nasa kadiliman. Sa pamamagitan natin ang liwanag at kapangyarihan ng buhay na katotohanan ay ibibigay sa mundo. Mula sa atin ay may malinaw at hindi aandap-andap na liwanag, na pinananatiling umiilaw ng kapangyarihan ng Diyos, na magliliwanag doon sa mga nasa kadiliman. Tayo ay inutusang gamitin ang ilaw na nasa atin upang lumikha ng iba pang mga ilaw upang ang ating mga kapwa ay magalak sa katotohanan. Huwag nating balewalain ang utos. Isipin mo na lang kung ang araw ay hindi magbigay ng liwanag, anong tinding kadiliman at kalituhan! Ang hindi pagbibigay ng liwanag doon sa mga nasa kadiliman ay isang pagkakasalang ang bigat ay hindi masusukat....

“Ang Espiritu at ang babaing ikakasal ay nagsasabi, Halika. At ang nakikinig ay magsabi, Halika. At ang nauuhaw ay pumarito, ang may ibig ay kumuha ng tubig ng buhay nang walang bayad.”

Binabalangkas ng mga salitang ito ang plano ng Diyos sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ang Kanyang mga pamamaraan, panlangit at pantao, ay dapat magsama sa isang pagsisikap na iligtas ang nawaglit. Ang mga kaluluwang ito ay dapat sagipin mula sa pagkakaalipin ng kasalanan. Nananawagan ang Diyos doon sa mga tumanggap sa pangalan Niya na sundin ang Kanyang mga pinag-uutos. Lahat ay tinatawagan para makibahagi sa Kanyang gawain....

Nakapagbabagong Kapangyarihan ng Katotohanan.—Ito’y sa pamamagitan ng nakapagbabagong kapangyarihan ng banal na biyaya sa puso ng tao, na ang kapangyarihan ng salita ng katotohanan ay nahahayag. Ang mensaheng ipinahayag sa mga lugar na hindi pa nakakarinig nito ay gumagawa sa mga puso. Parang meron itong mas malaking kapangyarihan sa pagbago ng karakter dito kumpara sa pagpapahayag nito doon sa mga pamilyar na sa gawain nito sa tanggapan. Mahina ang kapangyarihan ng katotohanan sa puso nung mga nagsisilakad ng taliwas dito para sa sarili nilang pakinabang— silang tumatahak sa landas na salungat sa mga prinsipyo nito. Ang mga ganyan ay nagsasabing naniniwala sa salita ng Diyos, ngunit walang katibayan na sila ay napabanal nito.

Kailangang ariin ng katotohanan ang kalooban nung mga hindi pa nakakarinig nito. Makikita nila ang kasamaan ng kasalanan, at ang pagsisisi nila ay magiging lubusan at taos-puso. Gagawa ang Panginoon sa mga pusong hindi pa natawagan noong nakaraan, mga pusong noon ay hindi pa nakikita ang kakiIa-kilabot na kasamaan ng kasalanan.

Si Cristo lamang ang matagumpay na kalaban na nakaharap ng kasalanan. Padaluyin ang buong liwanag ng Kanyang buhay sa kaluluwa nung mga nasa kadiliman. Sa kapangyarihan mismo ng ebanghelyo, libu-libo ang nahihikayat sa isang araw.

Kapag nalaman ng makasalanan ang katotohanan na kay Cristo lamang siya magkakamit ng buhay na walang hanggan; at kapag naunawaan niya na ang pagsunod sa salita ng Diyos ay siyang kondisyon sa pagpasok sa kaharian ng Diyos; kapag nakita niya si Cristo bilang katubusan sa kasalanan, siya ay lalapit sa Tagapagligtas na may pagpapakumbaba at pagsisisi, na ipinagtatapat ang kanyang mga kasalanan at humihingi ng kapatawaran. Ang kanyang kaluluwa ay inaakit sa pagkadama ng kadakilaan at kaluwalhatian ng Diyos.Ang kasiyahan ng payapa, maligaya at dalisay na walang hanggang buhay ay nadaramang malalim kaya’t ang buong pagsuko ay nagagawa.

Ako ay inatasang sabihin na ang ilang nagmimistulang lubog sa kasalanan, kapag kumislap ang liwanag sa kaluluwa, ay nagiging pinakamatatagumpay na manggagawa sa mga lugar na may mga makasalanang tulad nila noon.

Sinulat Para sa mga Nagkakambas.—Isinusulat ko ito dahil ang mga nagkakambas at nagbabahay-bahay ay laging nakakatagpo ng mga lalaki at babaing magagaspang at nakakatakot sa panlabas na anyo, pero, kapag nahikayat sa katotohanan ay magiging kasama ng mga pinakamatatapat at matatatag na tagasunod. Ang espiritu ng katotohanan ay tunay na mahalaga saanmang iglesya. Yung mga ginagamit ng Panginoon ay maaaring hindi laging pino sa panlabas, ngunit kung merong integridad ang karakter, si la ay ibinibilang ng Diyos na mahahalaga.

Ang Gawain ng Diyos ay Dapat Lumago Habang Papalapit ang Wakas.—Habang papalapit ang wakas, dapat lumago ang gawain ng Diyos sa lubos na kalakasan, kadalisayan at kabanalan. Ang mga manggagawa ay dapat mapuspos ng pag-ibig para sa Diyos at para sa isa’t isa. Dapat nilang pakamahalin ang mga prinsipyo ng pinakaganap na integridad. Kapag ang tunay na batayan ay natumbok, ihahayag ng Diyos ang Kanyang sarili bilang Diyos ng kahabagan at pag-ibig. Ang mga anghel ng kalangitan ay magsisilapit sa mga kaanib ng iglesya sa lupa upang alalayan sila sa kanilang pangangailangan. Lagi nating tandaan na tayo’y mga kamanggagawa ng Diyos. Sa ganitong makalangit na pagsasamahan, isusulong natin ang Kanyang gawain na may kaganapan, may awitan at katuwaan. Sa bawat kaluluwa ay magniningas ang apoy ng banal na sigasig. Grupo-grupo ang titiwalag sa maitim na bandila ng kaaway upang lumapit sa tulong ng Panginoon, sa tulong ng Panginoon laban sa malalakas.

Ang mga Manggagawa ay Dapat Magkaroon ng Mas Malalim na Karanasan.—Ang mga manggagawa ng Diyos ay dapat magkaroon ng higit na mas malalim na karanasan. Kung isusuko nila ang lahat sa Kanya, Siya ay gagawang may kalakasan para sa kanila. Itatayo nila ang bandila ng katotohanan sa mga kutang hanggang ngayon ay hawak pa ni Satanas, at masasakop nila ito na may sigaw ng tagumpay. Taglay nila ang mga pilat ng pakikipaglaban, ngunit may dumarating na mensahe ng kaaliwan sa kanila, na ang Panginoon ay patuloy na mangunguna sa kanila sa pananakop at para manakop.

Kapag ang mga lingkod ng Diyos na may banal na sigasig ay nakipagtulungan sa mga makalangit na instrumento, ang kalagayan ng mga bagay na umiiral sa mundong ito ay mababago, at di magtatagal, ay may kagalakang tatanggapin ng daigdig ang kanyang Hari. At pagkatapos, “ang mga pantas ay magniningning na tulad ng kaningningan ng langit; at ang mga nagpabalik ng marami sa katuwiran ay parang mga bituin magpakailanpaman.”—Review and Herald, Sept. 17, 1903.

Mga tanong na dapat pag-isipan

1. Gaano kalawak ang naaabot ng impluwensiya ng ating mga babasahin?
a. “Ang palimbagan ay isang makapangyarihang kaparaanan para kilusin ang ____________ at ____________ ng mga tao.... na di maaabot sa ibang paraan.”
b. “Ang ating mga babasahin ay ____________ na ngayon ng binhi ng ebanghelyo.... ____________ mga iglesya ang naibangon bilang bunga ng pagpapalaganap ng mga ito.”
c. “Maging ang mga ____________ ng isang polyeto o magasin ay dapat ituring na mahalaga. Sino ang makakasukat sa impluwensiya ng isang na pahina.... sa puso ng ilang naghahanap ng katotohanan?”
d. “Higit sa isang sa madaling panahon ang mahihikayat sa isang , ____________ na karamihan ay mababaybay ang mga unang ____________ sa pagbabasa ng ating mga nilathala.”

Ang Gantimpala ng Kulpultor

Kapag tumayo na sa harapan ng Diyos ang mga tinubos, ang mga pinakamamahal na kaluluwa ay sasagot kapag tinawag ang kanilang pangalan. Sila’y naroroon dahil sa matapat at matiyagang pagsisikap na ginawa para sa kapakanan nila, sa mga pagsamo at maalab na paghikayat na manganlong sa matibay na Tanggulan. Kaya yung mga sa mundong ito ay naging kamanggagawa ng Diyos ay makakatanggap ng gantimpala.¹

Anong pasalamat ng mga kaluluwang sasalubong sa atin sa mga bulwagan ng kalangitan yamang nauunawaan nila ang madamayin at mapagmahal na pagmamalasakit na natanggap nila para sa kanilang kaligtasan! Lahat ng papuri, karangalan at kaluwalhatian ay ibibigay sa Diyos at sa Korderong para sa pagkatubos natin; pero hindi makakabawas sa kaluwalhatian ng Diyos ang magpahayag ng pagpapasalamat sa mga instrumentong Kanyang ginamit sa pagliIigtas ng mga kaluluwang malapit nang mapahamak.

Makikita at makikilala ng mga tinubos yung mga taong itinuro nila sa Tagapagligtas na itinaas. Anong saya ng pakikipag-usap nila sa mga kaluluwang ito! “Ako’y isang makasalanan,” ang sasabihin, “walang Diyos at walang pag-asa sa mundo, at pumunta ka sa akin, at itinuon ang aking pansin sa pinakamamahal na Tagapagligtas bilang Siyang tangi kong pag-asa.”

Anong kagalakan samantalang kinakatagpo at binabati ng mga tinubos na ito yung mga nagkaroon ng pasanin para sa kapakanan nila!²

¹Testimonies for the Church, vol. 8, pp. 196, 197.

²Ibid., vol. 6, pp. 310-312.